تجلیل از زنان پیشگام در کشاورزی

به نقل از fb.org، زنان از همان روزهای اولیه به شکل‌گیری کشاورزی آمریکا کمک کرده‌اند، هرچند گاهی اوقات با شناخت کمی از آنها. امروزه، حدود یک سوم کشاورزان و دامداران زن هستند و نفوذ و رهبری آنها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد. نگاهی به زنانی که سهم قابل توجهی در شکل‌گیری کشاورزی داشته‌اند - پیشگامان در سطح ملی، ایالتی یا محلی - روشنگر است.

ما از برخی از رهبران زن فعلی در اداره کشاورزی پرسیدیم که چه کسی به عنوان راهگشای زنان در کشاورزی از نظر آنها برجسته است.

امروزه، حدود یک سوم کشاورزان و دامداران زن هستند و نفوذ و رهبری آنها بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

در سطح ملی، دو زن به عنوان وزیر وزارت کشاورزی ایالات متحده، آژانس فدرالی که سیاست‌های مربوط به غذا، کشاورزی، منابع طبیعی، توسعه روستایی و تغذیه را تدوین و اجرا می‌کند، معرفی شدند.

آن ونمن اولین زنی بود که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ رهبری وزارت کشاورزی ایالات متحده را بر عهده داشت. میراث او بر ایمنی مواد غذایی، برنامه‌های تغذیه‌ای و تلاش‌ها برای حمایت از امنیت جهانی متمرکز است. بروک رولینز دومین زنی است که این سمت را بر عهده دارد. او در سال ۲۰۲۵ توسط سنا تأیید شد. رولینز رهبری وزارت کشاورزی ایالات متحده را در زمانی بحرانی برای کشاورزان و دامداران به دست گرفت، زمانی که آنها با مشکلات اقتصادی، چالش‌های کارگری و عدم اطمینان در مورد چگونگی تأثیر تغییرات سیاست بر مناطق روستایی آمریکا روبرو بودند. او به خاطر تعهدش به ارتباط مستقیم با کشاورزان و دامداران، با هدف درک بهتر و پرداختن به چالش‌های آنها، شناخته شده است.

فراتر از سیاست، زنان همچنین در تکامل شیوه‌های رایج کشاورزی مورد استفاده در سراسر کشور نقش داشته‌اند.

وال واگنر، رئیس دفتر کشاورزی داکوتای شمالی، از سهم قابل توجه تمپل گراندین، دارای مدرک دکترا، یاد کرد. دکتر گراندین، دانشمند علوم دامی، استاد و مخترع، کار پیشگامانه‌اش در مدیریت دام، صنعت گاوداری را متحول کرد. تأثیر او برجسته است زیرا او دانش عملی کشاورزی را با علوم رفتاری ترکیب کرد تا سیستم‌های دامداری را که اکنون در سراسر ایالات متحده استفاده می‌شود، طراحی کند و مراقبت از حیوانات و ایمنی کشاورزان/دامداران را بهبود بخشد و در عین حال بر نسل‌های دامداران، دامداران و فرآوری‌کنندگان گوشت تأثیر بگذارد.

رهبری زنان در کشاورزی فراتر از سطح ملی است. زنان پیشگام مدت‌هاست که در سطح ایالتی نیز پیشرفت کرده‌اند.

ایزابلا چیسم، رئیس کمیته رهبری زنان دفتر کشاورزی آمریکا، از ویرجینیا کلیپول مردیت (۱۸۴۸-۱۹۳۶)، اهل ایندیانا که به عنوان «ملکه کشاورزی آمریکا» نیز شناخته می‌شود، نام برد، زیرا او به طور قابل توجهی درک عمومی از زنان کشاورز را شکل داد. او یک مزرعه دامداری ۴۰۰ هکتاری را مدیریت کرد و اولین زن در هیئت امنای دانشگاه پردو شد. او «اقتصاد خانه» را به یک علم محترم تبدیل کرد و نقش زنان در مزرعه را حرفه‌ای کرد. چیسم گفت: «ویرجینیا فقط به این گفتگو نپیوست؛ او آن را رهبری کرد و به همه ما نشان داد که ما شرکای ضروری و متخصص در موفقیت مزرعه آمریکایی هستیم.»

مری وایت، رئیس دفتر کشاورزی ورمونت، خاطرنشان کرد که بسیاری از زنان به دلیل سخت‌کوشی و فداکاری خود به عنوان اعضای تالار مشاهیر کشاورزی ورمونت، از جمله رهبران دفتر کشاورزی، جکی فولسوم و جوآنا لیدبک، شناخته شده‌اند.

سیندی جانسون، رئیس دفتر کشاورزی مونتانا، توضیح داد که اولین خانه مسکونی ثبت شده در مونتانا توسط زنی در یک قطعه زمین درست در شمال هلنا ثبت شده است. جانسون گفت: «همین که یک زن این کار را انجام داد، الهام‌بخش است.» او همچنین از ژانت رنکین، زن اهل مونتانا، که در سال ۱۹۱۶ به عنوان اولین عضو زن کنگره انتخاب شد، نام برد. خانواده او هنوز در شمال مرکزی مونتانا دامداری می‌کنند و دستاوردهای او مایه افتخار همه مونتانی‌ها است.

البته، رهبران زن در سراسر کشور از رهبری و راهنمایی فوق‌العاده‌ای که مادران، مادربزرگ‌ها و مادرشوهرهایشان به آنها نشان داده‌اند و آنها را در طول سفرهای کشاورزی‌شان راهنمایی کرده‌اند، قدردانی می‌کنند. این زنان با همکاری دوشادوش سایر اعضای خانواده برای ایجاد مزارع و دامداری‌ها، ضمن بزرگ کردن فرزندان و حمایت از جوامع خود، راه را برای نسل‌های آینده هموار کردند، مدت‌ها قبل از اینکه توجه به «تعادل کار و زندگی» به یک امر عادی تبدیل شود. آنجلا بیلی، رئیس دفتر کشاورزی اورگان، این موضوع را اینگونه توصیف کرد: «وقتی مادرم کشاورزی می‌کرد، برای بقیه ما سنگ تمام می‌گذاشت. مطمئنم که او هرگز خودش را اینگونه نمی‌دید؛ او عاشق پرورش درختان و کمک به مشتریانش بود.»

همچنان که نسل فعلی کشاورزان و دامداران، کاری را که پیش از آنها آغاز شده بود، ادامه می‌دهند، زنان همچنان در مرکز توجه قرار دارند - پیشرو در تولید مواد غذایی و الیاف، کمک به شکل‌دهی سیاست‌ها و راهنمایی نسل بعدی.