انتقاد جنجالی زیدآبادی به ادبیات تند تجمعات شبانه
احمد زیدآبادی با انتقاد تند از ادبیات توهینآمیز برخی تریبونداران تجمعات شبانه، خواستار برخورد یکسان با زبان تحقیر و تهدید در سیاست شد.
در حالی که بحث درباره ادبیات سیاسی و نحوه مواجهه با منتقدان دوباره داغ شده، احمد زیدآبادی با انتشار یادداشتی تند، از آنچه «زبان قلدرانه و اهانتآمیز» برخی تریبونداران و برگزارکنندگان تجمعات شبانه خواند، انتقاد کرد؛ اظهاراتی که بازتاب گستردهای در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی داشته است.
زیدآبادی: چرا با ادبیات توهینآمیز برخورد نمیشود؟
احمد زیدآبادی، فعال رسانهای و تحلیلگر سیاسی، در کانال تلگرامی خود با اشاره به لحن تند و تحقیرآمیز برخی چهرههای سیاسی و رسانهای نوشت که مسئولان جمهوری اسلامی از ادبیات «بیادبانه، قلدرانه و هتاکانه» مقامات خارجی علیه خود آزرده میشوند، اما در داخل کشور برخورد مشابهی با توهینکنندگان صورت نمیگیرد.
او در این یادداشت تأکید کرد که اگر زبان توهین و تحقیر در عرصه بینالمللی ناپسند و غیرقابل قبول است، همین معیار باید درباره رفتار برخی چهرههای داخلی نیز اعمال شود.
انتقاد مستقیم به تریبونداران تجمعات شبانه
بخش مهمی از انتقاد تند زیدآبادی متوجه افرادی بود که به گفته او، از تریبونهای عمومی برای حمله به منتقدان سیاسی استفاده میکنند. او پرسید چرا برخی مجریان، سخنرانان یا چهرههای صاحبنفوذ میتوانند مخالفان خود را با ادبیاتی توهینآمیز خطاب کنند، بدون آنکه با واکنش جدی مواجه شوند.
زیدآبادی همچنین با اشاره به برخی تجمعات شبانه و سخنرانیهای جنجالی، این پرسش را مطرح کرد که چرا اهانت، تحقیر و حتی تهدید علیه منتقدان سیاسی در فضای عمومی عادیسازی شده است.
اشاره زیدآبادی به چهرههای سیاسی و رسانهای
این فعال رسانهای در بخشی از یادداشت خود، از نمونههایی نام برد که به اعتقاد او مصداق رفتارهای خارج از چارچوب اخلاق سیاسی هستند. او از اینکه برخی افراد در سطح رسانه ملی یا تریبونهای رسمی، مخاطبان و منتقدان را با لحنی تحقیرآمیز خطاب میکنند، انتقاد کرد.
زیدآبادی همچنین نسبت به صدور ادبیات تند و حتی تهدیدآمیز علیه برخی مقامهای سابق کشور واکنش نشان داد و خواستار رعایت معیار واحد در مواجهه با همه جریانهای سیاسی شد.
تأکید بر اخلاق سیاسی و استناد به آیه قرآن
زیدآبادی در پایان یادداشت خود با استناد به آیه ۴۴ سوره بقره، بر ضرورت پایبندی به اخلاق و پرهیز از رفتار دوگانه تأکید کرد. او این پرسش را مطرح کرد که چگونه میتوان دیگران را به اخلاق و نیکوکاری دعوت کرد اما در عمل، از ادبیات توهینآمیز و تخریبی استفاده کرد.
اظهارات او درباره زبان قلدرانه تریبونداران تجمعات شبانه، بار دیگر موضوع نحوه مواجهه با مخالفان و کیفیت گفتوگو در فضای سیاسی کشور را به بحث روز تبدیل کرده است.
