اسناد خرید اعتباری ۳۱۴ میلیارد تومانی پسران علی ربیعی از شرکت چادرملو فقط با یک سفته!
چگونه اموال سهامداران چادرملو توسط خاندان علی ربیعی غارت شد؟/ امنیتی فاسد کیست؟
جزئیات بدهی ۳۱۴ میلیارد تومانی شرکت تهران تینو متعلق به پسران علی ربیعی به چادرملو بر اساس صورتهای مالی کدال و ابهامات وثایق این معامله.
«تا پیش از این افشاگری، به سر علی ربیعی قسم میخوردم؛ چراکه وی فردی متشخص، پاکدست و دردکشیده بود و شاید اگر تعاملات و بازیهای گاهوبیگاه او با جناح راست و چپ نبود و معیارهای یک سیاستمدار اصلاحطلب را سرلوحه کارش قرار میداد، نامآور باقی میماند.
اما چه سود که اپیدمی آقازادگی، ربیعی را نیز در خود فرو برد.»
علی ربیعی با نام مستعار «عباد»، از مدیران اسبق وزارت اطلاعات، وزیر اسبق تعاون، کار و رفاه اجتماعی در دولت روحانی، دستیار اجتماعی مسعود پزشکیان و نویسنده کتاب «زنده باد فساد» که مدام از اخلاق و مبارزه با فساد سخن میگوید و برای مشکلات معیشتی مردم ابراز نگرانی میکند، اکنون باید پاسخگوی بدهی و حواشی ۳۱۴ میلیارد تومانی مرتبط با سهامداران چادرملو توسط پسرانش باشد.
از یک سو پسران علی ربیعی از طریق شرکت «تهران تینو» با یک فقره سفته، سفرهای به وسعت ۳۱۴ میلیارد تومان از منابع را پهن میکنند و از سوی دیگر، علی ربیعی خود برای مسائل مالی و معیشتی مردم اظهار تاسف میکند! چه تناقض آشکاری؛ آیا این موضوع به معنای عدم نظارت پدر بر پسران است یا سکوت در برابر این اقدام؟!
مستندات مالی غیرقابلانکار
صورتهای مالی ۹ ماهه شرکت معدنی و صنعتی چادرملو (کچاد) منتهی به ۳۰ آذر ۱۴۰۴ که خرداد ۱۴۰۵ در سامانه کدال منتشر شده است، این معامله را مستند میسازد:
بر اساس یادداشت شماره ۱۲ (اسناد دریافتنی تجاری) در صفحه ۱۱ این گزارش، شرکت چادرملو یک فقره سفته (چک) به مبلغ ۳,۱۴۰,۰۰۰ میلیون ریال از شرکت تهران تینو (سهامی خاص) در پرونده خود دارد که بابت خرید اعتباری شمش فولاد توسط پسران علی ربیعی صادر شده است.
این سفته در گروه «اسناد دریافتنی سررسیدگذشته» و «با ریسک بالا» طبقهبندی شده است و نکته مهمتر اینکه کل مبلغ آن (۱۰۰٪) به عنوان «ذخیره کاهش ارزش» در نظر گرفته شده است؛ یعنی شرکت چادرملو خود نیز احتمال وصول این بدهی را بسیار پایین میداند و عملاً این مبلغ را به عنوان زیان شناسایی کرده است.
تناقض آشکار با ادعاهای اخلاقی علی ربیعی
علی ربیعی که در کتاب خود مدعی مبارزه با فساد است و در دولت چهاردهم به عنوان دستیار اجتماعی رئیسجمهور فعالیت میکند، اکنون باید پاسخگوی این سوال اساسی باشد:
«آیا مبارزه با فساد تنها در کتابها و سخنرانیها خلاصه میشود یا باید در رفتار خانواده و اطرافیان نیز نمود پیدا کند؟»
وقتی پسران دستیار اجتماعی رئیسجمهور بدون ارائه وثایق معتبر بانکی و ملکی و صرفاً با یک فقره سفته، ۳۱۴ میلیارد تومان از منابع یک شرکت بزرگ را دریافت میکنند و متعاقباً شرکت ناچار میشود برای کل این مبلغ ذخیره کاهش ارزش در نظر بگیرد، این امر دقیقاً همان ساختار معیوبی است که ربیعی در سخنرانیها و آثارش از آن انتقاد میکند، اما در عمل به خانوادهاش منتسب میشود.
نکته قابلتوجه اینکه صالح ربیعی، فرزند علی ربیعی، در پیامی منتشرکنندگان این موضوع را «امنیتیهای فاسد» خطاب کرده است. حال باید از او و برادرش حسن ربیعی پرسید: «واقعاً مسبب و بستر این نوع مناسبات کیست؟»
تضاد آشکار با تکذیبهای رسمی
با وجود تکذیب شرکت چادرملو مبنی بر عدم صحت این معامله و تأکید بر فروش صرفاً از طریق بورس کالا، و همچنین تکذیب صالح ربیعی که این ادعا را «بیاساس» دانسته است، گزارش مالی منتشره در کدال خلاف این ادعاها را نشان میدهد.
صورتهای مالی، اسناد رسمی حسابداری هستند که صراحتاً از وجود این سفته با ذکر نام «تهران تینو» خبر میدهند. پرسش اینجاست: آیا تکذیبیهها میتوانند سند رسمی حسابداری را پوشش دهند؟
صیانت از حقوق سهامداران؛ نه صرفاً یک اختلاف سیاسی
مسئله اصلی در این پرونده، تسویهحساب سیاسی یا رسانهای نیست؛ بلکه موضوع اصلی، صیانت از حقوق سهامداران چادرملو است. چادرملو شرکتی با سهامداران خرد و کلان متعدد است؛ سرمایه آن متعلق به آحاد سهامداران بوده و هر ریال از مطالبات شرکت، در نهایت جزو حقوق صاحبان سهام محسوب میشود.
بنابراین، هنگامی که شرکتی ۳۱۴ میلیارد تومان فروش اعتباری انجام میدهد و پس از آن ناگزیر میشود برای ۱۰۰ درصد طلب خود ذخیره کاهش ارزش شناسایی کند، باید شفاف شود:
- اعتبار این مشتری بر چه اساسی و با چه شاخصهایی تصویب شد؟
- چه فرد یا مرجعی مجوز این فروش اعتباری را صادر کرد؟
- تضامین معتبر اخذشده چه بوده است؟
- چرا یک فقره سفته برای چنین رقم سنگینی کافی تلقی شد؟
- مسئولیت تصمیماتی که به سررسیدگذشتگی و ریسک بالای این مطالبات انجامیده، متوجه کیست؟
با توجه به انتساب مالکیت شرکت تهران تینو به فرزندان علی ربیعی، موضوع ابعاد گستردهتری یافته و این شائبه را تقویت میکند که از موقعیتهای اداری و سیاسی برای برخورداری از منابع سهامداران استفاده شده است.
اکنون نوبت وزارت صمت، ایمیدرو، مراجع نظارتی، بازرسان قضایی، حسابرسان، سازمان بورس و سهامداران چادرملو است که این سوال شفاف را پیگیری کنند:
فروش اعتباری ۳۱۴ میلیارد تومانی محصولات چادرملو به شرکت خانوادگی علی ربیعی، آن هم صرفاً با یک برگ سفته، با استناد به چه مجوزی انجام گرفته و خسارت ناشی از آن را چه کسی جبران خواهد کرد؛ مدیران تصمیمگیرنده یا میلیونها سهامدار چادرملو؟
آیا علی ربیعی که امروز از دغدغههای معیشتی جامعه میگوید، حاضر است جهت شفافسازی ابعاد این پرونده، به شفافسازی عملکرد پسران خود کمک کند و پاسخگوی سهامداران چادرملو باشد؟!
به قلم عبدالرضا داوری
منبع: صورتهای مالی ۹ ماهه شرکت معدنی و صنعتی چادرملو (کچاد) - سامانه کدال
