ملت ایران؛ مظلومی که هرکس به نام آن رؤیافروشی می‌کند!
انتقاد تند علی فریدونی، دیپلمات پیشین، از رؤیافروشی به نام ملت، دخالت شعام در دیپلماسی و لزوم بازگشت پرونده‌های هسته‌ای به دولت.
قبلاً طی وجیزه‌هایی یادآور شدم که به جز رئیس‌جمهور (ترجیحاً غیر‌استصوابی!)، هیچ‌کس حق ندارد برای به منصه ظهور رساندن منویاتش، از طرف ملت رؤیافروشی کند؛ موضوعی که از دیرباز در کشور ما معمول بوده و متأسفانه هنوز هم ادامه دارد!
این در حالی است که مردم مظلوم ما برخلاف دنیای متمدن، قادر به جابه‌جایی عمو قدرت، بدون هماهنگی با بابانوئل (دایی استصواب) نیستند! به انتخابات اخیر آمریکا و اسرائیل (که اخیراً برگزار شد) نگاه کنید! برغم تلاش‌های رؤسای این دو کشور برای رأی نیاوردن رقبا و به‌ویژه مسلمانان تبعه آنجا، سیستم بی‌اعتنا به حرکات مذبوحانه آنان، به نفع مردم کار کرد و نهایتاً آن‌ها پیروز شدند!
دبیر جدید شُعام که اخیراً با حکم رئیس‌جمهور به این سمت منصوب شده است، آن‌چنان از مردم و حقوق ملت حرف می‌زند که مقام مافوقش (که وکیل رسمی ملت است!) حرف نمی‌زند! این در حالی است که وی به خاطر عملکردش در جنگ ۸ ساله، با بی‌اعتنایی حاکمان کشور و رویگردانی چندباره مردم مواجه بوده است! با این انتصاب، گویا امر برایشان مشتبه شده و همان حرف‌های ماورایی‌اش را می‌زند! همو که برغم بی‌اطلاعی محض از اصول دیپلماسی، از تغییر دکترین سخن گفته و یا در جریان سفر وزرای دفاع کشورهای عضو پیمان مکه در تهران، با ذوق‌زدگی آن را نقطه عطف در دیپلماسی ما دانسته و عملاً از منتفی شدن تفاهم‌نامه اسلام‌آباد (MoU) سخن گفته است؛ یا اگر یکی از اعضای پیمان مکه (که در طهران بودند) به منظور تألیف قلوب، حرفی علیه اسرائیل و به صورت نجوایی زده، آن را علنی کرده؛ یا وقتی گزارش دیدارش با حاکم روسیه را می‌دهد، گویا به مقام مافوقش گزارش می‌دهد! در حالی که این ادبیات مطلقا در دیپلماسی معمول نیست!
به نظر می‌رسد علت این ناهماهنگی‌ها، انتقال بی‌سروسدای دیپلماسی (اجرا) از دولت به شُعام باشد! وگرنه چه دلیلی دارد که چرخ پنجم وزارت خارجه به چین رفته و با وزیر خارجه آن کشور ملاقات داشته است؟!
با توجه به تجربه تلخ انتقال پرونده‌های بین‌المللی عموماً و هسته‌ای خصوصاً از وزارت خارجه به دبیرخانه شُعام؛ ممکن است دوران آن مرد و بقچه‌کش‌هایش شروع شود! همو که با تعریف تکراری خاطرات جبهه رفتنش و نیز تاریخ اسلام، حوصله طرف مقابل را سر برده بود! که نتیجه‌اش صدور ۶ قطعنامه زیر فصل هفتم ملل متحد بود!
البته شانس آورد که خاویر سولانا، نماینده تروئیکای اروپا رفت و خانم صبوری به نام کاترین اشتون به جایش آمد! وگرنه هرآئینه ممکن بود حوادث تلخی برایش اتفاق افتد (کاترین اشتون؛ صبورترین دیپلمات قرن ۲۱!؟ ۲ تیر ۱۴۰۳، ارسال_آخرین_خبر ۲).
با عنایت به اینکه نتیجه آن ندانم‌کاری آن گروه جنگ‌طلب کارنابلد، وقوع جنگ‌های خسارت‌بار اخیر بوده است و… از دکتر پزشکیان که به طور نسبی تنها فردی است که می‌تواند از حقوق ملت دفاع کند، انتظار دارم بدون ملاحظه و تعارف، پرونده جنگ و هسته‌ای را به دولت بازگردانده و اجازه دهد کار مبتنی بر اصول دیپلماسی حل‌وفصل شود. (سولانا به ظریف گفته بود: «اگر اون آقا به همین روال ادامه می‌داد، ممکن بود از طبقه دهم به پایین پرتش کنم!»).
مشهد، علی فریدونی، عضو هیئت‌علمی و دیپلمات پیشین — ۱۶ آبان ۱۴۰۵
