آرتمیای دریاچه ارومیه؛ سرمایهای استراتژیک در سایه بحران زیستمحیطی
کاهش تراز دریاچه ارومیه، ذخایر طبیعی آرتمیا را تهدید میکند و مدیریت علمی،، تنها راه حفظ این سرمایه زیستی است.
آرتمیای دریاچه ارومیه بهعنوان یکی از شناختهشدهترین گونههای این سختپوست در جهان، نقش مهمی در صنعت آبزیپروری دارد.
با این حال، کاهش شدید تراز آب دریاچه ارومیه در سالهای اخیر، آینده این منبع زیستی ارزشمند را نیز تحت تأثیر قرار داده و توجه به مدیریت علمی و حفاظت از آن را بیش از پیش ضروری کرده است.
آرتمیا؛ گونهای شاخص در اکوسیستم دریاچه
آرتمیا، سختپوستی است که در آبهای بسیار شور زندگی میکند و دریاچه ارومیه، یکی از مهمترین زیستگاههای طبیعی آن در جهان به شمار میرود.
این موجود به دلیل ارزش غذایی بالا، در تغذیه لارو ماهی و میگو در صنعت آبزیپروری، کاربرد گستردهای دارد. از همین رو تخمهای مقاوم آن که در بازار جهانی عرضه میشوند، از اهمیت اقتصادی قابل توجهی برخوردارند.
تأثیر بحران دریاچه بر ذخایر آرتمیا
خشکی گسترده بخشهایی از دریاچه ارومیه طی سالهای اخیر نهتنها یک بحران زیستمحیطی محسوب میشود، بلکه ذخایر طبیعی آرتمیا را نیز با چالش روبهرو کرده است.
تغییرات شدید در سطح آب و شوری دریاچه میتواند چرخه زیستی این گونه را مختل کند و در صورت تداوم، ظرفیت طبیعی تولید آرتمیا در این زیستگاه را کاهش دهد.
پرورش آرتمیا؛ راهکاری مکمل برای حفظ این سرمایه
کارشناسان معتقدند توسعه پرورش آرتمیا در استخرهای پرورشی میتواند بهعنوان راهکاری مکمل مطرح شود. این رویکرد ضمن کاهش فشار بر ذخایر طبیعی آرتمیای دریاچه ارومیه، امکان تأمین نیاز صنعت آبزیپروری و ایجاد فرصتهای شغلی در مناطق اطراف دریاچه را فراهم میکند. با این حال، چنین اقداماتی نمیتواند جایگزین برنامههای احیای دریاچه شود.
ضرورت نگاه همزمان به اقتصاد و محیط زیست
آرتمیای دریاچه ارومیه تنها یک منبع اقتصادی نیست، بلکه بخشی از اکوسیستم منحصربهفرد این دریاچه محسوب میشود.
حفظ این سرمایه زیستی در گرو احیای دریاچه، مدیریت پایدار منابع آب و توسعه فعالیتهای پرورشی با رویکرد علمی است؛ رویکردی که میتواند همزمان به حفاظت محیط زیست و تقویت اقتصاد منطقه کمک کند.
