مرز باریک میان شهرت و صلاحیت؛ پرونده «ح.خ» و ضرورت نظارت بر فعالیت‌های درمانی
پرونده ح خ ضرورت نظارت بر فعالیت‌های درمانی و پیشگیری از سوءاستفاده از اعتماد عمومی در حوزه سلامت را نمایان کرد.
پرونده «ح.خ»، بار دیگر این پرسش جدی را پیش روی نهادهای مسئول گذاشته است که چرا نظارت بر فعالیت‌های آموزشی و درمانی در مواردی پس از بروز آسیب فعال می‌شود، نه پیش از آن.
آن چه این پرونده را به موضوعی فراتر از رسیدگی قضایی به اتهامات یک فرد تبدیل می‌کند، کاوش در خلأهای ساختاری است که مسیر سوءاستفاده از اعتماد مردم را هموار می‌کند.
سلامت مردم؛ خط قرمز غیرقابل انکار نظام سلامت
سلامت مردم، خط قرمز نظام سلامت است و تمام دستگاه‌ها، رسانه‌ها و نهادهای مسئول موظفند برای حفاظت از آن مسئولانه و هماهنگ عمل کنند.
هیچ هدف، مصلحت یا اولویتی نباید سلامت جامعه را به حاشیه براند؛ چراکه اعتماد عمومی به نظام سلامت، گران‌بهاترین سرمایه‌ای است که با کوچک‌ترین تسامح آسیب می‌بیند.
باید به‌گونه‌ای عمل کرد که هیچ فردی نتواند با سوءاستفاده از این اعتماد، جان و سلامت شهروندان را به خطر بیندازد.
چرا پرونده «ح.خ» به «ساختار» مربوط است، نه فقط «فرد»؟
پرونده «ح.خ»، یک بار دیگر ضرورت بازنگری در سازوکارهای نظارت بر فعالیت‌های آموزشی و درمانی را مطرح کرده است.
آن چه در این میان اهمیت دارد، صرفاً رسیدگی به اتهامات یک فرد نیست؛ بلکه شناسایی خلأهایی است که امکان سوءاستفاده از اعتماد عمومی را در بستر فعالیت‌های درمانی و آموزشی فراهم می‌کنند.
این پرونده نشان می‌دهد که تا زمانی که ریشه‌های ساختاری این خلأها پایش و مرتفع نشود، خطر تکرار چنین رویه‌هایی باقی خواهد ماند.
شهرت رسانه‌ای، هرگز جایگزین صلاحیت علمی نمی‌شود
در حوزه سلامت، دیده‌شدن رسانه‌ای و شهرت عمومی به هیچ‌وجه نمی‌تواند جایگزین صلاحیت علمی و تخصصی شود.
هیچ مدرک، عنوان یا اعتباری نباید بدون تأیید مراجع قانونی ذی‌صلاح، مبنای فعالیت حرفه‌ای در عرصه سلامت قرار گیرد. این اصل، سنگ بنای صیانت از جان مردم و پیشگیری از ورود فاقدان صلاحیت به حوزه سلامت است.
صیانت از سلامت؛ هم‌افزایی نهادها پیش از وقوع آسیب
صیانت از سلامت مردم در گرو هم‌افزایی مؤثر وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی، دستگاه قضایی و رسانه‌هاست؛ پیوندی که باید پیش از وقوع آسیب شکل بگیرد، نه پس از آن. اقدام سلبی و واکنشی پس از فاجعه، هرچند ضروری، هرگز جای پیشگیری فعالانه را نمی‌گیرد.
امروز بازنگری در سازوکارهای نظارتی، ضرورتی انکارناپذیر است تا اعتماد مردم به نظام سلامت، هرگز دستمایهٔ سوءاستفادهٔ هیچ فرد یا جریانی نشود.
اعظم لگزیان
