اولویت وزارتخانه؛ حل بحران تولید یا تداوم سفرهای پرهزینه؟
آقای پزشکیان! همشهری شما وزارت کشاورزی را با آژانس گردشگری اشتباه گرفته است؟!
انتقاد صریح از سفرهای پرهزینه و پرتکرار نوری قزلجه، وزیر جهاد کشاورزی؛ در شرایط دشوار اقتصادی، دستاورد واقعی این مأموریت‌های خارجی برای کشاورزان و سفره مردم چیست؟
از ترکیه تا برزیل و از چین، ازبکستان و مغولستان تا ایتالیا و اروپا؛ سفرهای پرتعداد، پرهمراه و پرهزینه، اما بدون نتیجه و دستاورد.
آقای پزشکیان! در روزهایی که کشور با شرایط دشوار اقتصادی و محدودیت‌های جنگی دست‌وپنجه نرم می‌کند و کشاورزان برای تأمین نهاده، هزینه‌های سرسام‌آور تولید و وصول مطالباتشان با چالش‌های جدی روبه‌رو هستند، خبر سفر یک‌هفته‌ای وزیر جهاد کشاورزی و همشهری شما به ایتالیا به بهانه حضور در اجلاس فائو، پرسشی بنیادین را پیش می‌کشد: اولویت امروز وزارت جهاد کشاورزی چیست؛ گره‌گشایی از کار تولیدکننده و تضمین امنیت غذایی، یا تداوم سیر و سیاحت و مأموریت‌های پرهزینه خارجی؟
حضور در نشست‌های بین‌المللی فی‌نفسه محل اشکال نیست؛ مسئله اصلی، تکرار مداوم این سفرها، تعداد، هویت و جایگاه سازمانی همراهان، بار مالی تحمیل‌شده به بیت‌المال و فقدان دستاوردهای ملموس و قابل سنجش است. هنگامی که دامنه سفرهای پرشمار و پرخرج همشهری شما از ترکیه و برزیل تا ازبکستان و اینک اروپا گسترش می‌یابد، افکار عمومی کاملاً حق دارد بپرسد حاصل و نتیجه ملموس این رفت‌وآمدها برای کشاورز رنج‌دیده ایرانی، ثبات بازار محصولات اساسی و سفره مردم دقیقاً چه بوده است؟
کارنامه خالی از دستاورد؛ ضرورت ارائه گزارش شفاف به جای آلبوم یادگاری
آقای رئیس‌جمهور! اگر این سفرهای آقای نوری قزلجه—که ظاهراً وزارت جهاد کشاورزی را با آژانس گردشگری اشتباه گرفته‌اند—آورده و دستاورد اقتصادی دارد، چرا گزارشی شفاف، مستند و رسمی از نتایج آن‌ها منتشر نمی‌شود؟ در این سفرها دقیقاً چه قراردادهایی به امضا رسیده است؟ کدام بازار صادراتی تازه به روی دسترنج کشاورزان ایران گشوده شد؟ چه میزان سرمایه‌گذاری خارجی یا صادرات تحقق یافته و کدام گره کور از زنجیره تأمین نهاده‌ها و کالاهای اساسی باز شده است؟
مردم امروز دیگر با فهرست دیدارهای دیپلماتیک و عکس‌های یادگاری اقناع نمی‌شوند؛ جامعه دستاورد واقعی و عینی می‌خواهد، نه شرح تشریفات و گزارش‌های فرمایشی مأموریت.
ابهامات مالی مأموریت‌ها؛ هزینه‌های ارزی و اقامت‌های لوکس از جیب چه کسی؟
پرسش اساسی دیگر، شفافیت در هزینه‌کرد سفرهای آقای نوری قزلجه است. تعداد دقیق همراهان، رده پروازی بلیت‌ها، هتل‌های محل اقامت، تشریفات پذیرایی و مجموع مخارج ارزی این سفرها چقدر بوده است؟ آیا حضور تمام افراد حاضر در کاروان همراهان نوری قزلجه در این مأموریت‌های خارجی ضرورت دارد؟ آیا چنین مخارج سرسام‌آوری با تنگناهای شدید اقتصادی کشور تناسبی دارد؟ در وضعیت کنونی معیشت مردم، هزینه بلیت‌های گران‌قیمت پروازهای بین‌المللی و اقامت‌های لوکس آقای نوری قزلجه و هیئت همراهش در کشورهای خارجی چقدر آب می‌خورد؟
رهبر انقلاب در دیدار با رئیس‌جمهور و اعضای هیئت دولت (۱۶ شهریور ۱۴۰۴) صریحاً نسبت به سفرهای غیرضروری، کاروان‌های دو یا سه برابر ظرفیت نیاز و هتل‌های پرهزینه هشدار دادند و تأکید کردند: «وقتی دخل کم است، خرج هم بایستی کم بشود» و سپس همان بیت معروف سعدی را تذکر دادند که: «چو دخلت نیست، خرج آهسته‌تر کن». این تذکر روشن، دقیقاً همان شاقول و معیاری است که باید تمام سفرهای دولتی با آن سنجیده شوند.
بیت‌المال و معیشت؛ سفره مردم با تشریفات دولتی پر نمی‌شود
آقای پزشکیان! مأموریت خارجی یک امتیاز تشریفاتی نیست، بلکه مسئولیتی خطیر است که هزینه‌اش از جیب عموم ملت پرداخت می‌شود. اگر سفرهای همشهری شما، آقای نوری قزلجه، واقعاً ضروری و پربازده‌اند، گزارش هزینه‌کرد و دستاوردهای عینی آن‌ها را بدون لکنت منتشر کنید. اگر چنین گزارش و ثمره‌ای وجود ندارد، خود شما نیز باید نگران باشید که این حجم از رفت‌وآمدها، بیش از آنکه گرهی از بخش کشاورزی ایران باز کند، صرفاً به هزینه‌ای سنگین بر دوش بیت‌المال بدل شده است.
آقای رئیس‌جمهور! کشاورز خسته ایرانی با تماشای عکس‌های یادگاری نوری قزلجه سیر نمی‌شود و سفره خالی مردم با گزارش‌های تشریفاتی و سفرهای خارجی پرشمار همشهری شما و اطرافیانش سامان نمی‌یابد.
آقای پزشکیان! وقت آن رسیده است که همشهری شما به‌جای برنامه‌ریزی برای مقصد بعدی سفر خارجی، صادقانه و مستند از دستاورد سفرهای قبلی خود برای مردم سخن بگوید.
