وقتی وزارت جهاد کشاورزی گروگان قومیتگرایی، همزبانی و رفاقتبازی میشود
وزارت جهاد کشاورزی به حیاط خلوت قومیت، رفاقت و انتصابات فاقد تخصص تبدیل شده و برخی منصوبان حتی دارای محکومیت قضاییاند
اخبار سبز کشاورزی؛وزارت جهاد کشاورزی قرار بود مرکز تصمیمگیری تخصصی برای حل بحرانهای کشاورزی و تضمین امنیت غذایی کشور باشد. اما اخیراً انتصابات در این وزارتخانه نه بر اساس شایستهسالاری، بلکه بر پایه قومیت، همزبانی و رفاقت سیاسی صورت میگیرد. نتیجه این رویکرد، حضور مدیرانی فاقد تجربه، تخصص و توان مدیریتی است و حتی برخی از آنان دارای پروندههای قضایی قطعی و محکومیت هستند. این وضعیت اعتماد عمومی را تضعیف کرده و عملکرد وزارتخانه را با بحران مواجه کرده است.
خطاب به رئیس جمهور
آقای پزشکیان!
اینبار نه اشتباه کردید، نه سوءتفاهم شد؛اینبار واقعیت را پنهان کردید.
انتصاب قزلجه نه حاصل شایستهسالاری بود،نه برآمده از تخصص و تجربه؛ بلکه نتیجه مستقیم قومیتگرایی، همزبانی و رفاقتبازی سیاسی با شخص شماست.
وزارت جهاد کشاورزی امروزدر عمل به یک حیاطخلوت قومی و رفاقتی تبدیل شده؛جایی که بهجای دانش،بهجای سابقه،بهجای فهم درد کشاورز،نسبت قومی، زبان مشترک و حلقه رفاقت معیار انتصاب است.نتیجه این رویکرد ویرانگر چیست؟
انباشت مدیرانی که نه تخصص دارند،نه تجربه میدانی،نه قدرت تحلیل بحرانهای کشاورزی و نه توان برنامهریزی و حل مسئله.
اما فاجعه اصلی آنجاست که برخی از همین افراد منصوبشده بر اساس قومیت و رفاقت،دارای پروندههای قطعی قضایی، احکام محکومیت و انفصال از خدمت هستند؛موضوعی روشن، ثبتشده و غیرقابل انکار.
در مورد آقای مسعود نمازی،احکام قطعی قضایی از جمله محکومیت و انفصال صادر شده و در کنار آن، پروندههای متعدد قاچاق، تبانی و تخلفات مالی، در مراجع قضایی و دستگاههای نظارتی در حال رسیدگی است.
این دیگر قابل فرافکنی نیست؛این دیگر با انداختن تقصیر به گردن مجلس حل نمیشود.
اگر واقعاً به نهجالبلاغه باور دارید،اگر آیات و احادیث را ابزار توجیه قدرت نمیکنید،اگر مدعی بیمنافعبودن هستید؛چرا از افراد دارای محکومیت قطعی حمایت میکنید؟
چرا احکام رسمی و ابلاغشده دادگاهها اجرا نمیشود؟
چرا وزارت جهاد کشاورزی را همچنان در اسارت وزیری ناتوان، فاقد فهم کشاورزی و آلوده به حاشیههای فساد نگه داشتهاید؟
چرا این وزارتخانه از عناصر قومیتی، وارداتی، ناسالم و بیتجربه پاکسازی نمیشود؟
و چرا اداره این مجموعه حیاتی را به جهادگران واقعی، متخصصان مستقل و بدنه اصیل کشاورزی نمیسپارید؟
این دیگر اختلاف سلیقه سیاسی نیست.این قانونگریزی، رفاقتبازی، قومیتمحوری و خیانت به کشاورزی و امنیت غذایی کشور است.
و سؤال نهایی، بیپرده و بیرحم:
چه منافعی در تداوم این وضعیت فاسد، قومیتی و رفاقتی دارید؟
