سنت ناصواب انتخاب وزیر کشاورزی

سنت ناصوابی که در نظام اداری مملکت از گذشته شکل گرفته و همچنان بر همان سیاق مانده است، انتخاب وزرا و معاونین‌شان از جایی خارج از مجموعه و نیروهای رسمی یا افرادی با عدم شایستگی لازم از همان مجموعه است که ریشه در منفعت سالاری تاریخی دارد.

اخبار سبز کشاورزی ؛ فرشاد قوشچی، استادیار دانشگاه و مدیر مسئول مجله کشاورزی و توسعه پایدار | بوروکراسی در ایران ظاهراً از تشکیلات مدرنی برخوردار است، اما چانه‌زنی و لابی‌گری در این تشکیلات از روابط ناسالم حکایت دارد.

20 هزار نفر از کارکنان وزارت کشاورزی مدرک کارشناسی ارشد و بالاتر دارند

در وزارت جهاد کشاورزی مطابق آمار ارائه شده در آذرماه 1401 توسط معاون توسعه و مدیریت منابع انسانی آن وزارتخانه حدود 64 هزار نیرو مشغول فعالیت هستند و البته طبق آخرین آمار رسمی از سازمان امور استخدامی در سال 1397 در حدود 86 هزار نیرو در این مجموعه شاغل بوده‌اند. از میان این کارکنان حدود 3 هزار نفر مدرک دکتری و بیش از 16 هزار نفر مدرک کارشناسی ارشد داشته و بنابراین نزدیک به 20 هزار نفر از مجموعه کارکنان وزارت جهاد کشاورزی دارای مدرک کارشناسی ارشد و بالاتر هستند.

بسیاری از آنها طی سال های خدمت خود در مناصب مختلف مدیریتی و در رده های متفاوت شغلی فعالیت کرده و دارای توان مدیریتی لازم هستند. حتی اگر فرض شود از میان شان تنها 5 درصد حائز شایستگی مدیریت بوده و باتوجه به دارا بودن تخصص لازم، بنابراین در هر دوره برای انتخاب وزیر می توان به رزومه حدود 1000 نفر منهای مصلحت های سیاسی، جناحی و توصیه های مراکز قدرت مراجعه کرد و در نهایت از میان آنها 10 کاندیدای شایسته وزارت را برای انتخاب معرفی نمود.

شایستگی‌های نیروهای متخصصِ رسمی

ولی متاسفانه هیچ‌گاه انتخاب وزیر چنین مسیری را نپیموده است و نتیجه آنکه خیلی از وزرا و معاونین وزارتخانه یا ارتباطی سازمانی با آن مجموعه نداشته یا اگر هم داشته اند الزاماً مسیری غیر از این مسیر نظام مند و منطقی را طی کرده و اغلب انتخابشان با واسطه گری بوده است. به نظر می رسد نیروهای متخصصِ رسمی، لایق و فاقد روابط غیر شفاف در این وزارتخانه شایستگی آن را دارند که وزیر از میان آنها انتخاب شود.