زندگی لرزان در شیشههای عید؛ ماهیهایی که شانس زنده ماندن ندارند
چرا ماهیهای زینتی در شیشههای عید زود میمیرند؟ هشدار کارشناسان درباره کمبود اکسیژن، نوسان دما و حقایق تلخ زندگی لرزان این جانداران در ظرفهای کوچک
در روزهایی که بازار خرید ماهیهای زینتی و عیدی داغ میشود، یک واقعیت تلخ کمتر دیده میشود: بسیاری از این ماهیها حتی تا پایان تعطیلات نوروز زنده نمیمانند و زندگیشان در ظرفهای کوچک، به روزشمار مرگ تبدیل شده است.
زندگی لرزان در ظرفهای کوچک؛ سرنوشت ماهیهای زینتی
با نزدیک شدن به نوروز، فروش ماهیهای زینتی در شیشهها و ظروف کوچک دوباره رونق میگیرد؛ ظرفهایی که ظاهری زیبا دارند اما از نظر علمی، برای ادامه حیات این جانداران مناسب نیستند. کارشناسان هشدار میدهند که این شکل از نگهداری، عمر ماهیها را بهشدت کاهش میدهد.
شیشههای زیبا، محیطی مرگبار
حامد منوچهری، استاد دانشگاه، در گفتوگو با روزنامه هفت صبح میگوید: حجم آبی که در این شیشهها استفاده میشود، حداکثر برای یک روز زندگی بچهماهیها کفایت میکند. پس از تغذیه، ماهی آمونیاک دفع میکند و همزمان سطح دیاکسیدکربن آب افزایش مییابد؛ شرایطی که بدون تعویض هوا و آب، به سرعت به مرگ ماهی منجر میشود.
به گفته او، باز بودن درِ شیشهها برای تبادل هوا و کاهش گازهای مضر، یک ضرورت حیاتی است؛ ضرورتی که اغلب نادیده گرفته میشود.
ماهیهایی که اگر خوششانس باشند، تا عید دوام میآورند
منوچهری تأکید میکند که طول عمر ماهیهایی که در این ظروف بسته به فروش میرسند، بسیار کوتاه است.
او میگوید: «اگر این ماهیهای زینتی خیلی خوششانس باشند، نهایتاً تا اواسط یا اواخر تعطیلات نوروز زنده میمانند.»
کمبود اکسیژن؛ اولین تهدید جدی
به گفته این استاد دانشگاه، دربهای بسته شیشهها باعث کاهش اکسیژن محلول در آب میشود و ماهیها در مدت کوتاهی دچار مشکل تنفسی میشوند.
برخلاف تصور رایج، ماهیان زینتی نیز مانند سایر آبزیان به تغذیه منظم نیاز دارند و این باور که «این ماهیها غذا نمیخواهند» یک اطلاعات نادرست و گمراهکننده است که به خریداران داده میشود.
استاندارد علمی نگهداری ماهی زینتی چیست؟
منوچهری با اشاره به اصول علمی نگهداری ماهیهای زینتی توضیح میدهد: برای هر یک گرم وزن ماهی زینتی، حداقل یک لیتر آب نیاز است. دمای مناسب آب باید بالاتر از ۲۲ تا ۲۳ درجه سانتیگراد باشد.
در حالی که در فصل زمستان، دمای آب این شیشهها معمولاً ۵ تا ۶ درجه کمتر از حد استاندارد است و ماهی بهطور مداوم نوسان دما را تجربه میکند؛ عاملی که استرس شدید و تضعیف سیستم ایمنی را به دنبال دارد.
استرس جابهجایی؛ عامل پنهان مرگ
علاوه بر دما و کمبود اکسیژن، تکانهای مداوم شیشهها هنگام حملونقل نیز به ماهیها استرس وارد میکند. مجموعه این عوامل، شرایطی را رقم میزند که عملاً شانس زنده ماندن ماهیهای زینتی را به حداقل میرساند؛ موضوعی که به گفته کارشناسان، کمتر مورد توجه قرار میگیرد.