مغز سگها نیز گفتار انسان را به واحدهایی شبیه کلمات تفکیک میکند
پژوهش جدید دانشمندان در مجارستان نشان میدهد مغز سگها هنگام شنیدن گفتار پیوسته انسان، میتواند جریان صوتی را به واحدهایی شبیه کلمات تفکیک کند؛ یافتهای که ابعاد تازهای از توانایی سگها در پردازش گفتار انسان را آشکار کرده است
پژوهشگران «آزمایشگاه عصبشناسی رفتاری ارتباطات» در بوداپست، در مطالعهای فعالیت مغزی ۲۰ سگ خانگی و ۲۰ انسان را هنگام شنیدن گفتار پیوسته و بدون مکث بررسی کردند. برای ثبت واکنشهای مغزی، از روش الکتروانسفالوگرافی (EEG) استفاده شد.
یکی از نکات قابل توجه این مطالعه، نحوه واکنش مغز سگها به ساختارهای موجود در گفتار انسان بود. نتایج نشان داد مغز سگها، مشابه انسان، هنگام پردازش گفتار به الگوهای مبتنی بر صامتها حساسیت بیشتری نشان میدهد و در تشخیص ساختار واحدهای گفتاری، نوعی «گرایش به صامتها» دارد.
این یافته از آن جهت اهمیت دارد که تفکیک جریان پیوسته گفتار به واحدهای مجزا، یکی از مراحل مهم در فرآیند پردازش زبان محسوب میشود. انسانها هنگام شنیدن یک جمله، اگرچه معمولاً مرز میان کلمات را بهصورت آگاهانه تشخیص نمیدهند، مغز به شکل خودکار از الگوهای صوتی برای شناسایی واحدهای گفتاری استفاده میکند.
شباهت در پردازش، به معنای توانایی زبانی یکسان نیست
با وجود این شباهت، پژوهشگران تأکید دارند که چنین یافتهای به معنای برخورداری سگها از توانایی زبانی مشابه انسان نیست. سگها زبان انسانی را به همان شیوه انسان تولید یا درک نمیکنند، اما قرار گرفتن مداوم در معرض گفتار انسان ممکن است به شکلگیری سازوکارهای عصبی ویژهای برای پردازش این سیگنالهای صوتی منجر شده باشد.
به بیان دیگر، یافتههای این پژوهش نشان میدهد مغز سگها تنها به واژهها یا لحن آشنا واکنش نشان نمیدهد، بلکه میتواند برخی الگوهای آماری و ساختاری موجود در جریان گفتار را نیز استخراج کند.
تأثیر زندگی در کنار انسان بر مغز سگها
پژوهشگران بر این باورند که قرار گرفتن طولانیمدت سگها در محیط انسانی ممکن است در شکلگیری این توانایی نقش داشته باشد. سگهای خانگی برای سالها در معرض گفتوگوی انسان، صداهای مختلف، دستورات و الگوهای زبانی قرار میگیرند و مغز آنها میتواند به مرور نسبت به ساختارهای تکرارشونده این سیگنالها حساس شود.
این مطالعه در مجموع تصویری پیچیدهتر از ارتباط میان انسان و سگ ارائه میدهد: سگها ممکن است بدون برخورداری از زبان انسانی، از سازوکارهای عصبی پیشرفتهای برای تحلیل جریان گفتار استفاده کنند.
پژوهشگران با این حال تأکید میکنند که برای تعیین دقیق حدود این توانایی و اینکه سگها چگونه و تا چه اندازه واحدهای گفتاری را به معنا مرتبط میکنند، به مطالعات بیشتری نیاز است.
