نامه سرگشاده به پزشکیان: با صراحت مردم را از بلاتکلیفی نجات دهید
جنگ؛ اگر شما رئیسجمهور نبودید!
علی فریدونی، عضو هیات علمی دانشگاه، در نامهای سرگشاده به مسعود پزشکیان، خواستار برکناری مدیران ناکارآمد، ایستادگی در برابر اقلیت تندرو و پایان دادن به وضعیت نه جنگ نه صلح شد.
آقای دکتر پزشکیان!
دو سال پیش که انتخاب شدید، دست به قلم شدم و مطالبم را عمدتاً از طریق روزنامهها یا فضای مجازی (از جمله پایگاه خبری اخبار سبز کشاورزی و بخش ارسال اخبار آخرین خبر) تقدیم حضورتان کردم. اولینِ آنها با عنوان «اقدامات فوری برای بهبود زندگی مردم» در تاریخ ۲۶ تیر ۱۴۰۳ در روزنامه شرق منتشر شد. اما بعد از یک سال، وقتی دیدم این نوشتهها افاقهای ندارد و از سوی دیگر جنگ نیز آغاز شد، دیگر در این باره چیزی ننوشتم!
بعد از آغاز جنگ و بهرغم تمامی عوارضی که به همراه داشت، شما با تأمین بهموقع اقلام مورد نیاز مردم به دفاع از کشور پرداختید؛ در حالی که بهشدت نگران آسیبهای مادی و معنوی شهروندان بودید. شما از همان ابتدا درصدد مذاکره، توقف جنگ یا ممانعت از توسعه و گسترش آن بودید.
گفتار و کردار عقلانی شما به مردمی آرامش میداد که کمرشان زیر بار تورم سهرقمی و عوارض ناشی از حوادث دیماه خم شده بود. شاید دلیل ایستادگی شما در مقابل مسائل ناشی از جنگ، همآوایی و همراهی رؤسای دیگر قوا بود. اما بهرغم این وفاق ستودنی، متأسفانه رسانه دولتی با کمک مداحان حکومتی حاضر در تجمعات شبانه و کارشناسان کمسواد، بر آتش جنگ دمیدند و مولد نقار بودند؛ روندی که متأسفانه هنوز هم ادامه دارد!
آقای پزشکیان!
شرایط شما کاملاً قابل درک است، اما ظاهراً خودتان هم به جایگاه حقوقیتان باور ندارید! بهموجب قانون اساسی، شما تنها کسی هستید که از طرف مردم وکالت دارید و میتوانید در محافل داخلی و خارجی از سوی آنها سخن بگویید. با عنایت به این واقعیت، انتظار میرود با صراحت و صلابت، مردم را از این وضعیت «نه جنگ، نه صلح» نجات دهید؛ همان وضعیتی که رهبری دوم نیز آن را شایسته مردم ما ندانسته و راه برونرفت پیشنهادی شما (مذاکره) را پذیرفت؛ همان تصمیمی که رسانه دولتی به تشخیص خودش آن را سانسور کرد!
اینها چه کسانی هستند که از طرف مردم حرف میزنند؟ نکند اینها همانهایی هستند که وزیر امور خارجه، آنها را در تصمیمسازیها مؤثر میدانست؟! این افراد به کجا وصل هستند که میتوانند سخنان شما و رئیس مجلس کشور را سانسور کنند؟!
البته برخی از مسائل معیشتی مردم هیچ ربطی به جنگ ندارد، بلکه حاصل ناتوانی شما در اعمال قدرتی است که بهموجب قانون و رأی مردم به شما تنفیذ شده است. به عنوان مثال، چرا وزیری را برکنار نمیکنید که بهجای استفاده از علم روز برای مقابله با کمآبی، به خرافات متوسل میشود؟ یا وزیری که بهجای تعطیل کردن دخمههای تولید ارز مجازی، با قطع مکرر و طولانیمدت برق، مردم را ناراضی میکند؟
شما که بهدرستی بارها نگران اعتراضات مردم بودهاید، چرا به وزارتخانههای اطلاعات، ارشاد و علوم دستور انجام یک نظرسنجی معتبر و ملی راجع به گزینههای «جنگ یا مذاکره» را نمیدهید تا مردم از ترهات این گروه اقلیت تندروِ حاکم بر صداوسیما راحت شوند؟
چرا رئیس صداوسیما را که بودجههای کلان از دولت شما میگیرد اما دستور دیگران را اجرا میکند، از هیئت وزیران اخراج نمیکنید؟ او و شرکایش گستاخی را به حدی رساندهاند که از مصاحبه با وزیر امور خارجه درباره مذاکره و تفاهمنامه امتناع میکنند؛ تا جایی که وزیر شما مجبور میشود به خزعبلات یک مستندساز حکومتی (بخوانید یوتیوبر) پاسخ دهد! کسی که خود را نماینده همه مردم میداند، اما وقتی با پاسخ قاطع وزیر مواجه میشود، با اتکا به حرف مادرش (مامانم اینا!) وزیر را تحت فشار میگذارد؛ این دیگر نامش مصاحبه نیست، بلکه ابتذال است!
آقای رئیسجمهور!
نگذارید یک اقلیت تندرو، قرائت خود از جنگ را به مردم ما حقنه کنند. وقتی مردم حقیقت جنگ، مذاکره و مفاد تفاهمنامه را مستقیم از زبان شما و رئیس مجلس بشنوند، قانع میشوند؛ در غیر این صورت، به قول حضرت حافظ: «چون ندیدند حقیقت، ره افسانه زدند.»
علی فریدونی
عضو هیئت علمی
۵ مرداد ۱۴۰۵ - مشهد
