نبرد با فساد و رانت؛ جبههای همسنگ مبارزه با آمریکای جنایتکار
مبارزه با فساد و رانت در بخش کشاورزی، شرط حمایت از تولید، حفظ امنیت غذایی و پاسخگویی مدیران است؛ مطالبهای جدی از وزارت جهاد کشاورزی و تصمیمگیران.
مبارزه با فساد و رانت در حوزه کشاورزی، نبردی سرنوشتساز برای دفاع از منافع مردم و امنیت غذایی کشور است. همانگونه که در برابر تهدیدهای خارجی ایستادگی میشود، مقابله با فساد داخلی، سوءاستفاده از منابع عمومی و رانتخواری نیز نیازمند عزم جدی و برخورد قاطع است؛ زیرا آسیب به تولید داخلی و معیشت کشاورزان، مستقیماً منافع ملی را هدف قرار میدهد.
شفافیت، عدالت و پاسخگویی در مدیریت بخش کشاورزی، یک مطالبه عمومی و ضرورتی ملی است؛ چراکه حفظ سفره مردم و حمایت از تولیدکننده، از مهمترین ارکان قدرت و استقلال کشور به شمار میرود.
فاصله از مأموریت اصلی؛ چرا تولید و کشاورزان دیگر اولویت نخست نیستند؟
امنیت غذایی کشور امروز با چالشهای متعددی روبهروست و انتظار مردم و کشاورزان این است که وزارت جهاد کشاورزی تمام توان خود را بر مأموریت اصلی خود متمرکز کند؛ مأموریتی که شامل افزایش تولید، تقویت خودکفایی محصولات اساسی، تأمین نهادهها، رفع مشکلات زیرساختی، حل مسائل برق و سوخت بخش کشاورزی و پرداخت بهموقع مطالبات کشاورزان، بهویژه گندمکاران است.
در چنین شرایطی، هر موضوع مدیریتی یا تصمیمی که موجب دور شدن تمرکز این وزارتخانه از مسائل اصلی تولید شود، نیازمند توضیح شفاف و پاسخگویی دقیق مسئولان است.
کاهش تولید و خرید محصولات راهبردی مانند گندم، در کنار افزایش هزینههای تولید و رشد قیمت برخی محصولات کشاورزی، نگرانیهای جدی برای تولیدکنندگان و مصرفکنندگان ایجاد کرده است. این موضوع تنها یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه با معیشت خانوارها و امنیت غذایی جامعه ارتباط مستقیم دارد.
وقتی قدرت خرید مردم کاهش مییابد و هزینه تأمین مواد غذایی افزایش پیدا میکند، ضرورت برنامهریزی دقیق، مدیریت تخصصی و حمایت واقعی از بخش کشاورزی بیش از گذشته احساس میشود.
ضرورت شفافیت در انتصابات و تصمیمهای مدیریتی
افکار عمومی انتظار دارد درباره تصمیمات مهم مدیریتی، بهویژه در مجموعههایی که با زنجیره تأمین کالاهای اساسی و امنیت غذایی کشور ارتباط دارند، توضیحات روشن و مستند ارائه شود.
همچنین وزارت جهاد کشاورزی به عنوان یکی از تخصصیترین دستگاههای اجرایی کشور، نیازمند مدیرانی است که از دانش، تجربه میدانی و شناخت عمیق از مشکلات کشاورزان برخوردار باشند. تصمیمگیری برای آینده کشاورزی کشور باید بر پایه تخصص، تجربه و استفاده از ظرفیت کارشناسان این حوزه باشد.
بدنه کارشناسی و نیروهای متخصص جهاد کشاورزی، سرمایهای ارزشمند برای حل مشکلات تولید هستند و بهرهگیری از این ظرفیت میتواند نقش مهمی در عبور از چالشهای موجود داشته باشد.
کشاورزی با تصمیمهای غیرتخصصی و مدیریت از فاصله دور پیش نمیرود. این بخش نیازمند مدیرانی است که واقعیتهای میدان تولید را بشناسند، دغدغه کشاورز را درک کنند و امنیت غذایی کشور را در اولویت نخست قرار دهند.
امروز مطالبه مردم و کشاورزان روشن است:
تولید باید اولویت نخست باشد، کشاورز باید محور تصمیمگیری قرار گیرد، شفافیت باید مبنای مدیریت باشد و مسئولان باید درباره تصمیمات مهم خود به افکار عمومی پاسخگو باشند.
