سند دامپزشکی علیه ادعای جهاد کشاورزی
از ترکیه با لیبل عربی؛ مرغی که با ادعای خودکفایی نمیخواند+نامه
با وجود ادعای خودکفایی، مرغ منجمد با لیبل عربی از ترکیه وارد تهران شده است؛ اسناد دامپزشکی از لیبل مغایر با ضوابط و ترخیص محمولهها میگویند.
در حالیکه وزارت جهاد کشاورزی بارها از خودکفایی کامل در تولید گوشت مرغ خبر داده، برخی اسناد رسمی نشان میدهد محمولههای مرغ منجمد با لیبل عربی از ترکیه در دو ماه اخیر وارد استان تهران شده و اکنون در حال ترخیص است؛ در شرایطی که خود دامپزشکی استان تهران این لیبل را مغایر ضوابط اعلام کرده است.
تناقض میان ادعا و واقعیت، اینبار در یکی دیگر از پروندههای امنیت غذایی کشور خود را نشان داده است؛ پروندهای که دو نامه رسمی پرده از بخشی از آن برداشته است.

نامهای که ماجرای لیبل را لو داد
بر اساس نامه اداره کل دامپزشکی استان تهران، شرکت سهامی پشتیبانی امور دام کشور مجوز ورود شماره برای واردات گوشت مرغ منجمد از مبدا ترکیه دریافت کرده است. نکته مهم آنجاست که همان نامه ارسال شده به صراحت مغایر دستورالعملهای واردات اعلام شده است.
متن نامه مدیرکل دامپزشکی استان تهران، دکتر احمد شریعتی، بیتعارف از لیبل لفافه مرغ که مغایر با دستورالعملهای واردات است سخن میگوید و برای رسیدگی، آن را به سرپرست دفتر قرنطینه و امنیت زیستی سازمان دامپزشکی کشور ارسال کرده است.

پاسخ سازمان دامپزشکی؛ مجوز با یک استثنای عجیب
اما پاسخی که از تهران برگشت، خود موضوع بحث است. در نامه دفتر قرنطینه و امنیت زیستی سازمان دامپزشکی کشور، بهجای توقف واردات محمولههای دارای لیبل غیرمجاز، مقرر شده کد رهگیری مجوز بهداشتی واردات (VIIP) بهصورت جتپرینت روی لفاف بستهبندی درج شود و همین موضوع بهعنوان اقدام الزامی و کافی برای شناسایی و ردیابی بهداشتی محموله پذیرفته شده است.
عبارت شرایط فعلی خاص و اضطراری کشور و اشاره به تسریع در روند تامین کالای مذکور در متن نامه، این پرسش را جدیتر میکند: آیا اضطرار میتواند ضوابط بهداشتی و قوانین لیبلینگ مواد غذایی را دور بزند؟
بیشتر بخوانید: ادعای نوری قزلجه درباره «خودکفایی مرغ»؛ دستاوردی واقعی یا بازی با واژهها و آمار؟
خودکفایی مرغ، ادعایی که با کانتینرهای ترکیهای میخواند نیست
این در حالی است که مسئولان وزارت جهاد کشاورزی در ماههای اخیر بارها و با اطمینان از خودکفایی در تولید گوشت مرغ سخن گفتهاند؛ ادعایی که بارها به یکی از دستاوردهای بخش کشاورزی تعبیر شده است.
حالا این پرسش طبیعی است که اگر تولید داخلی پاسخگوست، چرا مرغ منجمد با لیبل عربی از ترکیه وارد میشود؟ و اگر ضرورت واردات وجود دارد، چرا واردکننده رسمی دولت از ضوابط سادهترین مرحله یعنی درج اطلاعات صحیح روی بستهبندی تبعیت نمیکند؟
کارشناسان بهداشت مواد غذایی معتقدند لیبل معیار، حلقه اول زنجیره ردیابی است؛ از تاریخ تولید و انقضا تا شرایط حمل و مبدا. درج ناقص یا مغایر اطلاعات روی بستهبندی گوشت، به معنای کور شدن حلقه نظارت بر سلامت غذایی مصرفکننده است.
مردم میخواهند بدانند
سه پرسش که مسئولان باید پاسخ دهند:
1-مقصر لیبل مغایر با ضوابط کیست؟ واردکننده، صادرکننده ترکیهای یا فرآیند نظارتی؟
2-چرا محمولههای دارای ایراد، همچنان در حال ترخیصاند؟ نامه دامپزشکی استان تهران درباره همین موضوع هشدار داده، اما پاسخ مرکزی بهجای توقف، مجوز مشروط صادر کرده است.
3-اگر خودکفا هستیم، واردات را چه کسی و با چه محاسباتی تصمیمگیری کرده است؟ شفافسازی در این زمینه، حق مصرفکننده و تولیدکننده داخلی است.
اعتماد عمومی قربانی تناقض نمیشود
مرغ، فرآوردهای است که سفره اکثر خانوادههای ایرانی را پیدا میکند. هر ابهامی در زنجیره تامین آن — از لیبل تا ترخیص — بهسرعت به بحران اعتماد تبدیل میشود. آنچه اسناد رسمی نشان میدهد، فاصله میان شعار خودکفایی در تولید مرغ و واقعیت بازار است؛ فاصلهای که تنها با شفافیت، پاسخگویی عمومی و اجرای بیچونوچرای ضوابط بهداشتی قابل پر کردن است. تا آن زمان، پرسش مرغ لیبلعربی از کجا آمد؟ همچنان بیپاسخ روی میز مسئولان خواهد ماند.