زنبورداری در افغانستان؛ نبرد بقا زیر سایه سنگین طالبان+ ویدئو

زنبورداری شغلی پرزحمت و پُراسترس است و این صنعت در سراسر دنیا، به‌دلیل سروکار داشتن با موجودات زنده، دشواری‌های خاص خود را دارد. با این حال، در برخی کشورها، این مشکلات به دلایل جغرافیایی، اجتماعی، سیاسی و مسائل دیگر دوچندان شده و زنبورداری در آن‌ها به چالشی بزرگ تبدیل می‌شود.

افغانستان از جمله کشورهایی است که زنبورداران در آن با مشکلات بسیاری دست‌به‌گریبان‌اند. عدم آگاهی، نبود حمایت‌های فنی و علمی از سوی حکومت، ناآگاهی مردم نسبت به خواص عسل و نقش زنبور به‌عنوان گرده‌افشان، و همچنین شرایط خاص آب‌وهوایی افغانستان، دست‌به‌دست هم داده و باعث شده است این صنعت در کشور کم‌رمق و توسعه‌نیافته باقی بماند.

در همین راستا، گفت‌وگویی داشته‌ایم با یکی از این زنبورداران پرتلاش که فارغ از مشکلات موجود، با توان و انرژی بسیار به این کار مشغول است و به این معضلات اشاره می‌کند.

آقای طغرل نقش‌بندی، جوانی است که با وجود مشکلات بسیار، دل در گرو این کار دارد، اما از اوضاع اقتصادی و اجتماعی افغانستان گلایه‌مند است. او این زنبورستان را در ولایت مزارشریف احداث کرده و همراه با خواهر و خانواده‌اش مشغول تولید عسل است. وی ۲۵ سال سابقه کشاورزی دارد، دارای تحصیلات دانشگاهی از کشور تاجیکستان است و در کنار کشاورزی، به زنبورداری نیز پرداخته است.

وقتی عسل هم قربانی سیاست می‌شود

او همچنین به تدریس کودکان و دانش‌آموزان مشغول است و می‌گوید: «دولت طالبان هیچ شخص آگاهی در صنعت زنبورداری ندارد و من به‌صورت شخصی و بدون هیچ‌گونه حمایتی گذران زندگی می‌کنم.»

او یکی از مشکلات اصلی را واردات عسل‌های تقلبی می‌داند که به‌وفور در بازار به فروش می‌رسند و بعضاً مضر نیز هستند.

وی تأکید می‌کند: «نبود افراد متخصص در این صنعت، فقدان نظارت و بازدید از زنبورستان‌ها و همچنین عدم برآورد میزان تولید عسل، از دیگر چالش‌های این حوزه است.» او همچنین اشاره کرد که با توجه به فقر فزاینده در افغانستان، مردم توان خرید عسل طبیعی را ندارند. افزون بر این، نمایشگاه‌هایی که پیش از حکومت طالبان برای ارائه محصولات زنبور عسل برگزار می‌شد، دیگر وجود ندارند.

روایت یک زنبوردار: تنهایی در برابر بحران

یکی دیگر از مشکلات، به گفته ایشان، اوضاع سیاسی و خفقانی است که اگر گزارشگر تلویزیون یا خبرنگاری از رسانه‌ها بخواهد به مشکلات اشاره کند، به زندان یا شکنجه محکوم می‌شود؛ به‌طورکلی، آزادی بیان و رسانه در کشور وجود ندارد و هیچ خبرنگاری نمی‌تواند به رسالت خبری خود پایبند باشد. در هر حال، افغانستان با وجود تمام این مشکلات، از توان و پتانسیل بالایی برای تولید عسل و فرآورده‌های آن برخوردار است و اگر شرایط اجتماعی، فنی و سیاسی فراهم شود، می‌تواند در جهان حرفی برای گفتن داشته باشد.