کرسنت؛ صورتحساب نافرمانی مردم در سال ۱۳۷۶
تحلیلی بر ابعاد سیاسی پرونده کرسنت، تبرئه بیژن زنگنه، عملکرد دولتهای نهم و دهم و پرسشهای بیپاسخ درباره ثروت ملی، جزایر سهگانه و پروندههای فساد اقتصادی.
پس از پیروزی رانتی محمود احمدینژاد در سال ۱۳۸۴، محافظهکارانی که در دوم خرداد ۱۳۷۶ مغلوب شده بودند، در صدد تسویه حساب با مردم برآمدند!
آنها که پس از سه بار تغییر چهره و پوستاندازی، به جریان تندرو (خمرهای سرخ) تبدیل شدند، با علم کردن پرونده کرسنت به مردم پیام دادند که انتخاب محمد خاتمی اشتباه بوده است! این جریان با اتکا به شعار مرادشان که معتقد بود «مردم کارهای نیستند»، دست خود را برای هر اقدامی باز دیدند.
۱. اکبرالوزرای جمهوری اسلامی (بیژن نامدار زنگنه)، علیرغم کهولت سن، در راهروهای دادگستری فریاد میزد: «حرف من را گوش کنید! کرسنت قرارداد خوبی است؛ خادم و خائن را با هم اشتباه نگیرید!»
۲. هیچکس نپرسید درآمد ۷۰۰ میلیارد دلاری در ۸ سال دولتِ تحفه (احمدینژاد) کجا هزینه شد؟
۳. کمیته خلقالساعه و غیرپاسخگویی که مأمور تقسیم بیتالمال شده است، با چراغ خاموش به کدام سمت حرکت میکند؟
۴. چرا باید هزینه چندقلوزایی خرسهای قطبی را ما از سهم ۵۰ درصدی خود در دریای خزر بپردازیم؟
۵. چرا رفقای شرقی ما درباره جزایر سهگانه ایرانی، همصدا با امارات متحده عربی شدهاند؟
۶. در حالی که به گفته ولیالله سیف (رئیس سابق بانک مرکزی)، بیگناهانی با عنوان «سلطان» اعدام شدند، چطور بابک زنجانی و دیگر سلطانهای فساد مالی آزاد هستند؟
شعار «مردم کارهای نیستند» یعنی مردم نباید سؤال بپرسند! در جامعهای که پرسشگری وجود نداشته باشد، آن جامعه مرده است.
مشهد، علی فریدونی - ۲۳ مهر ۱۴۰۳
با تبرئه بیژن زنگنه، مطلب فوق بازنشر شد تا «سیه روی شود هر که در او غش باشد»! بعید میدانم مخالفان او حتی شهامت «هاراگیری» (خودکشی شرفتمندانه) داشته باشند. نظر شما چیست؟
۲۷ تیر ۱۴۰۵
