کشاورزان آمریکا در انتظار بازار چین؛ سویا به گروگان جنگ تجاری تبدیل شد
چین و آمریکا در حالی بر سر کاهش بخشی از تعرفهها به توافق رسیدهاند که بخش کشاورزی آمریکا همچنان با یک مسئله کلیدی روبهروست
چین و آمریکا در حالی بر سر کاهش بخشی از تعرفهها به توافق رسیدهاند که بخش کشاورزی آمریکا همچنان با یک مسئله کلیدی روبهروست: بازگشت پایدار چین به بازار خرید محصولات آمریکایی. سویا، ذرت، سورگوم، غلات و گوشت از جمله محصولاتی هستند که تولیدکنندگان آمریکایی خواهان افزایش صادرات آنها به چین هستند.
چین؛ بازار بزرگی که کشاورزان آمریکا نمیتوانند از دست بدهند
چین بزرگترین واردکننده سویاست و این محصول یکی از مهمترین صادرات کشاورزی آمریکا به این کشور محسوب میشود. با این حال، تنشهای تجاری دو کشور طی سالهای اخیر باعث شده چین بخشی از نیاز خود را از صادرکنندگانی مانند برزیل و آرژانتین تأمین کند.
بر اساس گزارش رویترز، تشکلهای کشاورزی آمریکا از دولت این کشور خواستهاند برای خرید محصولات کشاورزی از سوی چین، تعهدات مشخص و قابل اجرا دریافت کند. انجمن سویا و تولیدکنندگان سورگوم آمریکا نیز خواستار کاهش تعرفههای تلافیجویانه چین بر محصولات کشاورزی آمریکایی شدهاند.
تعهد ۲۵ میلیون تنی؛ اما مشکل کجاست؟
بر اساس توافقات اعلامشده از سوی واشنگتن، چین متعهد شده سالانه ۲۵ میلیون تن سویای آمریکایی خریداری کند و همچنین سالانه حدود ۱۷ میلیارد دلار محصولات کشاورزی غیرسویا از آمریکا وارد کند.
تا ۱۰ سپتامبر، نزدیک به ۱۰ میلیون تن فروش سویای آمریکا به چین برای محصول سال جاری توسط وزارت کشاورزی آمریکا تأیید شده بود. با این حال، درباره تحقق کامل تعهد ۱۷ میلیارد دلاری سایر محصولات کشاورزی، ابهام بیشتری وجود داشت.
اما تازهترین تحول، داستان را پیچیدهتر کرده است
در ۳۰ سپتامبر، رویترز گزارش داد که تقاضای ضعیف چین برای سویا و حاشیه سود پایین کارخانههای روغنکشی، چشمانداز افزایش خرید سویای آمریکا را محدود کرده است.
خریداران چینی در ماههای اخیر بخش قابل توجهی از نیاز خود را از برزیل و آرژانتین تأمین کردهاند و ذخایر دولتی چین نیز بخشی از نیاز آینده را پوشش میدهد. از سوی دیگر، تعرفه ۱۰ درصدی بر سویای آمریکا همچنان خرید آن را برای بسیاری از خریداران خصوصی چینی از نظر اقتصادی دشوار کرده است.
چرا این خبر برای کشاورزی جهان مهم است؟
ماجرای سویا فقط یک اختلاف تجاری میان دو کشور نیست. تصمیم چین برای انتخاب تأمینکننده، مستقیماً بر جریان تجارت جهانی غلات و دانههای روغنی اثر میگذارد.
وقتی چین خرید خود را از آمریکا کاهش میدهد، تقاضا به سمت برزیل و سایر صادرکنندگان حرکت میکند. در مقابل، بازگشت چین به بازار آمریکا میتواند مسیر تجارت جهانی سویا، قیمتها، هزینه خوراک دام و حتی اقتصاد کشاورزان کشورهای صادرکننده را تحت تأثیر قرار دهد.
از همین رو، سویا عملاً به یکی از مهمترین اهرمهای تجاری در روابط آمریکا و چین تبدیل شده است.
یک نکته مهم برای ایران
این پرونده برای ایران نیز از منظر بازار جهانی نهادههای دامی قابل توجه است. تغییر مسیر تجارت سویا و سایر غلات میتواند بر قیمت و دسترسی جهانی به مواد اولیه خوراک دام و طیور اثر بگذارد؛ بنابراین تحولات بازار آمریکا و چین فقط یک موضوع صادراتی نیست و میتواند زنجیرهای از آثار را تا بازار دام، طیور و صنایع غذایی ایجاد کند.
کشاورزان آمریکایی به دنبال تضمین بازار چین هستند، اما پکن همزمان در حال متنوعسازی منابع تأمین خود است. توافقهای تجاری اخیر بخشی از تعرفهها را کاهش داده، اما سویا همچنان یکی از نقاط حساس این رابطه باقی مانده و ضعف تقاضای چین، مسیر بازگشت کامل سویای آمریکا به بازار این کشور را نامطمئن کرده است.
