مطالبه صریح از کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر
حذف جهادگران و جایگزینی با مدیران رانتی و غیرتخصصی؛ کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر کجاست؟
مطالبه از کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر برای شفافسازی درباره حذف جهادگران، انتصاب مدیران غیرتخصصی و معیارهای انتخاب مدیران وزارت جهاد کشاورزی.
آیا قرار است سرمایه انسانی جهاد سازندگی قربانی انتصابات غیرشفاف شود؟
یکی از جدیترین نگرانیها درباره وضعیت مدیریتی وزارت جهاد کشاورزی، کنار گذاشتن تدریجی بخشی از جهادگران، مدیران باسابقه و نیروهای متخصص و باتجربه و جایگزین شدن آنان با افرادی است که درباره سوابق، تخصص، نحوه انتصاب و پشتوانه مدیریتی آنان پرسشهای جدی مطرح شده است.
منتقدان میگویند در حالی که وزارت جهاد کشاورزی از وجود هزاران نیروی متخصص، مدیر باسابقه و جهادگر واقعی برخوردار است، در برخی انتصابات، افرادی خارج از بدنه تخصصی و اجرایی این مجموعه به مسئولیتهایی گمارده شدهاند که درباره تخصص مرتبط، تجربه اجرایی، شایستگی حرفهای و مبنای انتخاب آنان ابهام وجود دارد.
از سوی دیگر، درباره برخی انتصابات، ادعاهایی درباره روابط و حمایتهای رانتی، ملاحظات غیرتخصصی، سهمخواهیهای گروهی و قومیتی و ورود افراد موسوم به «مدیران وارداتی» مطرح شده است؛ حتی درباره برخی افراد نیز ادعای وجود سابقه محکومیت قطعی قضایی مطرح شده که نیازمند بررسی و پاسخ رسمی است.
اگر این ادعاها صحت نداشته باشد، پاسخ روشن است
سوابق، تخصص، کارنامه و مستندات انتصاب این مدیران منتشر شود.
اما اگر بخشی از این ادعاها درست باشد، پرسش مهمتر این است:
چرا جهادگران متخصص و مدیران باسابقه کنار گذاشته شدند و چه کسانی جای آنان را گرفتند؟
آیا در وزارتخانهای که مأموریت آن مستقیماً با امنیت غذایی، تولید، کشاورزی، منابع طبیعی و معیشت میلیونها ایرانی ارتباط دارد، میتوان تخصص و تجربه را در برابر روابط، سهمخواهی و ملاحظات غیرتخصصی نادیده گرفت؟
مطالبه جدی از کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر
کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر نمیتواند نسبت به چنین پرسشهایی بیتفاوت بماند.
کسانی که روزگاری در سختترین شرایط، در روستاها، مناطق محروم و جبهههای سازندگی کشور حضور داشتند، امروز حق دارند بپرسند:
چرا فرزندان فکری و مدیریتی همان جریان جهادی از عرصه مدیریت کنار گذاشته میشوند؟
چرا تجربه و تخصص مدیران باسابقه جهاد سازندگی و وزارت کشاورزی نادیده گرفته میشود؟
چرا به جای نیروهای امتحانپسداده، افرادی به ساختار مدیریتی وارد میشوند که درباره سابقه، تخصص و نحوه حمایت از آنان پرسشهای جدی وجود دارد؟
و مهمتر از همه:
آیا کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر، در برابر حذف نیروهای خود و جایگزینی آنان با افراد فاقد سابقه روشن تخصصی، موضع خواهد گرفت یا خیر؟
مطالبه، شفافیت است؛ نه سهمخواهی
جهادگران خواهان سهم ویژه نیستند؛ خواهان حق خود برای دیده شدن شایستگی، تجربه و تخصص هستند.
کانون باید از مسئولان وزارت جهاد کشاورزی بخواهد:
- سوابق تحصیلی و تخصصی مدیران منصوبشده منتشر شود؛
-سابقه اجرایی و مدیریتی آنان بهصورت شفاف اعلام شود؛
- معیار و فرآیند انتخاب و انتصاب آنان مشخص شود؛
- درباره انتصاب افراد خارج از بدنه تخصصی وزارتخانه توضیح داده شود؛
- ادعاهای مطرحشده درباره روابط رانتی، ملاحظات قومیتی یا حمایتهای غیرتخصصی بررسی و نتیجه اعلام شود؛
- در مواردی که ادعای محکومیت قطعی قضایی درباره فردی مطرح شده، وضعیت حقوقی و مستندات مربوطه شفاف شود؛
- و درباره علت کنار گذاشتن مدیران باسابقه و متخصص جهادگر، پاسخ روشن و مستند ارائه شود.
کانون جهادگران؛ امروز زمان سکوت نیست
اگر فلسفه وجودی کانون، صیانت از جایگاه جهادگران و حفظ میراث جهاد سازندگی است، امروز یکی از مهمترین زمانها برای مطالبهگری و دفاع از شأن و جایگاه نیروهای جهادی است.
قرار نیست نام جهادگران فقط در مراسمها، همایشها و مناسبتها زنده نگه داشته شود؛ تجربه، تخصص و سرمایه انسانی آنان باید در مدیریت کشور نیز مورد احترام قرار گیرد.
وزارت جهاد کشاورزی متعلق به یک جریان، یک گروه، یک قوم یا مجموعهای از روابط سیاسی نیست؛ وزارتخانهای ملی و تخصصی است و مدیران آن باید بر اساس شایستگی، تخصص، تجربه، پاکدستی و کارنامه انتخاب شوند.
یک مطالبه نهایی و روشن
کانون جهادگران و سنگرسازان بیسنگر باید درباره روند حذف جهادگران و انتصاب مدیران رانتی، غیرمتخصص، وارداتی و قومیتی و نیز ادعاهای مطرحشده درباره سوابق قضایی برخی افراد، رسماً موضعگیری و از مسئولان پاسخ بخواهد.
اگر این انتقادها نادرست است، شفافسازی کنید.
اگر درست است، جلوی این روند را بگیرید.
و اگر قرار است شایستهسالاری معیار مدیریت باشد، سوابق و کارنامه مدیران را در معرض قضاوت افکار عمومی قرار دهید.
جهادگران دیروز سنگرهای سازندگی را ساختند؛ امروز انتظار دارند سنگر مدیریت کشور نیز به دست شایستگان، متخصصان و نیروهای سالم و امتحانپسداده سپرده شود.
سکوت در برابر حذف جهادگران، به معنای از دست دادن یکی از مهمترین سرمایههای مدیریتی کشور است.
