وزیر جهاد کشاورزی یا مسئول توزیع بودجه برای خرید سکوت؟
نوری قزلجه و چالش امنیت غذایی؛ پولپاشی برای خبرنگاران یا نجات سفره مردم؟
آیا توزیع بسته معیشتی و کارت هدیه بین خبرنگاران توسط وزارت جهاد کشاورزی، تلاشی برای خرید سکوت رسانهای است؟
در حالی که سفره مردم تحت فشارهای شدید اقتصادی متلاشی شده است، گویا آقای وزیر همچنان اولویت خود را بر توزیع کارت هدیه و بستههای معیشتی میان خبرنگاران متمرکز کرده است.
آقای وزیر! شما امنیت غذایی کشور را رها کرده و معیشت مردم را به مرز فروپاشی رساندهاید؛ اکنون چگونه از جیب ملت برای رسانهها بسته معیشتی و امتیازات مالی تعریف میکنید؟ «نوری قزلجه» باید به طور شفاف به افکار عمومی پاسخ دهد که اولویت نهایی او و تیم مدیریتیاش چیست؟ امنیت غذایی یا توزیع هدایای تبلیغاتی؟ مدیریت افکار عمومی یا صیانت از سفره مردم؟
آیا اولویت شما نجات کشاورزان، دامداران و تولیدکنندگان است یا حفظ مدیران ناکارآمد و سفارشی؟ آیا به دنبال اصلاح ساختار وزارتخانه هستید یا قصد دارید همان مسیری را ادامه دهید که نتیجهای جز فشار مضاعف بر مردم و سلب اعتماد عمومی نداشته است؟
امروز مردم با سفرهای مواجه هستند که زیر بار گرانی و کاهش قدرت خرید، هر روز کوچکتر میشود. در چنین شرایط بحرانی، انتظار میرود وزیر جهاد کشاورزی تمام توان خود را صرف امنیت غذایی، حمایت از تولید و حذف واسطههای فاسد کند؛ اما در مقابل، اخبار مربوط به توزیع کارت هدیه میان خبرنگاران شنیده میشود. این چه نوع اولویتبندی در نظام مدیریتی است؟
مردم حق دارند بدانند منابع عمومی دقیقاً در کجا هزینه میشود. چرا در حالی که میلیونها خانوار در تأمین نیازهای اولیه غذایی ناتواناند، باید اعتبارات صرف چنین اقداماتی شود؟ اگر این یک برنامه حمایتی قانونی است، مبنا، منبع اعتبار و فهرست دریافتکنندگان را به صورت شفاف اعلام کنید. اما اگر این اقدامات در نگاه افکار عمومی به عنوان تلاشی برای کاهش فشارهای رسانهای و «خرید سکوت» تعبیر شود، مسئولیت مستقیم آن بر عهده وزارتخانه خواهد بود.
آقای قزلجه! خبرنگاران آزاده با کارت هدیه خریداری نمیشوند و افکار عمومی با بستههای معیشتی فریب نمیخورند. وظیفه خبرنگار واقعی پرسشگری است، نه دریافت امتیاز برای سکوت. رسانه باید صدای گویای مردم باشد، نه بلندگوی توجیهگر مدیران. اگر مدیری گمان میکند با توزیع امتیاز میتواند انتقادها را خاموش کند، باید بداند بحران واقعی در اتاق رسانه نیست، بلکه در سفرههای خالی مردم است.
مسئله اصلی تنها کارت هدیه نیست، بلکه کارنامه مدیریتی شماست. نوری قزلجه باید پاسخ دهد که چرا به جای اخراج افراد فاسد، ناتوان و مدیران اتوبوسی و قومیتی، ساختار وزارتخانه همچنان محل ماندگاری چنین نیروهایی است؟ اگر این افراد ناکارآمد نیستند، چرا کارنامه عملکردشان منتشر نمیشود؟ اگر انتصابات بر پایه شایستهسالاری است، چرا معیارهای آن شفاف نیست؟
وزارت جهاد کشاورزی جایگاه آزمون و خطای مدیران سفارشی نیست؛ چرا که این نهاد مستقیماً با نان، سلامت و امنیت غذایی ایران گره خورده است. هر تصمیم اشتباه در این وزارتخانه، هزینهای است که از جیب مردم پرداخت میشود. چرا به جای پاکسازی مدیریتی، حفظ تیم فعلی در اولویت قرار دارد؟ اگر تیم مدیریتی شما کارآمد است، شاخصهای عملکرد و سوابق آنها را منتشر کنید. نمیتوان همزمان ادعای مدیریت موفق داشت و شاهد مشکلات روزافزون تولیدکنندگان و مصرفکنندگان بود.
کشاورز، دامدار و مصرفکننده «نتیجه» میخواهند، نه شعار. خبرنگار مستقل نیز حق دارد بدون لکنت و بدون دریافت امتیاز، پاسخگویی مسئولان را مطالبه کند.
پولپاشی، جایگزین مدیریت نیست!
اگر منابع مالی وجود دارد، چرا این مبالغ صرف حل چالشهای تولید، اصلاح زنجیره تأمین و توزیع، و کاهش فساد در ساختارهای اجرایی نمیشود؟ چرا برای حمایت واقعی از تولیدکنندگان هزینه نمیشود؟
این پرسشی است که افکار عمومی به دنبال پاسخ آن است: آیا پولپاشی برای رسانهها، راهی برای سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدی و رانتخواری برخی مدیران سفارشی است؟ این پرسشی است که باید به دقت به آن پاسخ داده شود.
