بازار کشاورزی جهان تا ۲۰۳۰ به ۱۷.۹ تریلیون دلار میرسد
بازار کشاورزی جهان تا ۲۰۳۰ به ۱۷.۹ تریلیون دلار میرسد؛ فناوری دقیق، غولهای نهاده و رشد آسیا مسیر آینده صنعت را تعیین میکنند.
بازار جهانی کشاورزی در مسیر رسیدن به ارزش ۱۷.۹ تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ قرار دارد؛ رشدی که همزمان با گسترش کشاورزی دقیق، فناوریهای دیجیتال و افزایش اهمیت امنیت غذایی، ساختار رقابت میان بزرگترین شرکتهای این صنعت را نیز تغییر میدهد.
رشد بازار کشاورزی جهان تا سال ۲۰۳۰
بر اساس اطلاعات ارائهشده، ارزش بازار جهانی کشاورزی از ۱۲.۹۷ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۵ به حدود ۱۳.۸۴ تریلیون دلار در سال ۲۰۲۶ رسیده و پیشبینی میشود تا سال ۲۰۳۰ به ۱۷.۹ تریلیون دلار افزایش پیدا کند.
نرخ رشد مرکب سالانه ۶.۶ درصدی نیز نشان میدهد که کشاورزی در سالهای آینده همچنان یکی از بخشهای مهم اقتصاد جهانی و مقصد قابل توجهی برای سرمایهگذاری خواهد بود.
این رشد را نمیتوان صرفاً ناشی از افزایش تولید محصولات کشاورزی دانست. افزایش جمعیت، تغییر الگوی مصرف، رشد تقاضا برای محصولات غذایی، نگرانی درباره امنیت غذایی و تلاش کشورها برای مقاومسازی زنجیره تأمین، مجموعه عواملی هستند که اهمیت اقتصادی این صنعت را افزایش دادهاند.
از سوی دیگر، کشاورزی دیگر تنها به زمین، بذر، کود و ماشینآلات وابسته نیست. فناوری به تدریج به یکی از مهمترین اجزای زنجیره ارزش تبدیل شده و همین مسأله ترکیب شرکتهای بزرگ فعال در این حوزه را نیز متنوعتر کرده است.
غولهای کشاورزی در صدر بازار جهانی
در فهرست ۵۰ شرکت برتر ارائهشده، نام شرکتهایی مانند Cargill، ADM، Bayer، Syngenta و BASF در رتبههای ابتدایی دیده میشود. حضور این شرکتها نشان میدهد که بخش بزرگی از قدرت اقتصادی صنعت کشاورزی در اختیار مجموعههایی است که فعالیت آنها تنها به تولید محصول نهایی محدود نمیشود.
بخش مهمی از این شرکتها در حوزههایی مانند تجارت غلات، بذر، نهادههای کشاورزی، مواد شیمیایی و راهکارهای افزایش بهرهوری فعالیت دارند.
چنین تنوعی به آنها اجازه میدهد در بخشهای مختلف زنجیره تأمین حضور داشته باشند و در برابر تغییرات بازار انعطاف بیشتری نشان دهند.
البته نمیتوان صرفاً بر اساس این فهرست نتیجه گرفت که چند شرکت بهطور مستقیم قیمت جهانی محصولات اساسی مانند گندم، ذرت یا سویا را تعیین میکنند.
قیمت این محصولات تحت تأثیر مجموعهای از عوامل، شامل تولید جهانی، آبوهوا، سیاستهای تجاری، نرخ ارز، هزینه حملونقل و تصمیمات دولتها قرار دارد. با این حال، تمرکز فعالیتهای تجاری و تولیدی در میان شرکتهای بزرگ، به آنها نفوذ قابل توجهی در زنجیره جهانی غذا میدهد.
کشاورزی دقیق؛ تغییر مسیر صنعت با فناوری
یکی از مهمترین نکات این فهرست، حضور شرکتهایی مانند Trimble و Topcon در رتبههای ۳۹ و ۴۰ است. حضور این شرکتها در کنار غولهای سنتی کشاورزی نشان میدهد که مرز میان کشاورزی و فناوری در حال کمرنگ شدن است.
کشاورزی دقیق با استفاده از دادههای ماهوارهای، حسگرها، سامانههای موقعیتیابی، پهپادها و نرمافزارهای مدیریت مزرعه تلاش میکند مصرف آب، کود و سموم را هدفمندتر سازد.
در این مدل، کشاورز به جای تصمیمگیری صرفاً بر اساس تجربه، میتواند از دادههای لحظهای برای تشخیص وضعیت خاک، سلامت گیاه و نیاز واقعی مزرعه استفاده کند.
این تغییر برای شرکتهای بزرگ نیز اهمیت اقتصادی دارد؛ زیرا کاهش مصرف نهادهها در کنار افزایش بهرهوری میتواند هزینه تولید را پایین آورده و در شرایط افزایش قیمت منابع، مزیت رقابتی ایجاد کند.
ورود صنعت پروتئین به نقشه بزرگ کشاورزی
حضور JBS در رتبه ۱۹ و Tyson Foods در رتبه ۲۰ نیز نکته قابل توجه دیگری در این فهرست است. این شرکتها بیشتر با صنعت گوشت و پروتئین شناخته میشوند، اما فعالیت آنها بهطور مستقیم با زنجیره تولید خوراک دام و در نتیجه بخش کشاورزی ارتباط دارد.
افزایش هزینه خوراک دام میتواند حاشیه سود تولیدکنندگان پروتئین را تحت فشار قرار دهد. به همین دلیل، مدیریت زنجیره تأمین خوراک، غلات و مواد اولیه برای شرکتهای بزرگ این صنعت اهمیت فزایندهای پیدا کرده است.
در واقع، صنعت کشاورزی مدرن را نمیتوان به بخشهای کاملاً جداگانهای مانند زراعت، دامپروری یا تجارت غلات تقسیم کرد.
این بخشها بیش از گذشته به یکدیگر وابسته شدهاند و شرکتهای بزرگ نیز تلاش میکنند بخشهای بیشتری از زنجیره ارزش را تحت کنترل یا مدیریت خود قرار دهند.
آسیا-پاسیفیک؛ کانون مهم رشد آینده
آسیا-پاسیفیک بهعنوان بزرگترین منطقه بازار معرفی شده است؛ موضوعی که از منظر تجاری اهمیت زیادی دارد. رشد جمعیت، شهرنشینی، افزایش تقاضا برای مواد غذایی و توسعه اقتصادی کشورهای این منطقه، ظرفیت بالایی برای رشد بازار کشاورزی ایجاد کرده است.
چین، هند و کشورهای جنوب شرق آسیا از مهمترین بازارهایی هستند که میتوانند در سالهای آینده بر مسیر تجارت جهانی محصولات کشاورزی اثر بگذارند.
در نتیجه، بنادر، مراکز ذخیرهسازی، شبکههای حملونقل و زیرساختهای لجستیکی این منطقه نیز اهمیت بیشتری پیدا خواهند کرد.
آینده کشاورزی؛ ترکیب غذا، فناوری و سرمایه
فهرست ۵۰ شرکت برتر کشاورزی جهان نشان میدهد که آینده این صنعت صرفاً در افزایش سطح زیرکشت یا تولید بیشتر خلاصه نمیشود. سرمایهگذاری در فناوری، مدیریت داده، کشاورزی دقیق، زنجیره تأمین و امنیت غذایی به همان اندازه اهمیت پیدا کرده است.
پیشبینی رسیدن ارزش بازار به ۱۷.۹ تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰، در کنار رشد سالانه ۶.۶ درصدی، تصویری از صنعتی ارائه میدهد که در حال تجربه یک تحول ساختاری است.
شرکتهایی که بتوانند همزمان با افزایش تقاضای جهانی، هزینه تولید را کنترل و از فناوری برای افزایش بهرهوری استفاده کنند، احتمالاً سهم بیشتری از فرصتهای اقتصادی آینده به دست خواهند آورد.
در این میان، رشد آسیا-پاسیفیک نیز میتواند موازنه جغرافیایی بازار را بیش از گذشته تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، رقابت آینده صنعت کشاورزی نه فقط بر سر تولید، بلکه بر سر داده، فناوری، منابع، لجستیک و دسترسی به بازارهای مصرف خواهد بود.
