بار دیگر فرصت طلایی صادرات به روسیه

0
مزرعه سبز: باور کنید یک کیلو کاهو تا 250 روبل در روسیه خریدار دارد؛ یعنی حدود 60 هزار تومان و سایر اقلام نیز بین 4 تا 5 برابر قیمت یک ماه پیش متقاضی دارد.
مروری بر تاریخ چند سال گذشته نشان می‌دهد در زمان سرنگونی هواپیمای جنگی روسیه (2015) توسط ترکیه و توقف صادرات محصولات کشاورزی ترکیه به روسیه، بهترین فرصت برای کسب سهم بازار بیشتر و حفظ و پایداری آن و توسعه صادرات محصولات کشاورزی، سبزی، صیفی، کلم، گل‌کلم، کیوی، کاهو، فلفل (برای چند شرکت) میوه و تره‌بار، گل، گوشت سفید (مرغ و ماهی قزل‌آلا) و… به وجود آمد.
اما متاسفانه علاوه‌بر نداشتن زیرساخت‌های لازم (که بعد از 7 سال هنوز هم به آن همت نگماشته‌اند) مسئولان در اصلاح مقررات و سیستم‌های تعرفه‌ای، گمرکی، مقررات دامپزشکی و حفظ نباتات نیز نکوشیدند.
به همین دلیل، از 20میلیارد دلار واردات سالانه انواع میوه، سبزی و صیفی‌جات تازه به کشور پهناور روسیه که به راحتی بازار 7 میلیارد آن می‌توانست در اختیار گلخانه‌داران، کشاورزان و فعالان صنعت طیور و شیلات باشد، متاسفانه سهم ایران از این بازار کمتر از 30 میلیون دلار در سال است.
از طرفی اینک که می‌بایست کیفیت و کمیت صادرات افزایش یابد، از 250 تریلر که روزانه انواع کاهو، کلم، پرتقال و… را به روسیه حمل می‌کردند این روزها به 50 تا 70 دستگاه کاهش یافته است؛ زیرا در حالی که با توجه به بسته شدن راه‌های اروپا یا تحریم‌ها علیه روسیه این 250 تریلی می‌توانست به 2500 دستگاه کامیون و تریلی افزایش یابد.
البته ظاهراً کاهش قدرت خرید مردم، تضعیف روبل (یک دلار آمریکا که قبلاً 68 تا 70 روبل بود، اینک به 128 تا 130 روبل رسیده است) مردم به خرید مایحتاج ضروری بیشتر رغبت نشان می‌دهند.
طرح مطالب فوق نشان می‌دهد چنانچه دولت موضوع را جدی بگیرند (با توجه به اینکه صادرات فلفل نیز آزاد شده) و خط تولیدی صادرات‌محور را مورد حمایت جدی و خاص مادی، معنوی و تعرفه‌ای قرار دهد؛ حتی مشوق‌های صادرات، معافیت از مالیات و… اعمال کنند، مسلماً صادرات حدود 200 میلیون دلاری محصولات کشاورزی به روسیه می‌تواند به 2 تا 3 میلیارد دلار برسد؛ زیرا در حال حاضر بهترین گزینه مسیر ایران است.

یک نمونه مانع

متاسفانه بخش خصوصی همواره مرغ عزا و عروسی سیاست‌های دولت و حتی اتاق بازرگانی می‌شود. صادرکننده سرمایه، عمر و زندگی خود را صرف مذاکره و بازاریابی در خارج کشور برای افزایش سهم بازار کرده و هزینه‌های تبلیغات، پذیرایی، مسافرت، ایاب و ذهاب، اعزام گروه‌های کارشناس به نمایشگاه‌ها و مذاکرات تقبل می‌کند؛ سپس در داخل کشور به عقد قرارداد و پیش خرید مثلاً ماهانه، سالانه و.. محصولات گلخانه‌ای می‌پردازد.
اما یک ندانم‌کاری، سهل‌انگاری، تصمیم سیاسی دولت یا تغییر سلیقه‌ای تعرفه می‌تواند زندگی صادرکنندگان و اعتبار آنها و کشور را دستخوش تلاطم کند؛ این در حالی است که در همین شرایط چینی‌ها و ازبک‌ها از تحریم استفاده کرده و در حال افزایش صادرات محصولات کشاورزی به روسیه هستند.

نمونه دیگر

سال گذشته با تلاش و همت آقای هاشمی، یکی از صادرکنندگان موفق محصولات کشاورزی به روسیه، هزینه سوخت کارگو (حمل هوایی محصولات) همانند هزینه هواپیمای مسافری شد؛ اما به دلیل اختصاص ندادن بودجه متاسفانه اکنون هزینه دولتی بنزین کارگو حدود 25 هزار تومان است؛ در حالی که هر لیتر بنزین هواپیمایی مسافری 944 تومان محاسبه می‌شود؛ یعنی به نوعی تقابل با توسعه صادرات.

نمونه دیگر

مدتی پیش اتاق بازرگانی استان گیلان در شهر رشت، با توجه به تفاهم انجام شده با طرف روسی در رابطه با عوارض و حقوق گمرکی به نتایج خوبی رسیده بود؛ اما از آنجا که مُهر اتاق عوض شده بود و این تعویض ساده به اطلاع اتاق طرف مقابل نرسیده بود، نامه ارسالی با مُهر جدید مورد قبول قرار نگرفت و صادرکنندگان با محموله‌هایشان به حال خود رها شدند.
به نظر می‌رسد مهندس فتحی، مدیرکل روابط بین‌الملل وزارت جهاد کشاورزی، می‌تواند پرچمدار دیپلماسی اقتصادی و توسعه صادرات محصولات کشاورزی ایران باشد و با به روز رسانی اطلاعات و استمرار بررسی‌ها همواره کانال صادرات را باز نگه داشته و توسعه دهد.
مقاله قبلیفعالیت تمام کشتارگاه‌های مرغ از دوم فروردین
مقاله بعدیآلودگی همچنان بر خوزستان حاکم است

پاسخ شما

لطفا نظر خود را وارد کنید
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید