تب برفکی و سناریوی شوکه‌کننده انتقال عمدی

اعلام احتمال «انتقال عمدی» یک سویه جدید از تب برفکی، ادعایی بسیار فراتر از یک هشدار فنی است. این گزاره عملاً پای تهدیدات امنیت زیستی، خرابکاری اقتصادی و حتی جنگ بیولوژیک خاموش را به میان می‌کشد. در چنین سطحی از ادعا، افکار عمومی انتظار دارد شواهد، مسیر انتقال، کشورهای مبدأ و نتایج اولیه بررسی‌ها با شفافیت بیشتری مطرح شود؛ چیزی که فعلاً غایب است.

اخبار سبز کشاورزی به نقل از تسنیم؛رئیس سازمان دامپزشکی می‌گوید رفتار ویروس با الگوهای طبیعی همخوانی ندارد. این جمله اگرچه جذاب و هشداردهنده است، اما بدون ارائه داده‌های اپیدمیولوژیک، صرفاً یک فرضیه باقی می‌ماند. آیا جهش ژنتیکی غیرمعمول بوده؟ آیا مسیر ورود با تجارت دام، قاچاق یا واردات غیرقانونی هم‌خوانی نداشته؟ پاسخ به این پرسش‌ها برای اقناع کارشناسان ضروری است، نه صرفاً افکار عمومی.

واکسیناسیون گسترده؛ موفقیت یا واکنش دیرهنگام؟

تزریق بیش از ۸.۶ میلیون دوز واکسن در سه ماه، بدون تردید یک رکورد اجرایی است. اما پرسش کلیدی اینجاست:آیا این حجم واکسیناسیون نتیجه آمادگی پیشینی بوده یا واکنشی سریع به یک بحران کنترل‌نشده؟

موفقیت عملیاتی زمانی کامل است که با پیشگیری همراه باشد، نه فقط مهار پس از وقوع.

«مختومه شدن» بیماری؛ پایان ماجرا است یا پایان اطلاع‌رسانی؟

اعلام «کنترل کامل» و «مختومه شدن» تب برفکی، در حالی صورت می‌گیرد که هم‌زمان از احتمال انتقال عمدی صحبت می‌شود. این دو گزاره در کنار هم نوعی تناقض ارتباطی ایجاد می‌کند. اگر تهدید منشأ انسانی داشته، آیا مختومه شدن بیماری به‌معنای رفع تهدید هم هست؟ یا فقط فاز حاد بیماری پایان یافته است؟

آیا شبکه‌های اجتماعی مقصرند؟

اشاره به «مطالب منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی» معمولاً زمانی پررنگ می‌شود که شکاف اعتماد شکل گرفته باشد. تجربه نشان داده هرجا اطلاع‌رسانی رسمی دقیق، مستند و به‌موقع باشد، میدان برای شایعه‌سازی تنگ می‌شود. کنترل بیماری بدون کنترل روایت، دستاوردی ناپایدار است.

سازمان دامپزشکی در مهار عملی تب برفکی عملکرد قابل دفاعی داشته، اما طرح احتمال انتقال عمدی بدون ارائه شواهد شفاف، پرسش‌های مهمی را بی‌پاسخ گذاشته است. امنیت غذایی و دامی کشور، تنها با واکسن تأمین نمی‌شود؛ اعتماد عمومی، شفافیت و پاسخ‌گویی، ضلع سوم این مثلث حیاتی‌اند.