بیخانمانی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار پس از جنگ؛ زنگ خطر یک بحران اجتماعی
تخریب خانههای ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار در جنگ اخیر، بحران تازهای ایجاد کرده است. جامعهشناسان از پیامدهای آسیبهای اجتماعی این خانوادهها میگویند.
تخریب خانههای ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار در جریان جنگ اخیر، زنگ خطر یک بحران اجتماعی را به صدا درآورده است. جامعهشناسان میگویند بیجاشدگی این خانوادهها تنها یک خسارت مادی نیست، بلکه میتواند به بزرگترین تروما برای خانواده تبدیل شود. اکنون بسیاری از این زنان با چالش بیخانمانی و فشارهای روانی و اقتصادی همزمان روبهرو هستند.
اخبار سبز کشاورزی؛ بیخانمانی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار پس از تخریب خانههایشان در جنگ اخیر، به یکی از نگرانیهای جدی در حوزه آسیبهای اجتماعی تبدیل شده است.
بر اساس اعلام رئیس کارگروه خانواده، جمعیت و زنان شورای اجتماعی کشور، از میان حدود ۶ هزار خانوادهای که در این جنگ خانههای خود را از دست دادهاند، ۱۶۰۰ خانواده را زنان سرپرست خانوار تشکیل میدهند.
این آمار نشان میدهد بخشی از آسیبپذیرترین اقشار جامعه اکنون با بحران بیخانمانی روبهرو شدهاند؛ بحرانی که پیامدهای آن تنها به از دست دادن سرپناه محدود نمیشود و میتواند ابعاد روانی، اجتماعی و اقتصادی گستردهای داشته باشد.
در روزهای اخیر برخی از این خانوادهها بهطور موقت در هتلها یا مراکز اسکان اضطراری مستقر شدهاند. با این حال کارشناسان میگویند ظاهر این اسکان موقت لزوماً نشاندهنده شرایط مطلوب زندگی نیست و بسیاری از این خانوادهها در فضای فشرده و ناپایدار زندگی میکنند.
بیخانمانی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار؛ بزرگترین تروما برای خانواده
سیمین کاظمی، جامعهشناس و عضو مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، میگوید بیجاشدگی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار میتواند یکی از سنگینترین ضربههای اجتماعی برای این خانوادهها باشد.
به گفته او، از دست دادن خانه برای بسیاری از خانوادهها به معنای از دست رفتن مهمترین پایه امنیت و ثبات زندگی است. در چنین شرایطی خانوادهها علاوه بر مشکلات اقتصادی، با احساس ناامنی و سرگردانی نیز روبهرو میشوند.
کاظمی تأکید میکند که در خانوادههای کمدرآمد، ظرفیت تابآوری در برابر شوکهای شدید اجتماعی محدودتر است. به همین دلیل بیخانمانی میتواند کیفیت زندگی این زنان و فرزندانشان را به شدت کاهش دهد.
پیامدهای روانی و اجتماعی بیخانمانی
کارشناسان هشدار میدهند بیخانمانی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار تنها یک مسئله معیشتی نیست. کاهش دسترسی به تغذیه مناسب، خواب کافی و بهداشت فردی میتواند سلامت جسمی و روانی این خانوادهها را تهدید کند.
به گفته جامعهشناسان، اضطراب، افسردگی و احساس ناامنی از جمله پیامدهای رایج چنین بحرانهایی است. این آسیبها در میان کودکان و نوجوانان خانوادهها نیز میتواند آثار جدیتری بر جای بگذارد.
بحران مسکن و تشدید شکافهای اجتماعی
از نگاه کارشناسان، بحران مسکن در ایران تنها یک مشکل اقتصادی نیست، بلکه نشانهای از شکافهای عمیق اجتماعی نیز محسوب میشود. در چنین شرایطی گروههایی مانند زنان سرپرست خانوار که دسترسی محدودتری به منابع مالی دارند، بیش از دیگران در معرض آسیب قرار میگیرند.
سیمین کاظمی معتقد است ناتوانی در تأمین مسکن پایدار برای اقشار آسیبپذیر میتواند به فرسایش سرمایه اجتماعی و کاهش همبستگی در جامعه منجر شود.
راهکارها برای حمایت از زنان سرپرست خانوار
در همین حال سید حسن موسوی چلک، معاون سلامت اجتماعی سازمان بهزیستی کشور، تأکید میکند که مسکن یکی از اساسیترین مؤلفههای رفاه اجتماعی است و حمایت از گروههای آسیبپذیر در شرایط بحران اهمیت بیشتری پیدا میکند.
به گفته او در شرایط جنگی، دولتها معمولاً با استفاده از ابزارهایی مانند اسکان موقت، اعطای تسهیلات ارزانقیمت و کمکهای بلاعوض تلاش میکنند فشار ناشی از تخریب خانهها را کاهش دهند.
کارشناسان همچنین بر نقش مشارکت اجتماعی، کمک خیرین و مسئولیت اجتماعی بنگاهها در بازسازی خانههای آسیبدیده تأکید میکنند؛ اقدامی که میتواند بخشی از بحران بیخانمانی ۱۶۰۰ زن سرپرست خانوار را کاهش دهد./ پیام ما
