شوک موج آبی به واشنگتن؛ پیوند معیشت و اقلیم چگونه کنگره را فتح کرد؟
چگونه پیوند هوشمندانه بحران اقلیم با قبض برق و توسعه مراکز داده، کنگره آمریکا را آبی کرد؟ پشت‌پرده شکست ۱۸۲ میلیون دلاری غول‌های نفتی.
شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، نشان داد که معادلات سنتی سیاست در واشنگتن به پایان خط رسیده است. کارزاری که انتظار می‌رفت تماماً زیر سایه فشارهای اقتصادی، تورم بنزین و تبعات جنگ خاورمیانه پیش برود، به فرصتی تاریخی برای جناح حامی محیط‌زیست دموکرات‌ها بدل شد.
نتایج صندوق‌های رأی پیام معناداری داشت: دموکرات‌ها موفق شدند پای بحران اقلیمی و توسعه افسارگسیخته فناوری را به سفره و قبض‌های خدماتی مردم باز کنند؛ استراتژی هوشمندانه‌ای بر پایه سیاست اقتصادی سبز که موج آبی را روانه مجلس نمایندگان، سنا و کرسی‌های کلیدی فرمانداری کرد.
وقتی قبض برق و غول‌های فناوری، صندوق‌های رأی را تکان دادند
در این دوره از انتخابات، دموکرات‌های ترقی‌خواه به‌جای خطابه درباره ذوب شدن یخچال‌های قطبی یا هشدارهای انتزاعی سال ۲۰۵۰، تمرکز خود را دقیقاً روی حساب بانکی و هزینه‌های روزمره طبقه کارگر گذاشتند. افزایش جهشی قیمت بنزین پس از تحولات منطقه‌ای و آغاز درگیری‌ها با ایران، در کنار ثبت سود نجومی ۱۳۰ میلیارد دلاری غول‌های نفتی، زمینه‌ساز خشم عمومی عمیقی شد.
هم‌زمان، گسترش سریع زیرساخت‌های هوش مصنوعی و مراکز داده پرمصرف، تقاضای شبکه برق را به‌شدت بالا برده و بار این جهش مصرف مستقیماً روی دوش مشترکان خانگی افتاده است. دموکرات‌ها نشان دادند که چگونه کارتل‌های نفتی، مالکان بزرگ و سازندگان مراکز داده، به‌طور هم‌زمان هم محیط‌زیست را تخریب می‌کنند و هم تورم را افزایش می‌دهند؛ رویکردی که نقطه آغاز موفقیت نامزدهای حامی سیاست اقتصادی سبز بود.
بر پایه داده‌های رسمی «مؤسسه اقلیم و جامعه» (CCI):
- نامزدهای همسو با سیاست اقتصادی سبز در ۳۹ رقابت از مجموع ۵۶ رقابت فدرال (۷۰ درصد) به پیروزی قطعی رسیدند.
- این نامزدها در سنا موفقیت چشمگیر ۸۵ درصدی (۶ کرسی از ۷ رقابت) و در مجلس نمایندگان پیروزی ۶۷ درصدی (۳۳ کرسی از ۴۹ رقابت) را ثبت کردند.
بیل مک‌کیبن، کنشگر کهنه‌کار محیط‌زیست، این تحول را این‌گونه تحلیل می‌کند: «موضوع مراکز داده و گرانی تصاعدی برق، حلقه اتصال نادری ساخت که جمهوری‌خواهان، دموکرات‌ها و رأی‌دهندگان مستقل را در یک جبهه واحد قرار داد. موج آبی اخیر، در واقع نفی صریح تمرکز پرهزینه کاخ سفید بر سلطه نفتی بود.»
تغییر توازن در کنگره؛ از تسویه حساب با لابی نفت تا اهرم بودجه
دستیابی دموکرات‌ها به اکثریت سنا و مجلس نمایندگان، اهرم‌های نظارتی و حقوقی قدرتمندی را در اختیار این حزب می‌گذارد که خواب را از چشم کمپانی‌های فسیلی خواهد ربود:
- احضار و بازخواست سران انرژی: جرد هافمن، نماینده ارشد دموکرات در کمیته منابع طبیعی، وعده داده کمیته‌های تحقیق را برای پیگیری رانت‌های کلان و سودهای بادآورده نفتی فعال کند.
- اهرم تصویب بودجه: کاخ سفید ترامپ برای بستن لوایح مالی چاره‌ای جز امتیاز دادن به دموکرات‌ها نخواهد داشت؛ فرصتی طلایی برای احیای بودجه‌های مسدودشده سازمان ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و بخش علوم اقلیمی.
- وتوی انتصابات ضد محیط‌زیست: کنترل سنا سدی محکم در برابر معرفی قضات فدرال حامی شرکت‌های آلاینده و مقامات اجرایی مخالف سیاست‌های پاک خواهد بود.
از معامله سبز تا کنترل محلی؛ فاتحان تازه مجلس نمایندگان
راه‌یابی چهره‌های میدانی به مجلس نمایندگان، چهره قانون‌گذاری اقلیمی را دستخوش تغییر ساختاری کرده است:
آریزونا و کالیفرنیا؛ پیوند آب، گرما و حقوق کارگران
در حوزه ششم آریزونا، جوآنا مندوزا با تکیه بر سرمایه‌گذاری در انرژی پاک برای مهار قیمت‌ها و تصفیه آب آشامیدنی از آلاینده‌های ماندگار (PFAS)، خوان سیسکومانیِ جمهوری‌خواه را شکست داد. در کالیفرنیا نیز رندی ویگاس، فرزند خانواده‌ای مهاجر، با مطالبه مستقیم حمایت‌های ایمنی در برابر گرمای شدید برای کارگران مزارع، بر کرسی حوزه بیست‌ودوم تکیه زد.
میشیگان و نیویورک؛ توقف سهم‌خواهی غول‌های فناوری
ویل لارنس، از بنیان‌گذاران ۳۶ ساله «جنبش سان‌رایز»، در میشیگان کارزار تبلیغاتی ۴ میلیون دلاری ترامپیست‌ها را با خواست مهار توسعه مراکز داده و اولویت دادن به مطالبات محلی درهم شکست. در نیویورک نیز برَد لندر با مخالفت صریح با توسعه خطوط لوله متان و کیت کانلی با طرح موضوع اقلیم به‌مثابه امنیت ملی پیروز شدند.
تسخیر سنا؛ شکست سنگین سرمایه‌گذاری ۱۸۲ میلیون دلاری کارتل‌ها
بر اساس گزارش‌های موثق مالی، صنعت نفت و گاز و حامیانی نظیر ایلان ماسک دست‌کم ۱۸۲ میلیون دلار برای جلوگیری از پیروزی نامزدهای حامی سیاست اقتصادی سبز هزینه کردند؛ اما این ارقام در برابر موج نارضایتی شهروندان از قبض‌های سنگین آب و برق کارایی نداشت:
- میشیگان: عبدال السید، کارزار خود را روی اخراج پول‌های آلوده شرکتی و مهار تعرفه‌های گران شرکت «دی‌تی‌ای انرژی» متمرکز کرد و کرسی سنا را فتح نمود.
- اوهایو: شرود براون با پیوند زدن جهش ۳۴ درصدی قبوض برق این ایالت به امتیازهای ویژه رقیبش به غول‌های مراکز داده، ضربه نهایی را به محافظه‌کاران زد.
- تگزاس: جیمز تالاریکو در یک شگفتی تاریخی پس از دهه‌ها نخستین سناتور دموکرات تگزاس شد؛ او با تلفیق منافع کارگران نفت و توسعه سریع زیرساخت‌های تجدیدپذیر، موفقیتی راهبردی رقم زد.
- کارولینای شمالی و ماساچوست: روی کوپر با دست گذاشتن بر درخواست افزایش نرخ شرکت «دوک انرژی» رقیب لابی‌گر خود را کنار زد و اد مارکی نیز بار دیگر از ماساچوست راهی واشنگتن شد.
فتح ایالت‌ها؛ ظهور نخستین زنان بومی و رنگین‌پوست در مقام فرماندار
نقشه قدرت در ایالات نیز با محوریت مهار گرانی انرژی بازنویسی شد:
- نیومکزیکو: دب هالند، نخستین فرماندار زن بومی تاریخ آمریکا، رسماً سکان هدایت ایالت را برای ترکیب دانش سنتی و شتاب‌بخشی به انرژی‌های نو به دست گرفت.
- تگزاس: جینا هینوجوسا در شگفتی‌سازترین پیروزی منطقه‌ای، به حکومت چندین ساله گرگ ابوت پایان داد تا خاطره تلخ قربانیان بحران قطبی شبکه برق تگزاس را پاسخی درمانی دهد.
- جورجیا و اوهایو: کیشا لنس باتمز با وعده دسترسی خانوارها به انرژی مقرون‌به‌صرفه نخستین زن سیاه‌پوست فرماندار جورجیا شد و ایمی اکتون در اوهایو با شعار توقف مشروط مراکز داده پرمصرف به پیروزی رسید.
رفراندوم‌های محلی؛ وقتی مردم به مالیات شرکت‌های بزرگ رأی دادند
شاید ملموس‌ترین اثرگذاری این انتخابات در رفراندوم‌های ایالتی رخ داد؛ جایی که صندوق‌های رأی مستقیماً محل تصمیم‌گیری درباره شیوه دخل‌وخرج زیرساخت‌ها بود:
- تصویب عوارض بر شرکت‌های فراملیتی: شهروندان یوجین در اورگن رأی دادند که از درآمد غول‌هایی چون آمازون و والمارت ۲ درصد عوارض دریافت شود تا سالانه دست‌کم ۱۵ میلیون دلار مستقیم خرج توسعه محلی انرژی‌های نو و اشتغال‌زایی سبز گردد.
- قطع دست‌اندازی مالی شرکت‌های توزیع برق: در میشیگان، با پیشگامی السید، هرگونه کمک مالی شرکت‌های خدماتیِ تحت نظارت به نامزدهای انتخاباتی برای همیشه ممنوع شد تا سلامت تصمیم‌گیری‌های تعرفه‌ای تضمین شود.
این دگرگونی بی‌سابقه ثابت کرد که پیوند هوشمندانه دغدغه‌های معیشتی با محیط‌زیست، دیگر یک بازی تزئینی نیست؛ بلکه چارچوب اصلی آینده قدرت در واشنگتن است. دموکرات‌ها مسیری تازه گشوده‌اند که در آن، حفظ بقای اقلیم بدون حفاظت از معیشت و جیب شهروندان هرگز به ثمر نمی‌رسد.
