دکتر فردین شورج: «نوشتن، موتور پنهان توسعه یک ملت است»
دکتر فردین شورج معتقد است نوشتن موتور پنهان توسعه ملتهاست؛ گفتوگویی درباره نقش نویسندگی در فرهنگ، آموزش، کارآفرینی و آینده ایران.
در دنیای امروز، کشورهایی در مسیر رشد پایدار قرار میگیرند که تولید فکر، دانش و روایت را جدی بگیرند. نوشتن فقط یک مهارت فردی نیست؛ بلکه زیربنای فرهنگسازی، انتقال تجربه، نوآوری و شکلگیری سرمایه فکری یک جامعه است.
اخبار سبز کشاورزی؛ از دل کتابهاست که اندیشهها ماندگار میشوند، تجربهها منتقل میگردند و نسلها مسیر روشنتری پیش رو مییابند. در همین راستا، توجه به آموزش نویسندگی، بهویژه برای نسل جوان، میتواند نقشی کلیدی در توسعه فرهنگی و حتی اقتصادی کشور ایفا کند.
به همین مناسبت، گفتوگویی داریم با دکتر فردین شورج، نویسنده و مدرس حوزه کارآفرینی، کاربرد هوش مصنوعی و ادبیات داستانی و فنون نویسندگی، که تاکنون ۵۴ جلد کتاب در حوزههای مختلف علمی و آموزشی تألیف کردهاند و از چهرههای فعال در ترویج فرهنگ نگارش و آموزش نویسندگی به شمار میروند.
سؤال ۱: لطفاً خودتان را معرفی نمایید و سوابق کاری خود را در حوزه نویسندگی به اختصار بفرمایید.
دکتر شورج:
من در حوزه آموزش، کارآفرینی و نویسندگی فعالیت میکنم و تلاش حرفهای من همواره بر پیوند دادن دانش، تجربه عملی و انتقال آن از طریق کتاب و آموزش متمرکز بوده است. تاکنون ۵۴ جلد کتاب در زمینههای کارآفرینی، کاربرد هوش مصنوعی، آموزش مهارتها و ادبیات داستانی و فنون نویسندگی تألیف کردهام. علاوه بر نویسندگی، سالهاست در حوزه آموزشهای تخصصی و مهارتمحور فعالیت دارم و یکی از دغدغههای اصلیام تربیت نسل جدیدی از نویسندگان و اندیشهورزان است.
سؤال ۲: اهمیت نویسندگی در دنیای امروز چیست؟
در عصر اطلاعات، هرکس که بتواند فکرش را دقیق، روشن و اثرگذار بنویسد، قدرت تأثیرگذاری دارد. نویسندگی امروز فقط برای تولید کتاب نیست؛ بلکه پایه تولید محتوا، آموزش، کارآفرینی، رسانه، فناوری و حتی مدیریت است. کشورهایی که مینویسند، میمانند؛ کشورهایی که فقط مصرفکننده دانش هستند، وابسته میمانند.
سؤال ۳: در کشور ما نویسندگی چه جایگاهی دارد و وضعیت نویسندگان چگونه است؟
در کشور ما استعدادهای بسیار ارزشمندی وجود دارد، اما نویسندگی هنوز بهعنوان یک مهارت راهبردی شناخته نشده است. بسیاری از نویسندگان با چالشهایی مثل مسائل اقتصادی، محدود بودن بازار کتاب، ضعف در آموزش مهارتهای حرفهای نوشتن و نبود شبکهسازی مؤثر روبهرو هستند. با این حال، ظرفیت انسانی ما بسیار بالاست و اگر زیرساختهای آموزشی و حمایتی تقویت شود، میتوانیم جهش قابلتوجهی داشته باشیم.
سؤال ۴: برای رفع چالشهای نویسندگان در کشور ما چه پیشنهادهایی دارید؟
چند اقدام اساسی ضروری است:
- آموزش نظاممند نویسندگی از سنین پایین
- ایجاد دورههای کاربردی و مهارتمحور
- حمایت بنیادی از تولید محتوا و نشر
- ایجاد شبکههای نویسندگان برای همکاری و همافزایی
- پیوند دادن نویسندگی با حوزههای اقتصادی، فناوری و کارآفرینی
نویسندگی نباید فقط فعالیتی فرهنگی دیده شود؛ بلکه باید آن را به عنوان یک مهارت تولید ارزش بشناسیم.
سؤال ۵: برای نوجوانانی که هنوز کتابی ننوشتهاند و نیز افرادی با سن بالاتر که فکر میکنند دیگر نمیتوانند بنویسند، چه پیشنهادی دارید؟
برای نوجوانان: بهترین زمان شروع همین حالاست. لازم نیست شاهکار بنویسند؛ مهم این است که عادت به نوشتن پیدا کنند. نوشتن، مثل ورزش، با تمرین رشد میکند.
برای افراد با سن بالاتر: اتفاقاً شما سرمایهای دارید که نوجوانان ندارند؛ تجربه زندگی. بسیاری از بهترین کتابها حاصل تجربههای سالها زندگی هستند. برای نوشتن، هیچوقت دیر نیست؛ فقط باید شروع کرد.
سؤال ۶: شما با کمک اعضای انجمن فرهیختگان نوآور در حوزه کتاب فعالید. چه برنامهای برای گسترش آن در آینده دارید؟
برنامه ما گسترش دورههای آموزش نویسندگی بهصورت گسترده و کاربردی است؛ بهویژه برای نوجوانان، دانشجویان و فعالان حرفهای. همچنین به دنبال ایجاد شبکهای از نویسندگان، کارگاههای عملی، حمایت از چاپ آثار هنرجویان و استفاده از ظرفیت هوش مصنوعی در آموزش نویسندگی هستیم تا فرآیند یادگیری سریعتر و مؤثرتر شود.
ما از مرحله ایده تا نوشتن و تکمیل و سپس و انتشار در کنار علاقمندان به نویسندگی هستیم.
سؤال ۷: در پایان، چه مطلبی برای عموم خوانندگان این مصاحبه دارید؟
اگر فکری در ذهن دارید و تجربهای در دل، آن را ننویسید یعنی بخشی از وجودتان را نادیده گرفتهاید. نوشتن فقط تولید متن نیست؛ ساختن آینده است. از امروز بنویسید، حتی اگر فقط یک صفحه باشد.
