آقای مارکوپولو! اروپا خوش گذشت؟ پس مطالبات گندمکاران چه شد؟
تسویه مطالبات گندمکاران در سازمان برنامه و بودجه؛ اما کشاورزان همچنان معطل‌اند و سفر اروپایی نوری قزلجه جنجال آفرید.
سید حمید پورمحمدی، رئیس سازمان برنامه و بودجه، روز دوشنبه ۲۷ مهر ۱۴۰۵ اعلام کرد که صددرصد مطالبات گندمکاران از سوی سازمان متبوعش با وزارت جهاد کشاورزی تسویه شده است.
با این حال، در شرایطی که کشاورزان همچنان منتظر دریافت بهای محصول خود هستند، سفر اروپایی وزیر جهاد کشاورزی، موجی از انتقادات را درباره اولویت‌های مدیریتی این وزارتخانه برانگیخته است.
پاس‌کاری فرسایندهٔ مطالبات؛ از سازمان برنامه تا سکوت وزارت جهاد!
هنگامی که رئیس سازمان برنامه و بودجه با قاطعیت از واریز صددرصدی اعتبار مطالبات گندمکاران به حساب وزارت جهاد کشاورزی سخن می‌گوید، کشاورزِ چشم‌انتظار، همچنان در برزخِ خالی بودن دست‌خویش مانده است؛ اما غلامرضا نوری قزلجه به جای میدان‌داری برای تسویه فوری حقوقِ این قشر زحمتکش، ترجیح داده است چمدان سفر ببندد و در اروپاگردی‌های خود غرق شود!
در روزهای تلخی که گندمکارانِ چشم‌به‌راه، تاوان این تعلل را می‌دهند، دامداران و مرغداران نیز زیر چرخ‌دنده‌های سنگین هزینه‌های تولید خرد شده‌اند و بازار کالاهای اساسی همچنان تشنهٔ مدیریتی مدبرانه و پاسخگوست.
در چنین وضعیتی، خبر سفر یک‌هفته‌ای آقای وزیر به اروپا، پرسشی استخوان‌سوز را پیش روی افکار عمومی می‌گذارد: «آیا اولویت آقای وزیر، درمان بحران‌های عمیق بخش کشاورزی و صیانت از تولید ملی است، یا چمدان‌بستن برای تور اروپاگردی و ایفای نقش در کسوتِ وزیرِ جهاد گردشگری؟!»
دامنهٔ این ابهام، زمانی گسترده‌تر می‌شود که سازمان برنامه و بودجه رسماً اعلام می‌کند ده روز پیش از این، تمام‌کمالِ منابع خرید تضمینی گندم را به وزارت جهاد کشاورزی تزریق کرده است.
این موضع‌گیری صریح، توپ را به زمین وزارتخانه می‌اندازد؛ اگر منابع مالی گندمکاران تأمین شده، پس چرا پرداخت نهایی هنوز به سرانجام نرسیده است؟ و نوری قزلجه، فراتر از طرح‌ریزی برای سفرهای اروپایی‌اش، چه گرهی از این مطالبه حیاتی گشوده است؟
وزارت جهاد کشاورزی؛ از کوله‌بار بحران نهاده‌ها تا تفریح در سفرهای خارجی!
بی‌شک، «تأمین اعتبار کاغذی» با «واریز قطعی وجه» به حساب تک‌تک کشاورزان از زمین تا آسمان توفیر دارد؛ اما دقیقاً همین مرز باریک است که بارهای سنگین مسئولیت را بر دوش وزیر جهاد کشاورزی دوچندان می‌کند.
نوری قزلجه موظف است با شفافیت تمام پاسخ دهد که این منابع دقیقاً کی و به چه میزان وصول شده، چه سهمی پرداخت گشته و ریشه ماندگاری این مطالبات معوق در کجاست؟
پاسخگویی به این زنجیره از وظایف ذاتی صندلی مدیریت است، نه کالایی که بشود آن را میان ادارات پاس‌کاری کرد.
آقای قزلجه‌ی بستان‌آباد! وزارت جهاد کشاورزی، آژانس مسافرتی و وزارت گردشگری نیست!
سکانداری در این جایگاه، با امنیت غذایی این مرز و بوم، حیات تولید داخلی، معضل نهاده‌های دامی، معیشت کشاورز و ثبات بازار گره خورده است، نه با تورهای اروپاگردی.
در روزهایی که زنجیره تولیدکنندگان، از دامدار و مرغدار گرفته تا کشاورز، زیر سنگین‌ترین منگنهٔ ترک‌فعل‌ها و سوءمدیریت‌های وزیر و تیم منصوبش نفس‌شان به شماره افتاده است، حضور وزیر و اطرافیانش در سفرهای تفریحی اروپا چه توجیه منطقی و عقلانی دارد؟
فریاد مطالبه‌گری؛ پایان خط ناکارآمدی و ضرورت تعیین‌تکلیف مدیریت بحران‌زده کشاورزی!
مسأله تنها جغرافیای یک مقصد نیست؛ گره کور ماجرا، غیبتِ معنادارِ «حس فوریت» و مسئولیت‌شناسی در شاکله عملکرد وزیر است.
چرا گندمکاران رنج‌کشیده باید برای دریافت حق مسلم خویش همچنان در رنج و انتظار بمانند؛ در حالی که در برابر کاروان سفرهای خارجی پرتعداد، فهرست همراهان، هزینه‌های بیت‌المال و دستاوردهای مجهول این تورها، حصاری از سکوت و عدم شفافیت کشیده شده است؟!
بحران، فراتر از یک چمدان و یک پرواز خارجی است؛ چالش اصلی، پایمال‌شدن اصل شایسته‌سالاری در رأس دستگاهی است که رگ حیاتی نان و قوت مردم را در دست دارد.
هنگامی که مطالبات تلنبارشده کشاورزان، خردشدن استخوان تولیدکنندگان زیر فشار نهاده‌ها و آشفتگی بی‌مهار بازار کالاهای اساسی هم‌صدا فریاد می‌زنند، سکوت روا نیست؛ نوری قزلجه و بانیان انتصاب او چاره‌ای جز ایستادن در پیشگاه افکار عمومی و پاسخگویی به این خسارت‌های انباشته ندارند.
تاوان ناکارآمدی و بی کفایتی؛ لزوم برکناری فوری وزیر گردشگری!
سکانداری امنیت غذایی کشور، جولانگاه مشق‌های ناکام و آزمون‌وخطای مدیرانِ کم‌تجربه نیست. کشاورز رنج‌دیده نباید بهای سنگین ناتوانی وزیر در ایجاد هماهنگی‌های بین‌دستگاهی را با چکِ برگشتیِ رنج و معیشت خویش بپردازد؛ و سفره مردم نیز دیگر تاب تحملِ تاوانِ این زنجیره از سوءمدیریت و بی‌کفایتی را ندارد.
اکنون غلامرضا نوری قزلجه و بانیانِ صندلی‌نشینی او، در برابر مطالبات برحق گندمکاران، آشفتگی بی‌سابقه بازار و هزینه‌های گزاف سفرهای پرشمار خارجی‌شان، محکوم به پاسخگویی شفاف‌اند.
در این نقطه عطف، عزل فوری او نه یک مطالبه از سر احساسات، بلکه تنها جراحیِ ناگزیر برای بازگرداندن قطار این وزارتخانه به ریل کارآمدی و تضمین امنیت غذایی این مرز و بوم خواهد بود.
