نبرد برای نان؛ تورم، سفره مردم را کوچک کرد
در نبرد برای نان، تورم افسارگسیخته سفره مردم را کوچک کرده است. گزارش تازه از قیمتهای تکاندهنده، سبد معیشت ۶۵ میلیونی و هشدار نماینده مجلس درباره ناامنی غذایی.
در روزهایی که تورم بیوقفه به جان سفرهها افتاده، بوی نان تازه برای میلیونها خانواده ایرانی به رؤیا تبدیل شده است. نبرد برای نان دیگر فقط تعبیر شاعرانه نیست؛ این واقعیت تلخ از آشپزخانههای کوچک تا مجلس و وزارتخانهها کشیده شده است.
اخبار سبز کشاورزی؛ عضو کمیسیون بهداشت میگوید: «نیازهای تغذیهای تابع تورم نیست» — اما وقتی قیمت گوشت و لبنیات از توان مردم فراتر میرود، این جمله بیشتر شبیه هشداری علمی برای سیاستگذاران است.
افزایش قیمتها و هجوم تورم به سبد غذایی
شتاب افزایش قیمت خوراکیها در روزهای پایانی سال ۱۴۰۴، معادله معیشت خانوارها را به نقطه هشدار رسانده است. هزینه تأمین حداقلهای تغذیهای از توان بسیاری از مردم پیشی گرفته و خطر ناامنی غذایی بیش از هر زمان جدی شده است.
گزارش بازار نشان میدهد: گوشت، مرغ، برنج، روغن، تخممرغ و لبنیات با رشد شدید قیمتی روبهرو هستند. هر کیلو گوشت گوسفندی تا حدود دو میلیون تومان، مرغ کامل حدود ۲۰۰ هزار تومان و ماهی قزلآلا نزدیک به ۵۰۰ هزار تومان فروخته میشود. قیمت برنج ایرانی به ۳۵۰ هزار تومان و روغن، تخممرغ و شیر نیز رکوردهای تازهای را ثبت کردهاند.
فاصله عمیق سبد معیشت با دستمزد کارگران
در حالیکه هنوز رقم رسمی سبد معیشت ۱۴۰۵ اعلام نشده، برخی برآوردها از رقم ۶۵ میلیون تومان خبر میدهند.
«فرامرز توفیقی» فعال کارگری میگوید: هزینههای زندگی فقط در ۱۰ ماه، حدود ۲۷۹ درصد افزایش یافته و اکنون خانوارهای کارگری برای تأمین حداقلهای غذایی باید دهها میلیون تومان فراتر از حقوق خود هزینه کنند. به بیان ساده، حقوق کارگر حتی کفاف سفرهای معمولی را نمیدهد.
نیازهای تغذیهای تابع تورم نیست
«احمد آریایینژاد» عضو کمیسیون بهداشت مجلس تأکید میکند: «استانداردهای تغذیهای انسان ارتباطی با تورم ندارد؛ آنچه تغییر میکند، توان اقتصادی خانوارهاست.»
او میگوید وزارت بهداشت باید هر سال سبد غذایی استاندارد را تدوین و برای تعیین سبد معیشت در اختیار نهادهای اقتصادی قرار دهد؛ اقدامی که امسال با تأخیر روبهرو بوده است.
این عضو کمیسیون هشدار میدهد اگر دولت و نهادهای حمایتی بهموقع عمل نکنند، سوءتغذیه و ناامنی غذایی در دهکهای پایین افزایش خواهد یافت.
کالابرگ، راهحل یا مُسکّن موقتی؟
به گفته آریایینژاد، طرح کالابرگ میتواند تا حدی فشار را از دوش مردم کم کند، اما بهتنهایی کافی نیست. او خواستار هماهنگی میان وزارت رفاه، بهداشت و تأمین اجتماعی شد تا کیفیت و کفایت اقلام اساسی در این طرح با نیازهای واقعی خانوارها سنجیده شود.
او تأکید دارد: «اگر اجرای قوانین حمایتی ضعیف باشد، تصویب آنها معنا ندارد. مردم باید محور سیاستگذاری باشند، نه فقط عددی در جدول بودجه.»
سفرههای کوچکتر، سرمایه انسانی ضعیفتر
همزمانی جهش قیمت کالاهای اساسی و بلاتکلیفی مزد سال آینده، شکاف میان درآمد و هزینهها را به مرز بحرانی رسانده است. وقتی هزینه خوراک ماهانه از کل دستمزد پیشی میگیرد، نتیجه چیزی جز حذف اقلام مغذی و کاهش کیفیت غذایی نیست؛ روندی که به گفته کارشناسان، توان کاری، سلامت و سرمایه انسانی کشور را تهدید میکند.
نبرد برای نان فقط مسئله معیشتی نیست، بلکه تهدیدی مستقیم برای سلامت عمومی و آینده اقتصادی کشور است. تعیین واقعبینانه مزد، نهاییشدن فوری سبد غذایی و اجرای کارآمد سیاستهای حمایتی دیگر انتخاب نیست، ضرورتی فوری برای بقا و امنیت غذایی در سال ۱۴۰۵ است./ پیام ما