ایلماز؛ کشاورز آلانیا و روایت یک مزرعه از آب، پوشش و تولید پایدار+ ویدئو

در حاشیه سرسبز شهر آلانیا در ترکیه، جایی که کشاورزی در اقلیم مدیترانه‌ای با چالش‌هایی نظیر محدودیت منابع آبی، تبخیر بالای آب و ضرورت افزایش بهره‌وری تولید دست‌وپنجه نرم می‌کند، «ایلماز»، کشاورز زحمتکش این دیار، بخش مهمی از عمر خود را وقف تولید غذا کرده است.

او در مزرعه‌اش به کشت انواع فلفل، بادمجان و گوجه‌فرنگی مشغول است؛ محصولاتی که برای دستیابی به عملکرد مطلوب، نیازمند مدیریت دقیق آب، دما، رطوبت و تغذیه هستند. آنچه در این مزرعه بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند، تلفیق هوشمندانه چند فناوری ساده اما کارآمد است: آبیاری قطره‌ای، پوشش نایلونی و مالچ پلاستیکی.

آبیاری قطره‌ای، آب را به‌صورت کنترل‌شده و دقیق در نزدیکی ناحیه ریشه قرار می‌دهد و امکان مدیریت بهینه آبیاری را فراهم می‌سازد. مالچ پلاستیکی نیز با پوشاندن سطح خاک، تبخیر مستقیم آب را به حداقل رسانده، رشد علف‌های هرز را محدود می‌کند و شرایط حرارتی و رطوبتی لایه سطحی خاک را بهبود می‌بخشد. در نهایت، پوشش نایلونی با ایجاد یک ریزاقلیم مناسب برای سبزی و صیفی، شرایط رشد گیاه را در برابر نوسانات محیطی تعدیل می‌کند.

این مزرعه کوچک، تصویری گویا از یک اصل بنیادین در کشاورزی امروز است: افزایش تولید لزوماً به معنای مصرف بیشتر منابع نیست؛ بلکه می‌توان با مدیریت دقیق‌تر آب، خاک و شرایط اقلیمی، بهره‌وری را به حداکثر رساند.

با این‌همه، در پسِ تمام این فناوری‌ها، یک عنصر جایگزین‌ناپذیر وجود دارد: «کشاورز». ایلماز، همچون میلیون‌ها کشاورز دیگر در سراسر جهان، هر روز با خاک و گیاه پیوند دارد؛ بذر می‌کارد، آبیاری می‌کند، علف‌های هرز را مدیریت می‌کند، محصول را برداشت می‌کند و در نهایت، بخشی از غذای جامعه را به بازار می‌رساند. کشاورزی فراتر از تولید محصول است؛ کشاورزی یعنی مدیریت هم‌زمان آب، خاک، انرژی، گیاه و زمان برای تولید غذای سالم و پایدار.

تصویر ایلماز در مزرعه‌اش، یادآور این واقعیت است که پشت هر کیلو گوجه‌فرنگی، فلفل یا بادمجان که به سفره‌ها می‌رسد، دانش، تجربه، سرمایه و بیش از همه، رنج و تلاش یک کشاورز مولد نهفته است. احترام به کشاورز، در واقع احترام به تولید غذا و پاسداشت منابع طبیعی است.

آلانیا، آنتالیا – ترکیه

محمد اسماعیل اسدی، پژوهشگر ارشد کشاورزی پایدار