تغییرات پیاپی در معاونت بازرگانی؛ زنگ خطر امنیت غذایی کشور؟
تغییر مکرر معاونان توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، زنگ خطری جدی برای امنیت غذایی کشور در دوره وزارت نوری قزلجه است.
تغییر مکرر معاون توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی در سالهای اخیر، حالا از یک جابهجایی مدیریتی ساده عبور کرده و به نشانهای نگرانکننده از بیثباتی در سیاستگذاری غذا و کشاورزی کشور تبدیل شده است؛ بیثباتیای که به ویژه در دوره وزارت نوری قزلجه میتواند پیامدهای جبرانناپذیری برای امنیت غذایی ایران به همراه داشته باشد.
بیشتر بخوانید: چرا قالیباف با استیضاح وزیر کشاورزی مخالف است؟
تغییر مکرر معاون توسعه بازرگانی؛ یک الگوی نگرانکننده
اخبار سبز کشاورزی؛ معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، یکی از کلیدیترین بخشهای این وزارتخانه است؛ بخشی که مستقیماً با تنظیم بازار، واردات، صادرات، ذخایر استراتژیک و امنیت غذایی کشور ارتباط دارد.
با این حال، بررسی روند مدیریتی سالهای اخیر نشان میدهد که این معاونت با بیثباتی کمسابقهای مواجه بوده است.
فهرست معاونان توسعه بازرگانی در سالهای اخیر:
- محسن شیراوند مهر – سال ۱۴۰۱
- احمد خانی نوذری – خرداد ۱۴۰۲
- شهرزاد مشیری – از دی ۱۴۰۳
- هومن فتحیمهر – سال ۱۴۰۴
چهار تغییر مدیریتی در فاصلهای کوتاه، آن هم در یکی از حساسترین معاونتهای دولت، پرسشهای جدی درباره کارآمدی تصمیمگیری در سطح وزارتخانه ایجاد میکند.
نقش وزرا و مسأله ناکاربلدی مدیریتی
تغییر مکرر معاون توسعه بازرگانی، معمولاً نشانهای از نبود راهبرد مشخص، اختلافات درونوزارتی یا ناتوانی وزیر در تثبیت تیم مدیریتی است.
در دورههایی که وزارت جهاد کشاورزی نیازمند تصمیمهای دقیق و بلندمدت بوده، این ناپایداری مدیریتی نشان از ضعف در انتخاب و هدایت مدیران کلیدی دارد.
در دوره صدارت نوری قزلجه، این مسئله حساستر از گذشته شده است؛ چراکه کشور همزمان با چالشهایی چون نوسانات شدید ارزی؛ فشار تحریمها؛ بحرانهای اقلیمی و وابستگی به واردات کالاهای اساسی مواجه است و هر خطای مدیریتی میتواند هزینهای ملی داشته باشد.
امنیت غذایی؛ قربانی بیثباتی مدیریتی؟
امنیت غذایی فقط به تولید گندم و برنج محدود نمیشود؛ بلکه به مدیریت هوشمند زنجیره تأمین، بازرگانی خارجی و تنظیم بازار وابسته است.
وقتی معاون توسعه بازرگانی پیش از آنکه برنامهاش به مرحله اجرا برسد تغییر میکند، نتیجه آن چیزی جز تصمیمات مقطعی؛ سیاستهای متناقض؛ سردرگمی فعالان اقتصادی و تضعیف اعتماد بازار نخواهد بود. ادامه این روند میتواند امنیت غذایی کشور را از یک چالش بالقوه به یک بحران واقعی تبدیل کند.
ضرورت پاسخگویی و شفافیت در وزارت جهاد کشاورزی
افکار عمومی، فعالان بخش کشاورزی و حتی مصرفکنندگان حق دارند بدانند: چرا معاونان توسعه بازرگانی بهسرعت تغییر میکنند؟ آیا ارزیابی عملکرد شفافی وجود دارد؟ و برنامه مشخص وزیر برای ثبات مدیریتی چیست؟
بدون پاسخ به این پرسشها، تغییر مدیران نهتنها مشکل را حل نمیکند، بلکه ریشه بحران را عمیقتر میسازد.
کلام آخر
تغییرات پیاپی در معاونت توسعه بازرگانی وزارت جهاد کشاورزی، دیگر یک اتفاق عادی نیست؛ بلکه نشانهای هشداردهنده از ضعف حکمرانی در حوزه غذا است.
اگر این روند اصلاح نشود، هزینه آن نه فقط متوجه دولت، بلکه متوجه سفره مردم و امنیت غذایی کشور خواهد بود.
