نوری قزلجه؛ انتصاب‌های رانتی، امنیت غذایی را نشانه رفت

در روزهایی که امنیت غذایی و کشاورزی کشور در حساس‌ترین وضعیت خود قرار دارد، انتصاب‌های بحث‌برانگیز در وزارت جهاد کشاورزی زنگ خطر تازه‌ای را به صدا درآورده است. تصمیماتی که به‌گفته کارشناسان، نه‌تنها کمکی به عبور از بحران نمی‌کند، بلکه مسیر فروپاشی یکی از حیاتی‌ترین وزارتخانه‌های کشور را هموارتر می‌سازد.

وزارت جهاد کشاورزی؛ از سنگر اقتصادی تا میدان بده‌بستان سیاسی

منتقدان می‌گویند نوری قزلجه، وزیر موقت جهاد کشاورزی، به‌جای تمرکز بر اصلاح ساختارها و انتخاب مدیران متخصص، بیش از هر چیز درگیر ملاحظات سیاسی و جلب رضایت نهادهای بیرونی شده است. نتیجه این رویکرد، واگذاری مسئولیت‌های کلیدی به افرادی است که نه تجربه کافی دارند و نه سابقه‌ای درخشان در حوزه کشاورزی و امنیت غذایی.

انتصاب‌های رانتی؛ شایستگی قربانی روابط

بررسی انتصاب‌های اخیر در مجموعه وزارت جهاد کشاورزی نشان می‌دهد که شایسته‌سالاری عملاً از فرآیند تصمیم‌گیری حذف شده است. مجموعه‌هایی مانند جهاد نصر، کشت و صنعت سفیدرود و دیگر شرکت‌های وابسته، به‌جای آنکه موتور توسعه باشند، به محلی برای استقرار مدیران کم‌تجربه و بعضاً مسئله‌دار تبدیل شده‌اند؛ مدیرانی که بیش از تخصص، به روابط سیاسی و فامیلی متکی‌اند.

هشدار کارشناسان: امنیت غذایی در معرض تهدید جدی

کارشناسان بخش کشاورزی هشدار می‌دهند که تداوم این انتصاب‌ها، مستقیماً امنیت غذایی کشور را نشانه می‌گیرد. وقتی مدیرانی بدون شناخت میدانی و بدون سابقه اجرایی، سکان تصمیم‌گیری را در دست می‌گیرند، نتیجه چیزی جز افزایش فساد، اتلاف منابع و تشدید بحران معیشتی نخواهد بود.

سقوط اعتماد عمومی؛ هزینه پنهان تصمیمات غلط

یکی از پیامدهای خطرناک سیاست‌های فعلی، از بین رفتن اعتماد مردم به وزارت جهاد کشاورزی است. وزارتخانه‌ای که روزگاری نماد مدیریت جهادی و حرکت‌های بزرگ اقتصادی بود، امروز در افکار عمومی با واژه‌هایی چون رانت، ناکارآمدی و بدهی‌های سنگین شناخته می‌شود.

شرکت شهرک‌های کشاورزی؛ فرصت سوخته توسعه

شرکت شهرک‌های کشاورزی، که می‌توانست پیشران تولید و سرمایه‌گذاری در بخش کشاورزی باشد، اکنون با مدیریتی ضعیف و رانتی، به مجموعه‌ای کم‌جان تبدیل شده است. بدهی‌های انباشته، توقف پروژه‌ها و بلاتکلیفی سرمایه‌ها، نشانه‌های آشکار این سوءمدیریت است.

شبکه‌ای از مدیران وارداتی در شرکت‌های زیرمجموعه

از شرکت پشتیبانی دام و GTC گرفته تا مؤسسات آب و خاک، جهاد استقلال و صندوق‌های حمایتی، الگوی مشترک دیده می‌شود:

مدیرانی معرفی‌شده بر اساس فشارهای سیاسی، قومیتی یا توصیه‌های غیرتخصصی. بسیاری از کارشناسان معتقدند بخش مهمی از مشکلات معیشتی امروز کشور، ریشه در همین مدیریت‌های رانتی و غیرپاسخگو دارد.

مسئولیت تاریخی نوری قزلجه

امروز دیگر نه‌فقط کارشناسان، بلکه افکار عمومی نیز به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ادامه این مسیر، وزارت جهاد کشاورزی را به بن‌بست می‌کشاند. نوری قزلجه در برابر آینده کشاورزی و امنیت غذایی کشور مسئول است؛ مسئولیتی که با انتصاب‌های غیرکارشناسی و سیاسی، روزبه‌روز سنگین‌تر می‌شود.