باغ سنگی درویش‌خان، جاذبه‌ای عجیب در دل کرمان

0
مزرعه سبز: باغ درویش‌خان، یکی از جاذبه‌های استان کرمان و شهر سیرجان است که به شکل یک شش‌ضلعی نامنظم، با ۲۰۰ درخت در میان بیابان قرار دارد.
باغ درویش‌خان در ۴۵کیلومتری شهر سیرجان در استان کرمان و ۴۰کیلومتری شیراز واقع شده است. باغ سنگی تقریباً چهاردهه پیش توسط فردی به‌نام درویش‌خان اسفندیارپور احداث شد. درویش‌خان تا زمان مرگش در سال۸۶ با تنها پسر و هفت‌نوه‌اش در این باغ زندگی می‌کرد. درویش‌خان در حالی این اثر انتزاعی بسیار خاص را خلق کرد که تنها یک باغبان ناشنوا بود و قدرت تخیل او در این اثر توانست افراد بسیاری را در سراسر جهان شگفت‌زده کند. اگرچه او به‌دلیل معلولیت در تمام سال‌های زندگی‌اش نتوانسته بود ارتباط چندانی با دیگران داشته باشد، اما همیشه مشتاق بود کارهایش را در معرض دید دیگران قرار و درمورد آن‌ها به بازدید‌کنندگان توضیحاتی ارائه دهد.

بر درختان باغ درویش‌خان به‌جای میوه، سنگ روییده است

نمای باغ، مجموعه‌ای از تنه‌ها و شاخه‌های خشک درختان است که پایه و اساس باغ سنگی درویش‌خان را تشکیل می‌دهند. در این باغ خبری از سبزی و آبادانی نیست. بر درختان این باغ به‌جای میوه، سنگ روییده است. درویش‌خان روی درختان این باغ به‌وسیله سیم‌های ضخیم و طناب‌های بزرگ به شکل‌های مختلف سنگ یا اشیای دیگر و حتی حیوانات مرده را به‌هم پیوند داده است تا در آن‌جا زندگی کنند.
هر یک از درختان تزئین‌شده، نوع خاص گره زده شده به سنگ‌ها و اشیاء و شکل قرارگیری آن‌ها به سوی آسمان، همگی شرح مفصلی دارد. او سعی داشته است از این طریق افکار و تصورات خود را با دیگران به اشتراک بگذارد.
از دشواری ساخت این اثر هنری بسیار گفته شده است. با توجه به این‌که وزن هر یک از این سنگ‌ها به چندین کیلوگرم می‌رسد، نگه‌داشتن آن‌ها روی شاخه‌های درختان خشک‌شده، چندان آسان نیست. به گفته یکی از ساکنان روستا، چند ماه پس از مرگ درویش‌خان، یکی از درختان فروریخت و درنهایت درخت با تلاش چند نفر از روستاییان دوباره سرپا شد؛ این درحالی است ‌که این کار پیش از این تنها توسط خود درویش‌خان انجام می‌گرفت.

باغ درویش‌خان نشانه یک اعتراض خاموش است

گفته می‌شود درویش‌خان در سال۱۳۴۰ در جریان برنامه اصلاحات ارضی که توسط رژیم محمدرضا پهلوی اجرا شد، بخشی از زمین‌ها ازجمله باغ واقعی خود را از دست داد. او که از باغبانی امرار معاش می‌کرد، این اتفاق ضربه بزرگی به زندگی‌اش ‌می‌زد. درویش‌خان نمی‌توانست لب به سخن بگشاید و به اتفاق پیش‌آمده اعتراض کند. او در یک اعتراض خاموش علیه برنامه اصلاحات ارضی، اقدام به آویختن سنگ‌ها از درختان کرد؛ درختانی خشک و مرده که جز سنگ محصول دیگری نداشتند. حالا این باغ در طول سال‌ها معنا و مفهوم جدیدی به خود گرفته و بازدیدکنندگان بسیاری را به سوی خود می‌کشاند.
درویش‌خان اسفندیارپور در ۹۰سالگی درگذشت و در باغ صخره‌ای خود دفن شد. اگرچه او دیگر در آن‌جا نیست که داستان سنگ‌های نمادین خود را بازگو کند، اما این باغ هنوز هم ارزش دیدن دارد.
مقاله قبلیچراغی که به دیگر محصولات رواست
مقاله بعدیخودکفایی خلق‌الساعه در تولید برنج

پاسخ شما

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید