هزینههای سرسامآور دامپزشکی و بحران داروی حیوانات خانگی در بازار
هزینههای سرسامآور دامپزشکی و دارو شرایطی ایجاد کرده که هزینه نگهداری حیوانات خانگی برای سرپرستان به چالش مالی سنگینی تبدیل شده است.
نگهداری از حیوانات خانگی طی سالهای اخیر در کشور از یک تفریح یا سبک زندگی شخصی، به مسئولیت و پیوندی عاطفی و البته تعهدی سنگین تبدیل شده است.
با این حال، افزایش جهشی قیمتها سبب شده است که هزینه نگهداری حیوانات خانگی بهویژه در بخش مراقبتهای بالینی، به گره کوری در سبد معیشت سرپرستان و حامیان بدل شود.
اگرچه اغلب نگاههای رسانهای معطوف به افزایش قیمت خوراک و اقلام روزمره است، اما نبض بحران واقعی در راهروهای مراکز درمانی و نسخه به دست ایستادن صاحبان حیوانات میزند؛ جایی که رشد تصاعدی تعرفهها و کمبود اقلام پایه، سلامت این موجودات را با تهدیدی جدی مواجه کرده است.
پشت پرده افزایش چشمگیر تعرفههای درمانگاههای حیوانی
در ماههای اخیر، مراجعان به درمانگاهها و بیمارستانهای تخصصی با صورتحسابهایی مواجه میشوند که گاه از هزینههای پزشکی انسانی نیز فراتر میرود.
بررسیهای میدانی نشان میدهد عمده این افزایش به بالا رفتن تصاعدی هزینههای استهلاک و وارداتی بودن قطعات دستگاههای رادیولوژی، سونوگرافی، بیهوشی استنشاقی و ابزارهای آزمایشگاهی بازمیگردد.
در کنار این موارد، هزینههای سنگین اجارهبهای واحدهای دارای مجوز دامپزشکی و بار تورمی عمومی، فعالیت مراکز تشخیصی را با تنش شدید مالی همراه کرده است.
در این میان، مشکلات کلینیکهای دامپزشکی نیز کمتر از دغدغه سرپرستان نیست. بسیاری از دامپزشکان و مدیران درمانگاهها اذعان میدارند که با وجود تعدیل ناگزیر تعرفهها برای جبران هزینههای جاری، توان پرداختی مراجعان بهشدت افت کرده است.
نتیجه مستقیم این چرخه نامتعادل، تعویق ویزیتهای دورهای، چشمپوشی از معاینات ضروری و در نهایت، مراجعه حیوانات در وضعیت حاد بیماری است؛ شرایطی که بار درمانی و مالی را چندبرابر سنگینتر میکند.
نبود اقلام حیاتی و نوسان شدید در قیمت داروهای دامپزشکی
بخش بحرانی این معادله، بازار ملزومات دارویی و پیشگیرانه است. سلامت حیوانات بیش از هر چیز وابسته به برنامه منظم ایمنسازی است، اما نوسان قیمت داروهای دامپزشکی و جهشهای غیرمنتظره در بهای واکسنهای چندگانه و ضدانگلها، سد بزرگی برای اقدامات پیشگیرانه ایجاد کرده است.
تغییرات نرخ ارز و حذف ردیفهای ترجیحی واردات، بهای این اقلام پایهای را چندین برابر کرده و زمینه ورود داروهای قاچاق، بیکیفیت یا نگهداریشده در شرایط خارج از زنجیره سرد استاندارد را هموار ساخته است.
این چالش در بخش داروهای تخصصی مانند قطرههای چشمی خاص، داروهای قلبی، هورمونی و مکملهای کمکی ارگانهای حیاتی شدت دوچندانی دارد.
سرپرستان حیوانات بیماری که با امراض مزمن دستوپنجه نرم میکنند، برای تأمین یک داروی روتین، روزها سرگردان داروخانهها شده و در نهایت مجبور به پرداخت ارقام نجومی در بازار غیررسمی میشوند؛ امری که هزینه نگهداری حیوانات خانگی را برای خانوادههای طبقه متوسط به سطحی غیرقابلتحمل رسانده است.
دشواریهای عاطفی و چالشهای سنگین حامیان حیوانات در مسیر درمان
فشار مالی فقط متوجه دارندگان نژادهای خانگی نیست، بلکه امدادگران و حامیانی را که داوطلبانه بار جراحی، عقیمسازی و درمان حیوانات شهری آسیبدیده را به دوش میکشند، مستأصل کرده است.
جراحیهای ارتوپدی، تستهای کیت تشخیصی بیماریهای واگیر و شببستریهای طولانیمدت، حسابهای حمایتی را خالی کرده و تصمیمگیری درباره زندگی حیوانات مجروح را در معرض انتخابی دردناک میان ناتوانی پرداخت و رهاسازی قرار داده است.
ریشهیابی ساختاری مشکلات کلینیکهای دامپزشکی، گویای این واقعیت است که زنجیره تأمین و توزیع تجهیزات، فاقد راهبردهای حمایتی مشخص است.
نبود پوشش بیمهای کارآمد و فراگیر برای خدمات پایه و جراحی حیوانات در کشور، تمامی ریسک درمان را مستقیماً بر دوش فرد میاندازد.
در شرایطی که شرکتهای بیمهگر، ورود مؤثری به این حوزه ندارند، هر مراجعه تشخیصی میتواند ضربه مالی ناگهانی به حساب بانکی یک خانوار وارد کند.
بازنگری در سیاستگذاریهای صنفی برای برونرفت از بنبست
پیوند میان انسان و حیوان خانگی، مسئولیت اجتماعی و اخلاقی مشترکی ایجاد میکند که نباید قربانی امواج تورمی و ناهماهنگی در تخصیص سهمیههای درمانی شود.
فعالان صنف و نهادهای نظارتی ناگزیرند برای جلوگیری از وخامت زنجیره سلامت زیستی، سازوکارهای تسهیلکننده در ورود داروهای حیاتی، شفافسازی تعرفههای مصوب تشخیصی و حمایت از بومیسازی فرمولاسیونهای دارویی پرمصرف را پیگیری کنند.
در غیر این صورت، این بخش از معیشت که مستقیماً با بهداشت و آرامش روانی جامعه گره خورده است، زیر بار تصمیمگیریهای جزیرهای و فشارهای تصاعدی به سمت فرسایش کامل پیش خواهد رفت.