رازهای مگو در سفر به جزیرههای دوردست؛ جایی که زمان ایستاده است!
سفر به جزیرههای دوردست؛ تلاقی صخرههای وحشی و اسرار پنجهزار ساله اسکاتلند
سفر به جزیرههای دوردست اسکاتلند؛ از تمدن ۵هزارساله اورکنی تا صخرههای جادویی جزیره اسکای. راهنمای جذاب سفر به بکرترین نقاط بریتانیا.
وقتی صحبت از اسکاتلند میشود، اغلب ذهنها به سمت قلعههای قرونوسطایی، کوهستانهای مهآلود و دریاچههای مرموز میرود.
اما برای کسانی که به دنبال ماجراجویی واقعی هستند، گنجینه اصلی این سرزمین فراتر از کرانههای اصلی آن نهفته است؛ جایی در میان امواج خروشان اقیانوس اطلس و دریای شمال. سفر به جزیرههای دوردست اسکاتلند، سفری به قلمرویی است که در آن مرز میان افسانه و واقعیت کمرنگ میشود.
در این گزارش اختصاصی، ابتدا راهی شمال اسکاتلند و مجمعالجزایر تاریخی «اورکنی» میشویم و سپس مسیر خود را به سمت غرب، جایی که جزیره اسرارآمیز «اسکای» در آغوش اقیانوس آرام گرفته، کج میکنیم.
اورکنی؛ جزایری باستانی که پیش از استونهنج متولد شدند
مجمعالجزایر اورکنی، متشکل از حدود ۷۰ جزیره کوچک و بزرگ در شمالیترین نقطه اسکاتلند، جایی است که عقربههای ساعت کارکرد خود را از دست میدهند. اگر به تاریخ علاقمندید، سفر به جزیرههای دوردست اورکنی برای شما حکم یک ماشین زمان را خواهد داشت.
روستای سنگی «اسکارا بری» (Skara Brae) که در دل شنهای ساحلی این منطقه مدفون شده بود، قدمتی بیشتر از اهرام مصر و استونهنج دارد. باستانشناسان معتقدند این سکونتگاه باستانی پنجهزار ساله، نمادی از نبوغ انسان نوسنگی در سازگاری با طبیعت خشن اقیانوسی است. کمی آنطرفتر، «دایره عظیم برودگار» با سنگهای ایستاده و غولآسایش، گویی نگهبانان ابدی رازهای مگو و آیینهای فراموششده این سرزمین هستند.
زیستبوم وحشی و بادهایی که برق تولید میکنند!
اما اورکنی فقط به گذشته تعلق ندارد. آبهای سرد و زلال اطراف این مجمعالجزایر، یکی از غنیترین پناهگاههای حیات وحش در بریتانیا است؛ خانهای امن برای فکها، دلفینهای قاتل (ارکا) و میلیونها پرنده دریایی که بر فراز صخرههای مرتفع پرواز میکنند. نکته شگفتانگیز این که مردمان سختکوش اورکنی توانستهاند نیروی ویرانگر بادهای اقیانوسی را مهار کرده و با تولید انرژی پاک، نهتنها نیاز خود را برطرف کنند، بلکه برق مازاد را به سرزمین اصلی اسکاتلند صادر نمایند.
جزیره اسکای؛ جلوهای فرازمینی از خشم و زیبایی طبیعت
در ادامه راهنما و تجربه سفر به جزیرههای دوردست، نوبت به عبور از پل ارتباطی و ورود به «اسکای» میرسد؛ بزرگترین جزیره در مجمعالجزایر هیبریدهای داخلی. اسکای جایی است که در آن، صخرههای سر به فلک کشیده مستقیماً به آغوش اقیانوس اطلس سقوط میکنند.
فانوس دریایی تاریخی «نِست پوینت» (Neist Point) که از سال ۱۹۰۹ میلادی راهنمای دریانوردان در این آبهای پرطوفان بوده، امروزه بهترین نقطه برای تماشای غروب خورشید و پرواز پافینهای بامزه است. کمی دورتر، صخرههای سهمگین «اولد من استور» (Old Man Storr) مانند انگشتان غولی سنگی که رو به آسمان نشانه رفتهاند، یکی از کارتپستالیترین تصاویر اسکاتلند را خلق کردهاند.
از استخرهای افسانهای پریان تا درههای کویرینگ
هیچ سفری به اسکای بدون دیدن جاذبههای زیر کامل نمیشود:
- استخرهای پری (Fairy Pools): آبشارهای زلالی که از میان صخرههای مرتفع جاری شده و حوضچههای فیروزهای رنگی را میسازند. محلیها معتقدند این استخرها هنوز هم حمام پنهان پریهای کوهستانی هستند.
- ارتفاعات کویرینگ (Quiraing): منطقهای با شیبهای تند سبز و زمینشناسی عجیب که حس قدم زدن در سیارهای دیگر را به گردشگران القا میکند.
چرا سفر به جزیرههای دوردست اسکاتلند یک ضرورت است؟
پناه بردن به این نقاط دنج، فراتر از یک گردشگری ساده است؛ نوعی بازگشت به ریشههای طبیعت و خلوت با خود در جهان شلوغ امروز به شمار میرود. اسکاتلند در مرزهای آبی خود، داستانهایی از بقا، تاریخ افسانهای سلتها و پیوند ناگسستنی انسان با اقیانوس را روایت میکند. در بخشهای بعدی این ستون، به سراغ دیگر نقاط نادیده و شگفتانگیز جهان خواهیم رفت. با ما همراه باشید.
