آیا آمریکا به ایران حمله می‌کند؟ خط قرمز موشکی تهران کجاست؟

تحلیل نشنال اینترست از احتمال حمله آمریکا به ایران؛ چرا برنامه موشکی خط قرمز تهران است و آیا دیپلماسی می‌تواند جلوی جنگ را بگیرد؟

در حالی که ناوهای آمریکایی دوباره به خلیج فارس نزدیک می‌شوند و مذاکرات غیرمستقیم تهران و واشنگتن جریان دارد، یک پرسش کلیدی در مرکز توجه قرار گرفته است: آیا آمریکا در آستانه حمله دوباره به ایران قرار دارد یا دیپلماسی آخرین شانس جلوگیری از جنگ است؟

نشنال اینترست چه می‌گوید؟

اخبار سبز کشاورزی؛ وب‌سایت آمریکایی نشنال اینترست در تحلیلی مفصل، سناریوهای پیش‌روی روابط ایران و آمریکا را بررسی کرده و به این جمع‌بندی رسیده است که اگرچه خطر درگیری نظامی وجود دارد، اما هنوز جنگ «اجتناب‌ناپذیر» نیست.

لازم به ذکر است انتشار این مطلب به‌معنای تأیید محتوای آن از سوی اخبار سبز کشاورزی نیست.

دیپلماسی فشرده؛ تلاش برای جلوگیری از جنگ

به‌نوشته نشنال اینترست، تنش‌های فزاینده میان تهران و واشنگتن در هفته‌های اخیر، به‌طور موقت جای خود را به رفت‌وآمدهای دیپلماتیک داده است. فرستادگان دو طرف و بازیگران منطقه‌ای در تلاش‌اند راهی برای مهار بحران بیابند.

این تلاش‌ها در ۶ فوریه با برگزاری گفت‌وگوهای غیرمستقیم در عمان وارد مرحله تازه‌ای شد؛ مذاکراتی که دونالد ترامپ آن را «بسیار خوب» و مقامات ایرانی «گامی رو به جلو» توصیف کردند.

ناوگان آمریکا؛ تهدید یا اهرم فشار؟

هم‌زمان با مذاکرات، انتقال دارایی‌های دریایی آمریکا به خلیج فارس—آنچه ترامپ از آن به‌عنوان «ناوگان زیبای من» یاد می‌کند—ابهامات را افزایش داده است.

نشنال اینترست می‌نویسد هنوز مشخص نیست این تحرکات:

مقدمه‌ای برای جنگ است
یا ابزاری برای فشار دیپلماتیک
یا بخشی از سبک غیرقابل پیش‌بینی ترامپ

سیاست خارجی ترامپ اغلب بداهه‌پردازانه، شخص‌محور و فاقد خط سیر ثابت توصیف می‌شود.

جنگ‌طلبان واشنگتن چه می‌خواهند؟

به‌گزارش این تحلیل، طرفداران جنگ با ایران در واشنگتن همچنان فعال و پرنفوذ هستند؛ ائتلافی شامل:

نومحافظه‌کاران
لابی‌های نزدیک به اسرائیل
و سناتورهایی مانند لیندسی گراهام، تد کروز و تام کاتن

این جریان، ایران را آخرین مانع نظم آمریکایی–اسرائیلی در خاورمیانه می‌داند و دیپلماسی را فقط زمانی مفید می‌بیند که به «تسلیم کامل» منجر شود.

نقش اسرائیل و نتانیاهو

در این میان، بنیامین نتانیاهو جایگاهی ویژه در معادله دارد. او طی سال ۲۰۲۵ هفت بار با ترامپ دیدار کرده و همواره تلاش کرده هر اقدام ایران را به‌عنوان «تهدیدی وجودی» بازنمایی کند.

از نگاه این ائتلاف، توافقی که برنامه موشکی ایران را محدود نکند، اساساً بی‌ارزش است.

افکار عمومی آمریکا؛ مخالف یک جنگ دیگر

در سوی مقابل، بخش بزرگی از جامعه آمریکا—خسته از جنگ‌های پرهزینه عراق و افغانستان—تمایلی به درگیری تازه در خاورمیانه ندارد. رأی‌دهندگان ترجیح می‌دهند دولت آمریکا بر مسائل داخلی تمرکز کند، نه بازسازی یک کشور دیگر.

همین نگاه ضدجنگ، یکی از عوامل بازگشت ترامپ به کاخ سفید بود؛ هرچند نشنال اینترست معتقد است او به‌تدریج از این خط فاصله گرفته است.

نمایش قدرت، بدون تعهد بلندمدت؟

ترامپ به‌گفته نویسنده، به اقدامات نظامی محدود اما نمایشی علاقه دارد؛ حملاتی که:

او را «قاطع» نشان دهد
اما نیازمند اشغال نظامی و تعهد طولانی‌مدت نباشد

با این حال، ایران به‌هیچ‌وجه ونزوئلا یا عراق نیست و تغییر نظام در آن بدون حضور زمینی آمریکا عملاً ناممکن خواهد بود؛ سناریویی که ترامپ از آن واهمه دارد.

نقش کشورهای منطقه در مهار بحران

کشورهایی مانند عربستان سعودی، ترکیه و قطر نیز نگران‌اند که جنگ ایران و آمریکا کل منطقه را بی‌ثبات کند. دیپلماسی پنهان این کشورها در ماه‌های اخیر، به‌زعم نشنال اینترست، نقشی مهم در مهار تمایلات جنگ‌طلبانه ایفا کرده است.

آنها اگرچه با ایران اختلاف دارند، اما ایران مهارشده را به جنگ منطقه‌ای ترجیح می‌دهند.

خط قرمز تهران؛ معامله نکردن بر سر موشک‌ها

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این تحلیل، تأکید بر خط قرمز موشکی ایران است. نشنال اینترست می‌نویسد: «هیچ دولتی در ایران بر سر موشک‌ها معامله نخواهد کرد.»

تجربه رویارویی با اسرائیل در ژوئن گذشته، اهمیت حیاتی این توان بازدارنده را برای تهران دوچندان کرده است. به همین دلیل، هر توافقی که شامل برچیده شدن برنامه موشکی باشد، از نگاه ایران غیرقابل‌قبول است.

اگر حمله‌ای رخ دهد، پاسخ چگونه خواهد بود؟

نویسنده هشدار می‌دهد که در صورت حمله مجدد آمریکا، واکنش ایران احتمالاً بسیار شدیدتر از گذشته خواهد بود؛ از حملات مستقیم به پایگاه‌های نظامی آمریکا گرفته تا تهدید زیرساخت‌های انرژی در خلیج فارس.

هشدار اخیر آیت‌الله علی خامنه‌ای درباره «جنگ منطقه‌ای» نیز در همین چارچوب تحلیل می‌شود.