کشاورزی و امنیت غذایی ایران بر لبه پرتگاه
کمیسیون کشاورزی مجلس در جایگاه متهم: چرا افعی را بر پیکر امنیت غذایی کشور رها کردید؟
اظهارات پزشکیان نشان داد وزیر جهاد کشاورزی محصول تحمیل کمیسیون کشاورزی مجلس است
اظهارات صریح و کمسابقه آقای پزشکیان در جمع فعالان اقتصادی و سیاسی چهارمحال و بختیاری، نه یک جمله عادی، بلکه اعترافی تاریخی بود؛ اعترافی که بسیاری از واقعیات پنهانشده در پشت پرده مدیریت کشاورزی کشور را عریان کرد.
اخبار سبز کشاورزی؛آنجا که او بهروشنی اعلام میکند انتخاب نوری قزلجه، وزیر موقت جهاد کشاورزی، انتخاب شخصیاش نبوده و با این تصور که «کارشناسانی در کمیسیون کشاورزی مجلس حضور دارند»، فردی به او تحمیل شده است؛ اما آنچه در عمل رخ داد، تحمیل یک افعی به قلب وزارت جهاد کشاورزی بود.
مفهوم مخالف این سخن، بیهیچ ابهامی روشن است:یا کمیسیون کشاورزی مجلس فاقد حداقل صلاحیت و توان کارشناسی برای تشخیص و انتخاب بوده است،یا آگاهانه و عامدانه، فردی ناکارآمد، خطرناک و ویرانگر را به بالاترین نهاد مسئول امنیت غذایی کشور تحمیل کرده است.
امروز دیگر مسئله یک فرد یا یک وزارتخانه نیست؛امروز مسئله امنیت غذایی، معیشت میلیونها کشاورز، دامدار، تولیدکننده و آینده کشاورزی ایران است.
افکار عمومی و فعالان بخش کشاورزی یک پرسش بنیادین دارند که هیچ نهادی تاکنون جرئت پاسخدادن به آن را نداشته است:چرا کمیسیون کشاورزی مجلس، بنای نابودی بخش کشاورزی ایران را با معرفی و تحمیل این افعی گذاشت؟
اگر شما توان کارشناسی برای چنین انتخاب حساسی نداشتید، چرا خود را مرجع معرفی و تحمیل وزیر دانستید؟
اگر وظیفه ذاتی مجلس، نظارت بر اجرای قانون و عملکرد دستگاههاست، چرا پس از ورود این افعی، نظارت را تعطیل کردید و چشم بر ویرانی بستید؟
چگونه اجازه دادید:
1.بخش تولید کشاورزی یکی پس از دیگری فروبپاشد.
2.بازار محصولات کشاورزی دچار آشوب، بیثباتی و بیمدیریتی شود.
3.بدنه مدیریتی وزارت جهاد کشاورزی به جولانگاه مدیران وارداتی، بیتجربه و فاقد تخصص تبدیل شود.
4.افرادی ناسالم، مسئلهدار و حتی دارای احکام قطعی اختلاس و فساد در جایگاه تصمیمسازی بنشینند.
5.امنیت غذایی کشور، ابزار آزمون و خطای سیاسی و بدهبستانهای پشتپرده شود.
کمیسیون کشاورزی مجلس نهتنها در معرفی و تحمیل این افعی مسئول است، بلکه در سکوت، بیعملی، ترک وظیفه نظارتی و همراهی عملی با این روند ویرانگر نیز مسئولیت مستقیم و غیرقابل انکار دارد.
امروز دیگر هیچ بهانهای پذیرفتنی نیست.نه فرافکنی، نه حوالهدادن تقصیر به دولت، نه پنهانشدن پشت عناوین قانونی و گزارشهای نمایشی.
کشاورزی ایران به لبه پرتگاه رسیده است و کمیسیون کشاورزی مجلس باید شفاف، علنی و بدون طفرهرفتن پاسخ دهد:
چرا این افعی را وارد کردید؟
چرا پس از ورودش، زهرپاشی او را متوقف نکردید؟
و چرا هنوز مسئولیت این فاجعه ملی را نمیپذیرید؟
مسئولیت مستقیم این ویرانی بر عهده کیست ؟
اصلاح مسیر باید فوراً، قاطعانه و بدون تعارف انجام شود؛هرچند که همه میدانند این اقدام، بسیار دیر و پس از خساراتی جبرانناپذیر صورت میگیرد.