دیدار قزلجه با آیتالله جوادی آملی؛ پاسخگویی یا تغییر قاب رسانهای؟
وقتی کارنامه یک وزیر زیر ذرهبین افکار عمومی است، یک دیدار معنوی هم نمیتواند جای پاسخ به پرسشهای مدیریتی را بگیرد؛ حالا سؤال این است: خروجی دیدار قزلجه با آیتالله جوادی آملی قرار است در مزرعه دیده شود یا فقط در قاب دوربین؟
غلامرضا نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی، روز پنجشنبه ۹ مهرماه با آیتالله عبدالله جوادی آملی دیدار کرد. در این دیدار، آیتالله جوادی آملی بر نقش مردم در حفظ کشور تأکید کرد و گفت: «با این مردم، کشور پیروز است.»
اصل دیدار یک مقام دولتی با یک مرجع تقلید، موضوعی طبیعی و قابل احترام است. اما زمان و شرایط مدیریتی وزارت جهاد کشاورزی، پرسشهای جدیتری را پیش روی افکار عمومی قرار میدهد.
عکس جای کارنامه را نمیگیرد
وزارت جهاد کشاورزی با یک وزارتخانه معمولی تفاوت دارد. تصمیمات این مجموعه مستقیماً با تولید غذا، سفره مردم، هزینه تولید، نهادههای کشاورزی و دام و طیور و درآمد تولیدکنندگان گره خورده است.
بنابراین اگر وزیر برای دریافت رهنمود به قم رفته است، مطالبه روشن است:
اثر این رهنمودها دقیقاً کجا دیده خواهد شد؟
در سیاستهای وزارتخانه؟
در وضعیت کشاورز؟
در بازار نهادهها؟
در سفره مردم؟
یا چند روز دیگر فقط تصاویر دیدار باقی میماند و دوباره همان پرسشهای قبلی روی میز قرار میگیرد؟
مسئله قزلجه، کمبود خبر نیست؛ کمبود پاسخ است
افکار عمومی و فعالان بخش کشاورزی درباره عملکرد وزارت جهاد کشاورزی پرسشهای متعددی دارند؛ از سیاستهای بازار و نهادهها گرفته تا انتصابات، تصمیمات مدیریتی و نحوه مواجهه وزارتخانه با بحرانهای بخش تولید.
پاسخ این پرسشها، خبرسازی جدید نیست.
پاسخ، گزارش عملکرد است.
پاسخ، عدد و سند است.
پاسخ، توضیح شفاف درباره تصمیمات است.
پاسخ، نتیجهای است که کشاورز و دامدار بتوانند آن را در زندگی و فعالیت اقتصادی خود لمس کنند.
سخنان یک مرجع، یک مطالبه را پررنگتر میکند
اتفاقاً محتوای همین دیدار، میتواند مطالبه از وزارت جهاد کشاورزی را جدیتر کند.
آیتالله جوادی آملی بر نقش مردم تأکید کرده است.
پس معیار ارزیابی عملکرد یک مدیر نیز باید در نسبت او با مردم دیده شود.
آیا کشاورز از سیاستهای وزارتخانه رضایت دارد؟
آیا تولیدکننده احساس میکند صدایش شنیده میشود؟
آیا تصمیمات وزارتخانه هزینه تولید را قابل مدیریتتر کرده است؟
آیا اعتماد فعالان بخش کشاورزی به سیاستگذاری دولتی افزایش یافته است؟
اینها پرسشهایی هستند که با هیچ قاب رسانهای نمیتوان آنها را حذف کرد.
قم، پایان پاسخگویی نیست
اگر دیدار با آیتالله جوادی آملی با هدف دریافت رهنمود انجام شده، جامعه کشاورزی حق دارد منتظر نتیجه باشد.
اما اگر قرار باشد یک دیدار به جای پاسخ به پرسشهای مدیریتی بنشیند، مسئلهای اساسی شکل میگیرد:
آیا قرار است عملکرد اصلاح شود یا فقط تصویر عملکرد؟
این دو با یکدیگر تفاوت دارند.
اصلاح عملکرد یعنی تصمیمات بهتر، شفافیت بیشتر، پاسخگویی دقیقتر و نتیجه ملموستر.
تغییر تصویر یعنی تولید خبر و ایجاد یک قاب رسانهای جدید.
توپ در زمین وزیر است
اکنون بهترین پاسخ نوری قزلجه، نه تکذیب منتقدان است و نه افزایش حجم اخبار روابط عمومی.
بهترین پاسخ، کارنامه است.
اگر تصمیمات وزارتخانه درست بوده، اسناد و نتایج آن باید منتشر شود.
اگر انتقادی وارد نیست، پاسخ مستند به منتقدان داده شود.
اگر عملکرد وزارتخانه قابل دفاع است، شاخصهای آن باید روی میز قرار گیرد.
و اگر در تصمیمات، انتصابات یا سیاستهای اجرایی اشکالی وجود داشته، اصلاح آن باید پیش از هر اقدام رسانهای در اولویت قرار گیرد.
مردم قاب دوربین نیستند
وزارت جهاد کشاورزی برای اداره یک بحران رسانهای تشکیل نشده است؛ مأموریت آن اداره یکی از حیاتیترین بخشهای اقتصاد کشور است.
کشاورز با عکس تصمیم نمیگیرد.
دامدار با تیتر خبر تولید نمیکند.
مرغدار با فیلم یک دیدار هزینههای خود را جبران نمیکند.
و سفره مردم با خبر روابط عمومی پر نمیشود.
معیار نهایی، نتیجه است.
اگر قرار است دیدار قم نقطه شروعی برای اصلاح باشد، باید آثار آن در سیاستگذاری وزارت جهاد کشاورزی دیده شود.
اما اگر صرفاً یک خبر دیگر به مجموعه اخبار روزانه وزارتخانه اضافه شود، پرسشهای اصلی همچنان پابرجاست.
سؤال آخر؛ اعتبار از کجا میآید؟
اعتبار یک وزیر را نمیتوان صرفاً با قابهای رسانهای ساخت.
اعتبار مدیریتی از عملکرد میآید؛ از رضایت تولیدکننده، شفافیت تصمیمات، پاسخگویی در برابر نمایندگان و نتیجهای که مردم در زندگی خود میبینند.
اکنون سؤال روشن است:
قزلجه برای دریافت رهنمود به قم رفت؛ پس از این دیدار، چه چیزی در وزارت جهاد کشاورزی تغییر خواهد کرد؟
پاسخ این سؤال را نه دوربینها، بلکه کارنامه آینده وزارت جهاد کشاورزی خواهد داد.