وقتی انتصاب، مسئولیت میآورد؛ توپ شفافیت در زمین وزیر جهاد کشاورزی
فضای انتقادی پیرامون عملکرد وزارت جهاد کشاورزی دیگر محدود به گلایههای پراکنده فعالان این بخش نیست
وزیر محترم جهاد کشاورزی
فضای انتقادی پیرامون عملکرد وزارت جهاد کشاورزی دیگر محدود به گلایههای پراکنده فعالان این بخش نیست. دامنه پرسشها درباره برخی تصمیمات مدیریتی، انتصابات و نحوه اداره مجموعههای اقتصادی وابسته به وزارتخانه، روزبهروز گستردهتر شده و حتی موضوع استیضاح نیز به یکی از مباحث جدی فضای سیاسی و رسانهای تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، مسئله فقط «چه کسی مدیر است» نیست؛ مسئله این است که چه کسی مسئولیت انتخاب، تداوم و دفاع از عملکرد مدیران را بر عهده میگیرد؟
یکی از مصادیق قابل تأمل، وضعیت مدیریتی مسعود نمازی شندی در مؤسسه جهاد استقلال است؛ مجموعهای که به دلیل جایگاه خود در زنجیره فعالیتهای اقتصادی و تأمین کالاهای مورد نیاز بخش کشاورزی، نمیتواند از قواعد معمول مدیریت یک مجموعه اداری تبعیت کند.
وقتی سخن از امنیت غذایی، تأمین نهاده و کالاهای اساسی و مدیریت منابع اقتصادی در مقیاس ملی است، طبیعی است که افکار عمومی نسبت به سابقه، عملکرد و حاشیههای مدیریتی چنین مجموعهای حساس باشد. خود وزیر جهاد کشاورزی نیز در ماههای اخیر بر تداوم تأمین کالاهای اساسی و اهمیت امنیت غذایی در شرایط دشوار کشور تأکید کرده است.
از همین منظر، ادامه فعالیت یا تغییر مدیرعامل جهاد استقلال نباید صرفاً یک تصمیم درونسازمانی تلقی شود؛ این تصمیم، آزمونی برای استانداردهای مدیریتی وزارت جهاد کشاورزی است.
پرسش روشن است: اگر درباره عملکرد یا سوابق یک مدیر، پرسشهای جدی و مستند مطرح شده، مبنای ادامه همکاری چیست؟ و اگر وزارتخانه همچنان به صلاحیت مدیریتی او باور دارد، چرا دلایل این تصمیم به شکل شفاف برای افکار عمومی و نمایندگان مجلس توضیح داده نمیشود؟
از سوی دیگر، انتشار گزارشهایی درباره استعفای نمازی و وضعیت آینده مدیریتی او، در حالی که هنوز تأیید رسمی مستقلی برای همه جزئیات این ادعاها منتشر نشده، ضرورت اطلاعرسانی شفاف وزارتخانه را بیشتر میکند.
مسئله اصلی در اینجا شخص نیست؛ مسئله سازوکار تصمیمگیری است.
وزارتخانهای با این حجم از مسئولیت اقتصادی و اجتماعی، بیش از هر چیز به مدیریتی نیاز دارد که بتواند درباره انتصابات خود پاسخ روشن ارائه کند. اگر مدیری شایسته است، باید از او و عملکردش دفاع شود؛ اگر درباره ادامه حضور او ابهام وجود دارد، باید این ابهام برطرف شود؛ و اگر مستنداتی درباره تخلف یا عدم صلاحیت وجود دارد، مسیر قانونی باید بدون ملاحظات جناحی و شخصی طی شود.
آنچه نمیتواند پاسخگوی افکار عمومی باشد، ابهام طولانیمدت در تصمیمات مدیریتی است.
جناب آقای وزیر؛
هزینه تصمیمات مدیریتی فقط متوجه مدیر منصوبشده نیست. امضای وزیر پای هر انتصاب و استمرار آن، در نهایت به پای خود وزیر نوشته میشود. بنابراین اگر امروز درباره عملکرد برخی مدیران سؤال وجود دارد، فردا ممکن است پرسش اصلی متوجه شخص وزیر باشد که چرا با وجود اطلاع از این پرسشها، درباره ادامه یا پایان مسئولیت آنان تصمیم شفاف و قابل دفاعی نگرفته است.
وزارت جهاد کشاورزی در شرایطی قرار دارد که کوچکترین ابهام در مدیریت منابع، واردات، تأمین کالا و انتصابات میتواند اعتماد فعالان بخش خصوصی، تولیدکنندگان و افکار عمومی را تحت تأثیر قرار دهد.
به همین دلیل، انتظار میرود وزیر جهاد کشاورزی به جای عبور از این پرسشها، به آنها پاسخ دهد؛ مستند، شفاف و بدون ملاحظات سیاسی.
در نهایت، مسئله جهاد استقلال فقط یک صندلی مدیریتی نیست؛ معیار این است که در وزارت جهاد کشاورزی، پاسخگویی بر ملاحظهکاری مدیریتی غلبه دارد یا خیر.
و درباره این موضوع، هنوز پرسشهای بیپاسخ کم نیست.
