قطع اینترنت، نابودی کسب و کارها
بررسی پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و روانیِ قطع طولانیمدت اینترنت و تأثیر آن بر کسبوکارها، ارتباطات و فعالیتهای علمی و درمانی، همراه با تأکید بر ضرورت رفع سریع این محدودیت.
بیش از ۴۵ روز از قطع اینترنت در سراسر کشور میگذرد و پیامدهای زیانبار آن دامنگیر بسیاری از کسبوکارهای فعال در فضای مجازی شده است؛ میلیونها نفری که امرار معاش و زندگی خود را از این فضا تأمین میکنند.
به گفته کارشناسان این حوزه، زیان ناشی از قطع اینترنت برای فعالیتهای دیجیتالی روزانه چیزی نزدیک به ۸۰ میلیون دلار برآورد میشود.
این قطعی نهتنها ضرر و زیان اقتصادی به همراه داشته، بلکه خلأ اطلاعرسانی و نبود ارتباط با جهان آزاد نیز از نظر روحی و روانی آسیبهای فراوانی به اقشار مختلف وارد کرده است. علاوه بر این، بیاطلاعی از وضعیت خانوادهها و افراد خارج از کشور و نگرانی آنان در این شرایط جنگی، مشکلات مردم را چندبرابر کرده است.
اما پرسش اصلی این است که اکنون که در وضعیت آتشبس قرار داریم و اقشار مختلف مردم به دلیل کار و فعالیت اقتصادی ناگزیر از استفاده از اینترنت هستند، چرا همچنان این فضا بر روی مردم بسته مانده است؟ در حالیکه بسیاری از دانشگاهها، مؤسسات علمی و فرهنگی، نشریات و مطبوعات، بیمارستانها و مراکز درمانی نیاز مبرم به اینترنت دارند و قطعی آن تنها زیان اقتصادی نیست، بلکه پیامدهای حیاتی نیز به دنبال دارد.
متأسفانه دولت با چشمپوشی از این شرایط بحرانی و دشوارتر شدن اوضاع، تاکنون راهکاری ارائه نکرده و همه در نوعی بلاتکلیفی به سر میبرند. در فضای واقعی جامعه نیز رکود، تعطیلی واحدهای تولیدی و نبود رونق کسبوکارها خود موضوعی مفصل و قابل بحث است.
به هر حال، این قطعی گسترده که در نوع خود یک رکورد محسوب میشود، باید هرچه سریعتر پایان یابد تا بتوان اقتصاد رو به نابودی کشور را ـ چه در عرصه مجازی و چه در عرصه واقعی ـ نجات داد. درست است که در شرایط جنگ و تجاوز دشمن باید مقاومت و صبر پیشه کرد، اما وظیفه دولت در شرایط حساس کنونی کمک به اقتصاد میلیونها نفر و جلوگیری از آسیب دیدن آنان است.
در نهایت میتوان گفت که قطع دائمی اینترنت، قطع رگ حیاتی بسیاری از کسبوکارهاست.
