مدیرکل روابط عمومی؛ عامل اصلی افشای فساد سیستماتیک، اختلاس و ویژهخواری در وزارتخانه
هدایت اخبار پشتپرده به رسانههای ضدفساد
افشای پشتپرده فساد سیستماتیک، اختلاس و ویژهخواری در وزارتخانه؛ چگونه تغییرات در روابط عمومی و استراتژی رسانهای، منجر به نشت اخبار تخلفات به رسانههای مستقل و واکنش نهادهای نظارتی شد؟
از اواخر سال ۱۴۰۳، با کنار گذاشتن کارشناسان و مدیران متخصص در روابط عمومی و جایگزینی نیروهای غیرمتخصص و ناکارآمد با رویکرد قومیتی (حتی بدون اطلاع حراست)، مسیر نقد، تحلیل و ارائه راهکار در سیستم اطلاعرسانی وزارتخانه مسدود شد. با اعمال محدودیت یا ممنوعیت مصاحبه معاونتهای وزارتخانه، اخبار منتشر شده عمدتاً به گزارشهای فرمایشی، آمارسازی و وعدههای مبهم نظیر «میشود»، «خواهد شد» و «در نظر داریم» محدود گشت.
در چنین فضایی، رسانههای مرتبط با روابط عمومی به دو گروه «همراه» و «مستقل» تقسیم شدند. در مرحله بعد، رسانههای همراه ماهانه مبالغی بین ۲۵ تا ۷۰ میلیون تومان دریافت میکردند تا از انتشار اخبار انتقادی پرهیز کنند؛ موضوعی که اعتراض صریح دکتر علاییمقدم را نیز در پی داشت.
این روند موجب شد تا بخشی از رسانههای همراه، برای در امان ماندن از قطع مقرری ماهیانه و بستههای معیشتی، اطلاعات مربوط به ارتشاء، اختلاس، کمیته استثنائات و امضاهای طلایی را به رسانههای مستقل نشت دهند. گفتنی است که بخش قابلتوجهی از میلیاردها تومان کارت هدیه نوروزی در اسفند ۱۴۰۳ و فروردین ۱۴۰۴ که به نام خبرنگاران ثبت شده بود، حتی به دست این گروه از رسانههای همراه نیز نرسید.
این استراتژیِ سجاد حسینی (فعال حوزه بهداشتی و کارمند بیمارستان) که از سوی وزیر منصوب شده بود، در عمل نتیجه معکوس داد و موجب شد تا ابعاد فعالیتهای غیرشفاف دفتر مدیرکل وزارتی و سایر مدیران منصوب وزیر، به رسانههای مستقل سرازیر شود. در نهایت، این افشاگریها منجر به حساسیت کمیسیون کشاورزی مجلس، نهادهای نظارتی و مدیران ارشد نظام نسبت به ناکارآمدی وزارتخانه در تثبیت قیمتها و افزایش تولید شد.
