فریاد تعاونی‌های دامداری از حاشیه آیفارم: تولید زیر فشار قیمت‌های غیرواقعی
در حاشیه نمایشگاه آیفارم، مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور از چالش‌های سنگین قیمت‌گذاری دستوری، سود ۷ درصدی دامداران و خطر سقوط صنعت دامپروری گفت.
در هیاهو و پویایی نهمین نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی (آیفارم)، غرفه‌ها و سالن‌های این رویداد تنها محل نمایش ماشین‌آلات و دستاوردهای نوین نبودند؛ بلکه این نمایشگاه به تریبونی برای فریاد مطالبات صنفی، بررسی نقش حیاتی تعاونی‌های روستایی و بازتاب دغدغه‌های عمیق تولیدکنندگان دامپروری تبدیل شد؛ جایی که مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور با صراحت از خطرات بی‌پایان قیمت‌گذاری دستوری و بحران پیش‌روی سفره مردم سخن گفت.
جواد ابراهیمی، مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور، با اشاره به فشارهای اقتصادی، گرانی نهاده‌ها و حاشیه‌سازی‌های غیرکارشناسی درباره قیمت لبنیات تأکید کرد: نه تنها دام، بلکه تمام جامعه به طور غیرمستقیم با دلار و نهاده‌های وارداتی گره خورده‌اند و تداوم روند فعلی، ایران را دوباره به واردکننده محصولات دامی تبدیل می‌کند.
مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور، در حاشیه نهمین نمایشگاه بین‌المللی کشاورزی (آیفارم)، ضمن بازدید از غرفه‌ها و توانمندی‌های بخش کشاورزی و دامپروری اظهار داشت: امروز توفیق پیدا کردیم که در نمایشگاه آیفارم حضور پیدا کنیم و از نزدیک با فعالیت‌های دوستان در بخش‌های مختلف آشنا شویم؛ ظرفیت‌هایی در تولید وجود دارد که گاهاً از نظرها پنهان است، اما در این رویداد دستاوردهای تولیدکنندگان، شرکت‌های تعاونی دامداران و فعالان صنعت کشاورزی به معرض نمایش درآمد که جای شکر دارد در این شرایط سخت جنگی، محاصره و تنگناهای اقتصادی، تولیدکنندگان بخش کشاورزی همچنان به کار خود ادامه می‌دهند تا سفره مردم پابرجا بماند و امنیت غذایی کشور حفظ شود.
ابراهیمی با اشاره به گستردگی بدنه این تشکل صنفی افزود: اتحادیه دامداران کشور متشکل از ۳۴ اتحادیه استانی، حدود ۶۷۵ شرکت تعاونی دامداران و بیش از یک میلیون و ۳۵۰ هزار عضو دامدار است که در سراسر کشور مشغول فعالیت هستند؛ خوشبختانه تولیدات با وجود شرایط سخت جریان دارد و جا دارد از تمامی فعالان صنعت دامپروری کشور تقدیر و تشکر کنم.
انتقاد از اظهارنظرهای غیرکارشناسی درباره ارتباط دام و دلار
مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور در ادامه با انتقاد از برخی اظهارنظرهای غیرکارشناسی در رسانه‌ها و فضای مجازی گفت: متأسفانه در این شرایط شاهد نامهربانی‌هایی از سوی افرادی هستیم که نام خود را کارشناس می‌گذارند و در رسانه ملی یا فضای مجازی حرف‌هایی می‌زنند که با واقعیت همخوانی ندارد. اخیراً شنیدم که هم یک خبرنگار و هم فردی دیگر در صداوسیما گفته بود: «مگر دام دلار می‌خورد که این‌همه گرانی به وجود می‌آید؟»
ابراهیمی در پاسخ به این اظهارات تأکید کرد: در جواب این عزیز باید بگویم که نه تنها دام دلار می‌خورد، بلکه خود شما هم دلار می‌خورید! چرا که ما بیش از ۱۶ میلیون تن واردات نهاده داریم؛ این نهاده را می‌آوریم و به دام می‌دهیم تا در ازای آن شیر و گوشت تولید شود و همین شیر و گوشت را مردم و همان فرد اظهارنظرکننده مصرف می‌کنند؛ بنابراین تولید کاملاً با دلار مرتبط است. وقتی قیمت دلار و نهاده‌ها بالا می‌رود، قیمت تمام‌شده تولید نیز افزایش می‌یابد و متأسفانه برخی افراد بدون اطلاع و آگاهی، چنین سخنانی را مطرح می‌کنند.
وی از اهالی رسانه درخواست کرد: از خبرنگاران محترم خواهش می‌کنم هر زمان که می‌خواهند درباره یک نظر کارشناسی پرسش کنند یا آن را در اذهان عمومی بازتاب دهند، پیش از انتشار، با اتحادیه دامداران یا تشکل‌های مربوطه مشورت و اطلاعات خود را تکمیل کنند تا خوراک رسانه‌ها با تبعات مثبت و منفی سنجیده‌تر تولید شود.
چالش‌های تأمین نهاده و لزوم بازگشت نظام توزیع کوپنی
ابراهیمی درباره وضعیت نهاده‌های دامی بیان کرد: وضعیت نهاده‌ها به لطف خدا برقرار است، اما متأسفانه با آزادسازی ارز، قیمت نهاده‌ها به شدت بالا رفته است. از یک‌سو واردکننده با دلار آزاد نهاده را وارد می‌کند و قیمت‌ها افزایش می‌یابد که این امر به تولیدکننده و صنعت دامپروری آسیب می‌زند. دولتمردان باید برای این مسئله چاره‌اندیشی کنند؛ حداقل برای جلوگیری از به خطر افتادن سفره و امنیت غذایی مردم، دولت می‌تواند همانند دوران دفاع مقدس، سیستم توزیع را در قالب کوپن (مانند کوپن برنج، شیر، گوشت، مرغ و تخم‌مرغ) پیاده‌سازی کند.
وی افزود: اعطای پول نقد و یارانه نقدی موجب تورم می‌شود و خانوارها ممکن است بر اساس نیازهای دیگر خود آن را هزینه کنند و محصولات اساسی را نخرند که در نتیجه عرضه و تقاضا به‌هم می‌خورد، تولیدکننده ضرر می‌کند و محصول روی دست دامدار می‌ماند. دولت باید شیر و گوشت را به صورت تضمینی از دامدار خریداری کند و به شکل یارانه‌دار به دست مردم برساند تا هم از تولیدکننده و هم از مصرف‌کننده حمایت شود و امنیت غذایی کشور آسیب نبیند.
فاصله معنادار قیمت درب دامداری تا بازار
مدیرعامل اتحادیه دامداران کشور با اشاره به فعالیت دلالان و واسطه‌ها گفت: دشمن و واسطه‌گران از این خلاء سوءاستفاده می‌کنند و محصول دامدار را با قیمت پایین می‌خرند، در حالی که قیمت نهایی در بازار بسیار بالا است. برای مثال، شیر دامدار در حدود ۶۰ هزار تومان خریداری می‌شود — که البته پول آن با تأخیر ۳ تا ۴ ماهه پرداخت می‌شود — اما همین شیر را در پاکت‌های ۲۰۰ سی‌سی با قیمت ۵۰ هزار تومان برای هر پاکت می‌بینید! یعنی ۵ پاکت ۲۰۰ سی‌سی می‌شود یک کیلو به ارزش ۲۵۰ هزار تومان؛ جالب‌تر اینکه روی پاکت شیر با چربی ۳.۲ درصد، چربی ۱.۲ درصد درج شده است، یعنی چربی، کره و سرشیر آن را هم گرفته‌اند!
ابراهیمی با طرح این پرسش که دستگاه‌های نظارتی کجا هستند، تصریح کرد: چرا تمام فشارها روی تولیدکننده و دامدار است؟ بله، ما هم معترضیم که محصولات لبنی در بازار گران است، اما باید ریشه گرانی را بررسی کرد؛ نه اینکه قیمت شیر دامدار را سرکوب کنند. قیمت تمام‌شده شیر در حال حاضر بالای ۸۰ هزار تومان است، اما علی‌رغم آزاد بودن نهاده‌ها، دولت اصرار به قیمت‌گذاری دستوریِ غیرواقعی دارد و از ما می‌خواهد شیر را به قیمت ۶۵ یا ۶۶ هزار تومان عرضه کنیم؛ این‌جاست که تعادل بازار به‌هم می‌خورد و به‌مرور تولیدکننده نابود می‌شود. از مسئولان تقاضا دارم با حمایت واقعی از مصرف‌کننده و تولیدکننده، دلالی و واسطه‌گری را حذف کنند.
هشدار نسبت به نابودی صنعت دامپروری و بازگشت به دوران وابستگی
ابراهیمی در خصوص چشم‌انداز یک‌ساله صنعت دامپروری هشدار داد: قطعاً اگر با همین فرمان جلو برویم، صنعت دامپروری در سال آینده زمین خواهد خورد. در کشور ما قیمت املاک، دلار، طلا و خودرو چند برابر شده است، اما سرمایه دامدار با سود ناچیز ۷ درصدی دارد کار می‌کند؛ کجای دنیا کسی با سود ۷ درصد فعالیت می‌کند، در حالی که سود بانکی بالای ۳۰ درصد است؟ چطور انتظار می‌رود دامدار با ۷ درصد سود ادامه دهد؟
وی در پایان تأکید کرد: اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، به شما قول می‌دهم دامداران واحدهای خود را نقد کرده و سرمایه‌شان را وارد بازارهای دلالی طلا، سکه، ملک و خودرو کنند که این ضربه مهلکی به امنیت غذایی کشور است. ما بیش از ۳۰ سال زحمت کشیدیم تا کشور را از واردکننده شیر، گوشت، تخم‌مرغ و پنیر به صادرکننده تبدیل کنیم؛ اگر دوباره این روند تکرار شود، به کشور واردکننده تبدیل می‌شویم، اشتغال و تولید از بین می‌رود و کشور دچار آسیب جبران‌ناپذیری خواهد شد.
