حمله به پاسگاه طارم هرمزگان؛ سه قربانی در خانه محیطبان
حمله به پاسگاه طارم هرمزگان جان سه عضو یک خانواده را گرفت؛ روایت کامل فاجعه، واکنش محیطزیست و جزئیات تنها پاسگاه تخریبشده منطقه.
بامداد سهشنبه ۲۳ تیر، تنها پاسگاه منطقه حفاظتشده طارم در هرمزگان هدف حملهای ویرانگر قرار گرفت؛ حملهای که به قیمت جان سه عضو یک خانواده تمام شد و بار دیگر نام محیطبانان و خانوادههایشان را در متن یک فاجعه انسانی و محیطزیستی نشاند.
در حادثه حمله به پاسگاه طارم هرمزگان، خانهای که باید پناه امن یک خانواده باشد، در چند ثانیه به صحنه سوگ تبدیل شد؛ رخدادی که همزمان با تردیدها درباره تبعات جنگ برای غیرنظامیان، موجی از اندوه و پرسش را در افکار عمومی برانگیخت.
فاجعهای که از یک پاسگاه آغاز شد
بر اساس روایتهای منتشرشده، جواد حسنزاده، محیطبان پاسگاه سیدجوذر در منطقه حفاظتشده طارم، به همراه همسرش فاطمه جعفرپور و دو پسرش مهدی و مهرشاد در همان محدوده زندگی میکردند. در شب حادثه، دو پسر خانواده و همسر یکی از آنها نیز در خانه حضور داشتند و ساعاتی بعد، حمله به پاسگاه طارم هرمزگان جان سه نفر از اعضای این خانواده را گرفت.
این حادثه نه فقط یک خانه، بلکه تنها پاسگاه یک منطقه حفاظتشده را ویران کرد؛ مکانی که وظیفهاش پاسداری از طبیعت و حیاتوحش بود، اما خود به صحنه مرگ و تخریب بدل شد.
چرا خانواده محیطبان در پاسگاه زندگی میکردند؟
یکی از پرسشهای مهم پس از این رخداد، حضور خانواده محیطبان در پاسگاه بود. پاسخ، به گفته مسئولان، به کمبود شدید نیروی انسانی و دوری برخی مناطق حفاظتشده از شهرها و مراکز جمعیتی برمیگردد. در چنین شرایطی، برخی محیطبانان ناچارند همراه خانواده در همان پاسگاه سکونت داشته باشند تا هم از منطقه مراقبت کنند و هم امکان تردد روزانه میان محل زندگی و محل خدمت وجود داشته باشد.
کاظم شریفی، فرمانده یگان حفاظت محیطزیست هرمزگان، نیز تأکید کرده که جواد حسنزاده بهتنهایی مسئول مراقبت از این منطقه بوده و خانوادهاش در کنار او زندگی میکردند.
تنها پاسگاه طارم چگونه نابود شد؟
منطقه حفاظتشده طارم حدود ۲۰ هزار هکتار وسعت دارد و در جنوب حاجیآباد و شمال بندرعباس قرار گرفته است؛ منطقهای با تنوع زیستی ارزشمند که زیستگاه گونههای مختلف پستانداران، پرندگان و خزندگان است. به گفته مسئولان، پاسگاه سیدجوذر تنها پاسگاه این منطقه بوده و در حمله به پاسگاه طارم هرمزگان بهطور کامل تخریب شده است.
از بین رفتن این پاسگاه، علاوه بر خسارت انسانی، یک ضربه جدی به حفاظت از حیاتوحش و امنیت محیطبانان در منطقه وارد کرده است.
واکنش محیطزیست و پیگیری حقوقی
سازمان حفاظت محیطزیست پس از این حادثه، با انتشار پیامهای تسلیت، از اندوه عمیق جامعه محیطبانی سخن گفت و اعلام کرد که این پرونده از مسیر حقوقی پیگیری خواهد شد. شینا انصاری، رئیس سازمان حفاظت محیطزیست، این رخداد را مصداقی از آسیبدیدن انسان و محیطزیست در بستر جنگ دانست.
در همین حال، مسئولان یگان حفاظت نیز از ارجاع موضوع به نهادهای بینالمللی و پیگیری آن بهعنوان «جنایت جنگی» خبر دادهاند. آنها تأکید کردهاند که بر اساس موازین حقوق بشردوستانه، محیطبانان غیرنظامی محسوب میشوند و باید از حمله مصون باشند.
جنگی که فقط انسانها را نمیسوزاند
حادثه حمله به پاسگاه طارم هرمزگان بار دیگر یادآور شد که جنگ، تنها در میدانهای نظامی متوقف نمیماند. خسارت آن به خانهها، خانوادهها، طبیعت و زیستبوم نیز میرسد. در این میان، محیطبانان که خود حافظان طبیعتاند، در خط مقدم تهدیدی قرار گرفتهاند که نه به انسان رحم میکند و نه به محیطزیست.
در چنین رویدادهایی، آنچه باقی میماند، نه فقط ویرانه یک پاسگاه، بلکه نامهایی است که به خاطره جمعی یک منطقه و یک کشور گره میخورند.
سوگی که در حافظه هرمزگان ماندگار شد
آنچه در پاسگاه سیدجوذر رخ داد، فقط یک خبر جنگی نبود؛ روایتی تلخ از فروپاشی یک خانه بود. خانهای که با زندگی یک محیطبان گره خورده بود و حالا سه قربانی جنگ را در دل خود جای داده است. حمله به پاسگاه طارم هرمزگان، زخمی است که فراتر از جغرافیا و زمان، بر حافظه انسانی این سرزمین خواهد ماند./ پیام ما
