پشت پرده آزادسازی دارایی‌های ایران؛ ۱۲ تا ۲۵ میلیارد دلار در راه؟

در حالی که اخبار پیرامون یادداشت تفاهم میان تهران و واشنگتن با میانجیگری پاکستان به تیتر یک رسانه‌ها تبدیل شده، پرسش اصلی برای بسیاری از مردم و فعالان اقتصادی این است: در صورت نهایی شدن این توافق، چه حجم از ارزهای مسدودشده به کشور بازمی‌گردد؟

ارقام متفاوتی که این روزها در رسانه‌های بین‌المللی دست‌به‌دست می‌شود، ابعاد جدیدی از این پرونده را روشن کرده است.

جزئیات ضد و نقیض از میزان آزادسازی دارایی‌های ایران

گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که یک یادداشت تفاهم با تمرکز بر کاهش تنش‌های منطقه‌ای و ترتیبات امنیتی در جریان است. در همین راستا، موضوع آزادسازی دارایی‌های ایران به یکی از مهم‌ترین مباحث در تحلیل‌های اقتصادی بدل شده است.

شبکه المیادین در گزارشی با استناد به منابع موثق، اعلام کرده است که در چارچوب این یادداشت تفاهم، آزادسازی نیمی از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران به ارزش تقریبی ۱۲ میلیارد دلار پیش‌بینی شده است. این در حالی است که تمرکز این یادداشت نه بر پرونده هسته‌ای، بلکه بر محورهایی همچون تسهیل تردد در تنگه هرمز، کاهش حضور ناوگان نظامی آمریکا و پایان محاصره دریایی استوار است.

ارقام نجومی؛ روایتی متفاوت از نیویورک تایمز

در سوی دیگر میدان، روایت رسانه‌های غربی متفاوت است. نشریه نیویورک تایمز به نقل از سه مقام ایرانی مدعی شده که اجرای کامل این توافق می‌تواند پتانسیل بسیار بالاتری داشته باشد. بر اساس این گمانه‌زنی، موفقیت در اجرای تعهدات دو طرف می‌تواند زمینه را برای آزادسازی دارایی‌های ایران تا سقف ۲۵ میلیارد دلار فراهم کند.

چرا عدد نهایی هنوز مشخص نیست؟

تفاوت فاحش میان اعداد مطرح شده توسط منابع مختلف، ناشی از چند فاکتور کلیدی است:

• ماهیت یادداشت تفاهم: این متن هنوز یک توافق نهایی نیست و جزئیات آن در حال تدوین است.
• شرطی بودن آزادسازی: دسترسی به این منابع مالی به چگونگی اجرای تعهدات متقابل و کاهش تنش‌های منطقه‌ای بستگی دارد.
• پیچیدگی‌های بانکی: فرایند انتقال پول و رفع موانع بانکی بین‌المللی همواره با چالش‌های فنی روبروست که می‌تواند بر زمان و میزان آزادسازی تأثیر بگذارد.

بنابراین، فارغ از اینکه رقم نهایی ۱۲ میلیارد دلار باشد یا ۲۵ میلیارد دلار، آنچه در این آزادسازی دارایی‌های ایران اهمیت دارد، تأثیر روانی و عملی آن بر بازار ارز و اقتصاد کلان کشور است که در صورت حصول توافق رسمی، می‌تواند سیگنال‌های مثبتی به بازار مخابره کند.