انگیزه و خودکارآمدی؛ از مخاطب منفعل تا کنشگر اجتماعی
رسانه با تقویت خودکارآمدی و امید واقعبینانه میتواند مخاطب منفعل را به کنشگری اجتماعی، مشارکت، گفتوگو و اقدام مؤثر برای تغییر نزدیک کند.
رسانه میتواند با تقویت خودکارآمدی مخاطب، انگیزه او را افزایش دهد. هنگامی که یک پیام رسانهای، بهجای تأکید صرف بر شرایط دشوار، بر توانایی یادگیری، انتخاب و اقدام تأکید میکند، مخاطب را از جایگاه دریافتکنندهای منفعل به فردی دارای نقش در فرایند تغییر نزدیک میسازد.
در رسانههای اجتماعی نیز امید و انگیزه با مفهوم مشارکت مخاطب پیوند پیدا میکند. مخاطب امروز تنها مصرفکننده محتوا نیست؛ بلکه میتواند تولیدکننده، بازنشرکننده و مفسر پیام باشد.
بنابراین، محتوای امیدآفرین زمانی ظرفیت اثرگذاری بیشتری پیدا میکند که امکان گفتوگو، تجربهنگاری و مشارکت اجتماعی را نیز فراهم سازد.
در نهایت، رسانه مسئول تولید «خوشبینی مصنوعی» نیست؛ بلکه میتواند زمینهساز امید واقعبینانه باشد. تفاوت این دو در آن است که خوشبینی صرفاً بر نتیجه مطلوب تأکید میکند، اما امید واقعبینانه، علاوه بر ترسیم آینده مطلوب، محدودیتها، موانع و مسیر رسیدن به آن را نیز به رسمیت میشناسد.
از این منظر، رسانهای که #امید را حرفهای و مسئولانه روایت میکند، تنها به مخاطب نمیگوید «آینده بهتر خواهد بود»؛ بلکه به او کمک میکند بفهمد چه چیزی میتواند تغییر کند، چگونه میتوان برای آن اقدام کرد و چرا استمرار در مسیر اهمیت دارد.
نویسنده: خانم سعیده زینلی
کانال کارآفرین اجتماعی:
بله:
تلگرام:
https://t.me/+eSCDpVtJAeRiNWVk
پیج اینستاگرام:
انجمن واتساپ:
https://chat.whatsapp.com/FIzxoR5rvH73y73i6bN1q0
آدرس سایت:
