آخرین خبرها:
شناسه خبر: 45862

همه رهبران سیاسی که در سوانح هوایی کشته شدند+ عکس

جروزالم پست در گزارشی که به مناسبت مرگ ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری ایران در حادثه سقوط بالگرد حامل وی منتشر شده به فهرست بلند‌بالای رهبران سیاسی جان باخته در جریان حوادث و سوانح پرداخته است.

همه رهبران سیاسی که در سوانح هوایی کشته شدند+ عکس

اخبار سبز کشاورزی؛ معمولا انتظار نمی‌رود روسای جمهور با توجه به ملاحظات امنیتی ویژه که برای حفاظت از آنها اعمال می‌شود در جریان حوادث جان خود از دست بدهند اما با یک مرور تاریخی به شماری از رهبران مهم سیاسی و نظامی بر می‌خوریم که در پی حادثه سقوط جان باخته‌اند.

سقوط بالگرد حامل ابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری و همراهانش از جمله حسین امیرعبداللهیان، وزیر امور خارجه ایران در هوای مه آلود بر فراز منطقه‌ای کوهستانی در آذربایجان شرقی حادثه‌ای غافلگیر کننده و بهت‌آور برای منطقه بود، زیرا انتظار می‌رود بهترین بالگردها و خلبان‌های ناوگان هر کشور با بهره بردن از بهترین خدمات تعمیر و نگهداری در خدمت روسای جمهور ونهاد تحت مدیریت او باشند.

در این گزارش به فهرستی از سیاستمداران و رهبران سیاسی که در جریان حوادث جان خود را از دست داده‌اند، اشاره شده است.

داگ هامرشولد، دومین دبیر کل سازمان ملل متحد

داگ هامرشولد، دومین دبیر کل سازمان ملل متحد

داگ هامرشولد، دیپلمات سرشناس سوئدی که از او به عنوان دومین دبیر کل سازمان ملل متحد یاد می‌شود در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۹۶۱ بر اثر سقوط یک هواپیمای مسافربری در زامبیا کشته شد.

لاشه هواپیمای حامل داگ هامرشولد که در زامبیا سقوط کرد

لاشه هواپیمای حامل داگ هامرشولد که در زامبیا سقوط کرد

این هواپیما متعلق به شرکت هواپیمایی سوئد «ترانس‌ایر» بود و توسط سازمان ملل اجاره شده بود. سانحه هنگام عزیمت آقای هامرشولد به یکی از استان‌های کنگو برای شرکت در مذاکرات آتش‌بش در خصوص جنگ جاری در این کشور در زامبیا رخ داد و منجر به کشته شدن ۱۶ نفر شد.

در تحقیقات مربوط به این حادثه، شواهدی مبنی بر دستکاری عمدی در هواپیما یافت نشد و کارشناسان علت سقوط را پرواز در ارتفاع پایین تشخیص دادند.

با این حال، سانحه یاد شده با شایعات و تئوری‌های توطئه‌ همراه بود؛ به گونه‌ای که برخی همچنان بر این باورند که دبیرکل سازمان ملل در این حادثه ترور شده است.

لین بیائو، وزیر دفاع چین که قرار بود جانشین مائو شود

لین بیائو، نایب رئیس حزب کمونیست چین سال ۱۹۷۱ در یک سانحه هوایی کشته شد. او فرمانده‌ای شناخته‌شده در دوران ظهور حزب کمونیست و در طول جنگ علیه ژاپن و نبرد با ملی‌گرایان در کشورش بود.

این سیاستمدار سرشناس و رهبر نظامی چین در درون حزب کمونیست به قدرت رسید. با این حال، همانطور که در گزارش سی‌ان‌ان به آن اشاره شده «اگرچه لین ممکن است در تمام نبردهای نظامی خود پیروز شده باشد، اما سرانجام در نبردی از نوع دیگر برآمده از حلقه درونی حزب کمونیست شکست خورد.»

روایت رسمی چین همچنان این است که او پس از آنکه نقشه‌اش برای تررو مائو به شکست انجامید در جریان یک سانحه هوایی در مغولستان جان باخت.

هواپیمای حامل او، یک هاوکر سیدلی تریدنت اچ‌اس-۱۲۱ بود که در مغولستان سقوط کرد؛ هنوز مشخص نیست که در طول پرواز چه اتفاقی افتاده و او چگونه کشته شده است.

لین بیائو، نایب رئیس اسبق حزب کمونیست چین

لین بیائو، نایب رئیس اسبق حزب کمونیست چین

عمر توریخوس، رهبر پاناما

عمر توریخوس، رئیس جمهور پاناما، در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۹۸۱ در سانحه سقوط هواپیمایش در نزدیکی پنونومه جان باخت.

او با یک فروند هواپیمای دو موتوره DHC-۶ از نیروی هوایی پاناما در حال پرواز بود. گزارش مفقود شدن هواپیما با تأخیر یک روزه اعلام شد و یافتن محل سقوط نیز چند روز به طول انجامید.

توریخوس سیاستمداری بود که مذاکره با ایالات متحده برای واگذاری کنترل کانال پاناما به کشورش را رهبری می‌کرد؛ مرگ او زمینه‌ساز شکل‌گیری تئوری‌های توطئه شد.

برای مثال، سال‌ها بعد، وکیل مدافع مانوئل نوریگا، دیکتاتور پاناما ادعا کرد که وی اطلاعاتی در اختیار دارد که نشان می‌دهد توطئه‌ای برای قتل توریخوس در جریان بوده است. با این حال، هیچ مدرک و شواهدی برای اثبات این توطئه وجود ندارد.

عمر توریخوس و جیمی کارتر، روسای جمهوری پاناما و آمریکا در جریان مذاکرات بر سر کنترل کانال پاناما

عمر توریخوس و جیمی کارتر، روسای جمهوری پاناما و آمریکا در جریان مذاکرات بر سر کنترل کانال پاناما

سامورا ماچل، رئیس جمهوری موزامبیک

سامورا ماچل، رئیس جمهوری موزامبیک ۱۹ اکتبر ۱۹۸۶ در سانحه سقوط هواپیما جان باخت. او با یک فروند جت مسافربری توپولف تو-۱۳۴ ساخت شوروی در حال پرواز بود که خدمه آن نیز اهل شوروی بودند.

در این حادثه، ۳۴ نفر جان خود را از دست دادند و تنها ۱۰ نفر زنده ماندند. تعدادی از مقامات ارشد دولت ماچل نیز در میان کشته‌شدگان بودند.

تحقیقات نشان داد که خدمه هواپیما اخطار مربوط به پایین بودن ارتفاع را نادیده گرفته‌اند. با این حال، در آن زمان برخی توطئه‌هایی را مطرح کردند که حاکی از دخالت آفریقای جنوبی در این سانحه بود.

این پرواز قرار بود از موزامبیک به زامبیا برود، با این حال در آفریقای جنوبی سقوط کرد که همین موضوع به شکل‌گیری تئوری‌های توطئه دامن زد.

سسیل مارگو، قاضی دیوان عالی آفریقای جنوبی که ریاست کمیسیون بین‌المللی بررسی‌کننده‌ی این سانحه را برعهده داشت، پس از سقوط هواپیما گفت: «تصمیم به ادامه کاهش ارتفاع در حالی که نمی‌دانستند کجا هستند، غیرقابل بخشش است.»

سامورا ماچل، رئیس جمهوری موزامبیک در دیدار با فیدل کاسترو

سامورا ماچل، رئیس جمهوری موزامبیک در دیدار با فیدل کاسترو

محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری پاکستان

محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری پاکستان ۱۷ آگوست ۱۹۸۸ در جریان یک سانحه هوایی جان باخت. هواپیمای حامل او در نزدیکی بهاولپور، شهری در ایالت پنجاب پاکستان سقوط کرد. این هواپیما قرار بود مسافتی ۶۰۰ کیلومتری را تا اسلام‌آباد طی کند.

هواپیمای حامل ضیاءالحق هنگام سقوط ۳۰ نفر سرنشین داشت که از میان آنها می‌توان به چهره‌هایی چون آرنولد رافل، سفیر وقت آمریکا در پاکستان، رئیس هیئت نظامی آمریکا در پاکستان و تعدادی از افسران ارشد ارتش پاکستان اشاره کرد. این هواپیما یک فروند سی-۱۳۰ بود.

تشییع پیکر محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری اسبق پاکستان

تشییع پیکر محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری اسبق پاکستان

مرگ ژنرال ضیاءالحق در زمانی رخ داد که روابط آمریکا و پاکستان از اهمیت فزاینده‌ای برخوردار بود. این حادثه همزمان با جنگ علیه شوروی در افغانستان اتفاق افتاد. کشته شدن تعداد زیادی از افراد مهم در این سانحه منجر به شکل‌گیری تئوری‌های توطئه شد.

محمد ضیاءالحق سیاستمداری راست‌گرا بود که به حمایت از گروه‌های افراطی اسلامی و متحول کردن پاکستان شناخته می‌شود.

محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری پاکستان در جریان دیدار با رونالد ریگان در نیویورک

محمد ضیاءالحق، رئیس جمهوری پاکستان در جریان دیدار با رونالد ریگان در نیویورک

جان گارنگ، رئیس جمهوری سودان جنوبی

جان گارنگ، رهبر سودان جنوبی سال ۲۰۰۵ در سانحه سقوط هلیکوپتر جان خود را از دست داد. او در طول مبارزه‌ی سودان جنوبی برای رهایی از حاکمیت سودان که آنرا «ظالمانه» می‌خواند، ارتش/جنبش آزادیبخش خلق سودان را رهبری می‌کرد که امروزه با نام «نیروهای دفاعی خلق سودان جنوبی» شناخته می‌شود.

گارنگ در زمان سقوط، با یک فروند هلیکوپتر Mi-172 متعلق به نهاد ریاست جمهوری اوگاندا در حال سفر بود.

بالگرد حامل جان گارانگ که برای ملاقات با یووری موسوینی، رئیس جمهوری اوگاندا عازم این کشور شده بود، حین بازگشت به سودان جنوبی دچار سانحه شد.

گارنگ بدون اطلاع قبلی درباره مقصد سفر خود اقدام به پرواز کرد که این موضوع منجر به صرف زمان زیاد برای جستجوی هلیکوپتر و همچنین شکل‌گیری شایعاتی درباره علت احتمالی سقوط شد.

با این وجود، مقامات علت سقوط را برخورد هلیکوپتر با کوه‌ به دلیل شرایط بد آب و هوایی اعلام کردند. در این سانحه، هفت خدمه‌ی اهل اوگاندا به همراه شش نفر از همراهان گارنگ کشته شدند.

سباستین پینه‌را، رئیس جمهوری شیلی

سباستین پینه‌را رئیس جمهوری سابق شیلی اوایل فوریه سال جاری در جریان سانحه سقوط بالگرد حامل وی و سه تن دیگر از همراهانش در دریاچه‌ای واقع در جنوب این کشور جان باخت.

بنا به برخی گزارش‌های تایید نشده، آقای پینه‌را، رئیس جمهوری ۷۴ ساله سابق شیلی که نقش مهمی در هدایت عملیات نجات ۳۳ معدنچی کشورش داشت، خود هدایت این بالگرد را برعهده داشت.

سباستین پینه‌را، رئیس جمهوری سابق شیلی

سباستین پینه‌را، رئیس جمهوری سابق شیلی

لخ کاچینسکی، رئیس‌جمهوری سابق لهستان و نیز بوریس ترایکوفسکی، رئیس جمهوری سابق مقدونیه نیز از جمله دیگر سیاستمدارانی بودند که در سوانح هوایی جان باختند.

 

 

دیدگاه تان را بنویسید

  • آزاده حقیقت پاسخ به نظر

    درود
    مطلب و تحلیل بسیار عالی بود. از نظر تاریخی هم تأمل برانگیز و جالب بود.

چندرسانه‌ای