وقتی «ریاست مجلس» مهمتر از مسائل بخش کشاورزی میشود؛ آزمون وعدههای نوری قزلجه
اظهارات غلامرضا نوری قزلجه، بار دیگر این پرسش را مطرح میکند که مرز میان فعالیت سیاسی، مسئولیت اجرایی و اولویتهای تخصصی یک مقام دولتی کجاست؟
نوری قزلجه در دوره حضور خود در مجلس و در جایگاه رئیس فراکسیون مستقلین، درباره انتخابات هیأترئیسه مجلس دوازدهم گفته بود که انتخاب رئیس مجلس باید با توجه به بازخورد انتخابات، دیدگاه افکار عمومی و وضعیت آرای مردم انجام شود. او همچنین از پیچیده و چالشی بودن رقابت بر سر ریاست مجلس سخن گفته بود.
اما اهمیت این اظهارات امروز فقط به یک رقابت پارلمانی محدود نمیشود. آنچه برای افکار عمومی و بهویژه فعالان بخش کشاورزی اهمیت دارد، فاصله میان چنین مباحث سیاسی و مسائل انباشتهشده در حوزه کشاورزی، تولید و امنیت غذایی کشور است.
از صندلی ریاست مجلس تا صندلی وزارت جهاد کشاورزی
نوری قزلجه زمانی این اظهارات را مطرح کرد که رئیس فراکسیون مستقلین مجلس بود؛ بنابراین سخنان او در آن مقطع در چارچوب رقابتهای مربوط به تشکیل مجلس دوازدهم قابل بررسی است. در همان زمان نیز او گفته بود حدود ۶ تا ۷ نفر برای ریاست مجلس فعال هستند و هیچکدام نمیتوانند ریاست خود را قطعی بدانند.
با این حال، امروز که او در جایگاه وزیر جهاد کشاورزی قرار دارد، طبیعی است که عملکرد و مواضع او بیش از هر چیز با شاخصهای واقعی بخش کشاورزی سنجیده شود؛ از وضعیت تولید و بازار محصولات کشاورزی گرفته تا نهادهها، آب، کود و سم، بیمه کشاورزی، صادرات، واردات و حمایت از تولیدکنندگان.
مسئله اصلی اینجاست: کشاورز نمیتواند با وعده سیاسی محصول تولید کند.
او به کود، بذر، آب، نهاده، بازار مطمئن، قیمت منطقی و سیاستگذاری قابل پیشبینی نیاز دارد.
نقد سیاستگذاری؛ نه صرفاً نقد یک فرد
یکی از نکات قابل توجه در سخنان پیشین نوری قزلجه، تأکید او بر این بود که انتخاب رئیس مجلس نباید بدون توجه به بازخورد انتخابات و نگاه جامعه انجام شود. همین منطق را میتوان درباره مدیریت بخش کشاورزی نیز مطرح کرد: تصمیمگیری در حوزه کشاورزی نیز نمیتواند بدون توجه به بازخورد واقعی تولیدکنندگان و فعالان این بخش باشد.
اگر سیاستی برای کشاورز طراحی میشود اما در مزرعه نتیجه نمیدهد، اگر تصمیمی درباره واردات یا صادرات باعث بیثباتی بازار میشود، یا اگر تولیدکننده از سازوکار حمایت دولتی رضایت ندارد، این موارد باید در ارزیابی سیاستها دیده شود.
کشاورزی؛ جایی برای آزمون شعار نیست
بخش کشاورزی با یک مجموعه بههمپیوسته از مشکلات مواجه است و تصمیمهای وزارت جهاد کشاورزی مستقیماً بر تولیدکننده و مصرفکننده اثر میگذارد.
از این رو، انتظار از وزیر جهاد کشاورزی فقط حضور در جلسات و ارائه مواضع نیست؛ ملاک اصلی باید خروجی سیاستها در میدان تولید باشد.
این پرسش برای فعالان بخش کشاورزی همچنان پابرجاست:
آیا سیاستگذاری وزارت جهاد کشاورزی توانسته فاصله میان تصمیمات پشت میز و واقعیت مزرعه را کاهش دهد؟
پاسخ به این سؤال را نه مصاحبههای سیاسی، بلکه وضعیت تولیدکنندگان، بازار محصولات، هزینههای تولید و نتایج سیاستهای اجرایی وزارتخانه مشخص خواهد کرد.
در نهایت، مسئله برای بخش کشاورزی بسیار ساده است: کشاورز از مسئولان نه رقابت سیاسی، بلکه سیاست روشن، تصمیم پایدار و نتیجه قابل لمس میخواهد. هر مقام اجرایی نیز زمانی میتواند از عملکرد خود دفاع کند که آثار تصمیماتش در زندگی و اقتصاد تولیدکننده دیده شود.
توضیح: بخش مربوط به اظهارات درباره ریاست مجلس به دوره حضور نوری قزلجه در مجلس دوازدهم مربوط است و نباید بهعنوان اظهارنظر جدید او در مقام وزیر تلقی شود.
