درک کاهش چربی شیر به صورت فصلی

به عنوان بخشی از روز بازدید مورپارک، کریستوفر هفرنان و مایکل دینن برخی از دلایل احتمالی را بررسی کردند، مقاله کامل آنها را در زیر بخوانید:

چربی شیر به ارزش اقتصادی شیر کمک می‌کند، زیرا می‌تواند به مواد غذایی مختلفی از جمله کره، پنیر، خامه و پودر شیر کامل تبدیل شود. چربی شیر متغیرترین جزء شیر است که نوسانات آن تحت تأثیر عوامل تغذیه‌ای، محیطی و ژنتیکی قرار دارد.

در ایرلند، کاهش سالانه ثابتی در درصد چربی شیر از بهار (یعنی فوریه/مارس) تا تابستان (یعنی مه/ژوئن) وجود دارد، که در طول سال 2023 در سطح ملی 0.44 درصد کاهش مشاهده شده است (CSO، 2024؛ شکل 1). سیستم زایمان عمدتاً بهاره که در ایرلند به کار می‌رود، احتمالاً به دلیل همزمانی با اوج شیردهی، در بخشی از کاهش سالانه نقش دارد.

با این حال، تحقیقات قبلی نشان می‌دهد که این کاهش معمولاً در ماه مه برای گاوهایی که در بهار و پاییز زایمان می‌کنند، رخ می‌دهد، که نشان می‌دهد زمان سال ممکن است بیشتر از مرحله شیردهی، بر چربی شیر تأثیر بگذارد. بنابراین، این کاهش فصلی در درصد چربی شیر ممکن است با عوامل غذایی (مانند غلظت فیبر مرتع) یا تأثیرات محیطی (مانند طول روز) در این دوره پرخطر مرتبط باشد.

تأثیرات تغذیه‌ای

در طول دوره پرخطر (یعنی آوریل/مه/ژوئن)، کاهش تولید چربی شیر ناشی از عوامل تغذیه‌ای مانند غلظت کم فیبر و بالای چربی در مرتع عنوان شده است.

هضم فیبر، بلوک‌های سازنده‌ای برای تولید چربی شیر فراهم می‌کند و در عین حال شرایط پایدار شکمبه را حفظ می‌کند. اگر شرایط شکمبه نامطلوب باشد و اسیدهای چرب غیراشباع زیادی مصرف شود، ترکیباتی می‌توانند در شکمبه تشکیل شوند که تولید چربی شیر را کاهش می‌دهند.

دو آزمایش مشاهده‌ای اخیر که بر روی مزارع لبنی تجاری ایرلند انجام شد، شواهدی مبنی بر ارتباط این عوامل با کاهش درصد چربی شیر پیدا نکردند. در هر دو آزمایش، فیبر و چربی مرتع در غلظت‌های رضایت‌بخشی در طول دوره پرخطر حفظ شدند تا تولید چربی شیر حفظ شود.

ممکن است درصد چربی شیر زمانی که این ارزش غذایی مرتع با مکمل کنسانتره در تعامل است، کاهش یابد. با این حال، تأثیر مکمل کنسانتره بر چربی شیر در سیستم‌های مبتنی بر مرتع همچنان متناقض است و اثرات قابل توجه آن احتمالاً نیاز به سطوح بالای مکمل کنسانتره (مثلاً > 5 کیلوگرم در روز) یا تغییرات قابل توجه در فرمولاسیون کنسانتره (مثلاً محتوای نشاسته بالا) دارد.

عوامل ژنتیکی

انتخاب برای درصد بالای چربی شیر، قابلیت انتقال پیش‌بینی‌شده (PTA) در افزایش میانگین درصد چربی شیر مؤثر بوده است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که به ازای هر 0.1٪ افزایش در PTA، افزایش 0.25 تا 0.29 درصدی در درصد واقعی چربی شیر وجود دارد. با این حال، به نظر می‌رسد که کاهش درصد چربی شیر در اواخر بهار تا اوایل تابستان ممکن است در گله‌هایی با درصد بالای چربی شیر PTA رخ دهد، که نشان می‌دهد ژنتیک می‌تواند پایه را افزایش دهد اما ممکن است از کاهش مشاهده‌شده جلوگیری نکند.

عوامل محیطی

مطالعات اخیر از دانشگاه ایالتی پن نشان می‌دهد که نوسانات چربی شیر در طول سال ممکن است تحت تأثیر ریتم‌های بیولوژیکی طبیعی در گاوها، به ویژه ریتم‌های شبانه‌روزی باشد که می‌توانند با تغییرات در دوره نوری (یعنی طول روز) تنظیم شوند. به نظر می‌رسد این ریتم‌ها مستقل از کیفیت خوراک یا استرس گرمایی عمل می‌کنند و می‌توانند بخش قابل توجهی از تغییرات فصلی در چربی شیر را توضیح دهند. علاوه بر این، میزان این اثر احتمالاً تحت تأثیر عرض جغرافیایی و از این رو ارتباط آن با تغییر در طول روز است. جالب توجه است که به نظر می‌رسد کشورهای نیمکره جنوبی ریتم سالانه معکوسی را نسبت به ایرلند تجربه می‌کنند. اگرچه مکانیسم‌ها به طور کامل درک نشده‌اند، اما این چرخه‌های بیولوژیکی ممکن است نقش مهمی در نوسانات چربی شیر داشته باشند و می‌توانند عامل مهمی باشند که هنگام تصمیم‌گیری‌های مدیریتی در مزارع باید در نظر گرفته شوند.

نتیجه‌گیری

کاهش چربی شیر از بهار تا اوایل تابستان، نگرانی اقتصادی قابل توجهی را برای تولیدکنندگان و فرآوری‌کنندگان ایجاد می‌کند. در حالی که ژنتیک و تغذیه هر دو بر چربی کلی شیر تأثیر می‌گذارند، به نظر نمی‌رسد که کاهش فصلی چربی شیر را توضیح دهند یا حل کنند. شواهد جدید به یک ریتم بیولوژیکی سالانه ثابت به عنوان یک عامل کلیدی اشاره دارند که ممکن است تا حد زیادی خارج از کنترل مدیریت باشد.