سوق کشاورزی به اکوسیستم های دیگر

علفزارها، تالاب‌ها و سایر اکوسیستم‌های غیرجنگلی بسیار سریع‌تر از جنگل‌ها به زمین‌های کشاورزی تبدیل می‌شوند. با این حال، طبق گزارش جدید اتحادیه جنگل‌های بارانی، موسسه منابع جهانی و سازمان‌های همکار، آنها تا حد زیادی توسط قانون اصلی مبارزه با جنگل‌زدایی اروپا و سایر سیاست‌های زیست‌محیطی نادیده گرفته می‌شوند.

این گزارش نشان می‌دهد که چنین اکوسیستم‌هایی تقریباً چهار برابر بیشتر از جنگل‌ها در حال از بین رفتن برای کشاورزی هستند. حدود ۱۹۰ میلیون هکتار (۴۷۰ میلیون جریب) از اکوسیستم‌های طبیعی غیرجنگلی، منطقه‌ای ترکیبی تقریباً به اندازه مکزیک، طی ۱۵ سال از ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۰ عمدتاً به مراتع و مزارع تبدیل شده است.

سیی کان، محقق اقتصاد محیط زیست در دانشگاه آکسفورد، از طریق ایمیل به مونگابای گفت: «وقتی حفاظت از جنگل‌ها تشدید می‌شود، فشار کشاورزی می‌تواند به سایر اکوسیستم‌های طبیعی که از نظر اکولوژیکی نیز مهم هستند اما اغلب بسیار کمتر محافظت می‌شوند، منتقل شود. ما باید اکنون، قبل از اینکه خیلی دیر شود، به آنها توجه کنیم.»

کان افزود، هم اکوسیستم‌های جنگلی و هم غیرجنگلی برای تنوع زیستی و ترسیب کربن مهم هستند. با این حال، اکثر تعهدات سیاستی و پایداری موجود از سوی شرکت‌ها منحصراً بر جنگل‌ها متمرکز است.

برزیل بیشترین تبدیل اکوسیستم‌های غیرجنگلی به کشاورزی را در طول دوره ۱۵ ساله مطالعه شاهد بوده است و پس از آن چین، روسیه و ایالات متحده قرار دارند.

مقررات اتحادیه اروپا برای عدم جنگل‌زدایی یا EUDR، به منظور جلوگیری از ورود کالاهای کشاورزی مانند روغن پالم، گاو، قهوه، کاکائو، سویا، چوب و لاستیک به بازار اتحادیه اروپا در صورت مرتبط بودن با جنگل‌زدایی‌های اخیر وضع شده است. اما این قانون از تعریف سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل برای جنگل استفاده می‌کند که بیان می‌کند درختان باید بلندتر از ۵ متر (۱۶ فوت) باشند. این تعریف بسیاری از انواع ساواناها، پیت‌زارها و علفزارها را شامل نمی‌شود.

در سال ۲۰۲۴، چندین سازمان غیرانتفاعی و رهبران بومی از سیاستمداران اروپایی خواستند که ساوانای سرادو برزیل را در EUDR بگنجانند. با این حال، در آخرین بررسی‌های این قانون، قانون‌گذاران اروپایی این تعریف را گسترش ندادند تا اکوسیستم‌هایی مانند سرادو را نیز شامل شود. در عوض، این قانون دو سال متوالی به تعویق افتاده و اکنون قرار است از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ به اجرا درآید. و در این میان، چندین استثنا و روزنه در این قانون گنجانده شده است که به گفته طرفداران محیط زیست، آن را تضعیف می‌کند.

کان گفت: «متأسفانه، حتی مقررات متمرکز بر جنگل نیز با تأخیرهای مکرر در اجرا مواجه شده است، بنابراین گسترش دامنه آن به سایر اکوسیستم‌ها احتمالاً از نظر سیاسی و عملی حتی دشوارتر خواهد بود.» «با این حال، این نباید دلیلی برای نادیده گرفتن این اکوسیستم‌ها باشد.»