اینجا ایران؛ اینترنت هم سهمیهای شد و با صف میدهند!
قطع اینترنت حالا فقط یک اختلال نیست؛ به روایتی تازه، حتی برای وصل شدن به اینترنت هم باید در صف ایستاد. ماجرای «اینترنت یکساعته با کارت بازرگانی» واکنشهای زیادی بهدنبال داشته است.
در شرایطی که اینترنت بینالمللی برای بخش بزرگی از مردم همچنان قطع یا محدود است، روایت اعضای اتاق بازرگانی از شیوهای عجیب برای دسترسی به اینترنت، بار دیگر وضعیت ارتباطات در کشور را به صدر اخبار بازگردانده است؛ روایتی که از «اینترنت یکساعته با کارت بازرگانی» حکایت دارد.
قطع اینترنت و اختلال کامل فعالیتهای اقتصادی
اخبار سبز کشاورزی؛ پس از قطع سراسری اینترنت، فعالان اقتصادی اعلام کردند که بخش عمدهای از فعالیتهای تجاری آنها عملاً متوقف شده است. ارتباط با شرکای خارجی، ارسال ایمیلهای کاری و حتی اطلاعرسانی حداقلی درباره وضعیت کسبوکارها، بدون اینترنت بینالمللی امکانپذیر نیست.
به گفته اعضای اتاق بازرگانی، این محدودیتها فشار مضاعفی بر شرکتها وارد کرده و تصمیمگیریهای تجاری را با اختلال جدی مواجه ساخته است.
اینترنت یکساعته با کارت بازرگانی؛ راهحل یا مسکن موقت؟
در واکنش به این شرایط، اتاق بازرگانی تهران سازوکاری محدود برای دسترسی اعضا به اینترنت جهانی در نظر گرفت. بر اساس این طرح، اعضا با ارائه شماره کارت بازرگانی خود میتوانستند روزانه حداکثر یک ساعت به اینترنت بینالمللی دسترسی داشته باشند؛ آن هم صرفاً برای ارسال ایمیل.
این تصمیم اگرچه با هدف کاهش فشار بر فعالان اقتصادی اتخاذ شد، اما خیلی زود با انتقادهای گستردهای مواجه شد.
صفهای طولانی برای چند دقیقه اتصال
گزارشهای رسیده نشان میدهد شیوه اجرای این طرح، خود به یک معضل تازه تبدیل شده است. اعضای اتاق بازرگانی برای استفاده از این اینترنت محدود، ناچار بودند در صفهای طولانی بایستند و در نهایت به دسترسی کوتاهمدت و ناپایدار قناعت کنند.
برخی اعضا نیز در اعتراض به این روند، اساساً از این امکان استفاده نکردند و آن را ناکارآمد دانستند.
اعتراض فعالان اقتصادی: تجارت با اینترنت یکساعته نمیچرخد
منتقدان این طرح تأکید دارند که ارتباط تجاری شرکتها با جهان، آن هم در شرایط بحرانی، با اینترنتی یکساعته و آن هم در یک فضای محدود قابل ساماندهی نیست. به گفته آنها، تجارت بینالمللی نیازمند ارتباط پایدار، امن و بدون وقفه است؛ نه دسترسی سهمیهای و صفمحور.
تکرار یک تجربه در شهرستانها
گزارشها حاکی از آن است که تجربه «اینترنت سهمیهای» تنها به تهران محدود نبوده و در برخی شهرستانها نیز شرایطی مشابه تکرار شده است؛ موضوعی که نگرانیها درباره آینده ارتباطات و فعالیتهای اقتصادی در کشور را افزایش داده است.
ماجرای «اینجا ایران؛ برای وصل شدن به اینترنت هم باید بروید در صف!» حالا به نمادی از وضعیت بحرانی اینترنت در کشور تبدیل شده است. اینترنتی که باید زیرساخت توسعه و تجارت باشد، به دسترسی کوتاهمدت و سهمیهای تقلیل یافته و پرسشهای جدی درباره مدیریت ارتباطات و حقوق کاربران ایجاد کرده است.
