خبر فوری
شناسه خبر: 56487

افسرد؛ خوراک فراموش‌شده‌ای که شاهان ساسانی می‌خوردند

آیا نام غذای افسرد را شنیده‌اید؟ خوراک محبوب شاهان ساسانی که سرد سرو می‌شد. با رازهای آشپزی باستان و دستور تهیه این غذای فراموش‌شده آشنا شوید.

افسرد؛ خوراک فراموش‌شده‌ای که شاهان ساسانی می‌خوردند

آیا می‌دانید هزار و چندصد سال پیش، شاهان ساسانی برای پذیرایی از مهمانان ویژه خود چه خوراک خاصی را روی سفره می‌آوردند؟ برخلاف تصور ما از غذاهای ایرانی که اغلب داغ و پُر از بخار سرو می‌شوند، یک غذای اشرافی و محبوب در آن دوران وجود داشت که «سرد» سرو می‌شد؛ خوراکی به نام «افسرد» که امروز نامش تنها در متون کهن به چشم می‌خورد.

وقتی از تاریخ آشپزی ایران صحبت می‌کنیم، ذهنمان ناخودآگاه به سمت چلوکباب‌های قجری یا خورش‌های اصیل می‌رود. اما واقعیت این است که فرهنگ غذایی ایران باستان بسیار پیچیده‌تر و غنی‌تر از این حرف‌هاست. در دوران درخشان ساسانیان، آشپزخانه‌های سلطنتی به مثابه یک آزمایشگاه مجهز عمل می‌کردند و غذای افسرد یکی از آن دستاوردهای جذابی بود که نشان از ذائقه خاص دربار داشت.

 

«افسرد»؛ اشرافی‌ترین غذای سردِ تاریخ ایران

قدیمی‌ترین ردپای این غذا را می‌توان در رساله مشهور «خسرو و ریدگ» پیدا کرد؛ متنی که پرده از جزئیات زندگی، تفریحات و البته سفره‌ شاهان ساسانی برمی‌دارد. در این متن، غذای افسرد به عنوان یک خوراک گوشتی ممتاز معرفی شده که به صورت سرد سرو می‌شد.

اما چه چیزی افسرد را خاص می‌کرد؟ برخلاف خوراک‌های روزمره، برای تهیه افسرد حساسیت عجیبی روی نوع گوشت وجود داشت. طبق روایت‌ها، گوشت گوزن، گوساله یک‌ساله و حتی گورخر از گزینه‌های اعیانی بودند. آشپزان دربار معتقد بودند بهترین نوع این غذا از گوشت گورخر نری تهیه می‌شود که با یونجه و جو پرورش یافته باشد.

 

چرا ساسانیان غذا را سرد می‌خوردند؟

شاید برایتان عجیب باشد که چرا در فرهنگ غذایی ایران باستان، غذای افسرد به صورت سرد سرو می‌شد. پاسخ در «طب سنتی ایران» و اهمیت مزاج‌شناسی نهفته است. ایرانیان باستان برای حفظ تعادل میان طبع غذاها و جلوگیری از غلبه مزاج‌ها، بخشی از برنامه غذایی خود را به خوراک‌هایی اختصاص می‌دادند که در دمای محیط سرو می‌شدند.

در واقع، افسرد تنها یک غذا نبود؛ بلکه نمادی از هنرِ ترکیب «ذائقه» و «سلامت» در سفره‌های درباری بود. روی این گوشت‌های آماده‌شده، چاشنی‌های معطر و سرکه ترش می‌پاشیدند تا طعم آن را برای ذائقه اشرافی تنظیم کنند. نسخه‌های ممتاز این غذا را با نام «هلام» نیز می‌شناختند.

 

آیا می‌توان افسرد را در خانه طبخ کرد؟

اگرچه دستور پخت دقیق و کلمه به کلمه افسرد در تاریخ گم شده است، اما پژوهشگران با بررسی توصیفات قدیمی، نسخه‌ای بازسازی‌شده از غذای افسرد را پیشنهاد می‌دهند که می‌تواند تجربه‌ای از دوران ساسانی را به میز غذای مدرن شما بیاورد:

  • مواد لازم: گوشت گوساله جوان، سرکه انگور، روغن زیتون، تخم گشنیز، فلفل سیاه و کمی مرزه خشک.
  • روش تهیه: گوشت را به ورقه‌های نازک برش زده و به‌صورت کبابی یا آب‌پز (بدون خشک شدن) بپزید. پس از خنک شدن کامل، آن را در ترکیبی از سرکه، روغن زیتون و ادویه‌ها چند ساعت استراحت دهید. در نهایت آن را کنار سبزی‌های معطر سرو کنید.

 

بازگشت به ریشه‌های فراموش‌شده

افسرد بخشی از یک پازل بزرگ به نام «میراث غذایی ایران» است. در کنار غذاهایی مانند خامیز یا سکباج، افسرد به ما یادآوری می‌کند که آشپزی ایرانی فراتر از چند غذای محدود است. شاید امروز دیگر کسی در رستوران‌های شهر «یک پرس افسرد» سفارش ندهد، اما مرور این دستورها، پیوند ما را با تاریخ کهن سرزمینمان مستحکم‌تر می‌کند؛ پیوندی که می‌تواند الهام‌بخشِ نسل جدید آشپزها باشد.

دیدگاه تان را بنویسید

چندرسانه‌ای