وزارت کشاورزی کاره ای نیست اما رانت ها و اختلاس ها از اینجا می آید
کارشناسان واقعی بخش کشاورزی دیگر در وزارتخانه حضور ندارند
عضو کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی ایران با انتقاد از وضعیت فعلی سیاستگذاری در بخش کشاورزی، مدعی شد که بخش قابلتوجهی از کشاورزان ایرانی وزارت جهاد کشاورزی را نهادی کماثر در حل مشکلات این بخش میدانند.
علی تقویفر، عضو کمیسیون کشاورزی اتاق بازرگانی ایران، با انتقاد از شرایط موجود در ساختار مدیریتی و کارشناسی وزارت جهاد کشاورزی، اظهار کرد که به باور بسیاری از فعالان بخش کشاورزی، این وزارتخانه در سالهای اخیر نتوانسته پاسخ مناسبی به مسائل و چالشهای اساسی تولیدکنندگان ارائه دهد.
او همچنین با اشاره به وضعیت بدنه کارشناسی وزارت جهاد کشاورزی گفت: «دیگر کارشناسان واقعی بخش کشاورزی کشور در وزارت جهاد حضور ندارند و این مجموعه خالی شده است.»
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که بخش کشاورزی ایران با مجموعهای از چالشهای همزمان از جمله ناترازی منابع آب، افزایش هزینههای تولید، مسائل مربوط به نهادهها، دشواریهای تأمین مالی، نوسانات بازار و مشکلات زنجیره توزیع و فروش محصولات مواجه است.
از منظر فعالان اقتصادی، یکی از مسائل مهم در سیاستگذاری کشاورزی، فاصله میان تصمیمات اداری و واقعیتهای مزرعه و بازار است. در چنین شرایطی، نقش کارشناسان متخصص و با تجربه در تدوین سیاستهای اجرایی و انتقال مسائل واقعی تولیدکنندگان به بدنه تصمیمگیری اهمیت بیشتری پیدا میکند.
اظهارات تقویفر همچنین این پرسش را مطرح میکند که آیا ساختار کارشناسی و تصمیمگیری وزارت جهاد کشاورزی توان کافی برای پاسخگویی به پیچیدگیهای امروز بخش کشاورزی را دارد یا نه؟
با توجه به نقش مستقیم این وزارتخانه در سیاستگذاری و مدیریت بخش بزرگی از زنجیره تولید غذا، ارزیابی عملکرد آن تنها به میزان تصمیمات اتخاذشده محدود نمیشود؛ بلکه میزان اثربخشی این تصمیمات در مزرعه، بازار و سفره مصرفکننده نیز اهمیت دارد.
در همین چارچوب، انتقاد فعالان بخش خصوصی و تشکلهای کشاورزی میتواند نشانهای برای بازنگری در سازوکار ارتباط میان دولت، کارشناسان و تولیدکنندگان باشد؛ بهویژه آنکه تصمیمات بخش کشاورزی مستقیماً بر امنیت غذایی، درآمد کشاورزان و قیمت محصولات اثر میگذارد.
اکنون مطالبه اصلی این است که وزارت جهاد کشاورزی تا چه اندازه از ظرفیت کارشناسان متخصص، بدنه اجرایی و تجربه فعالان واقعی بخش برای حل مشکلات استفاده میکند و خروجی این سیاستگذاریها در میدان عمل برای کشاورزان چیست؟
